Nowe badanie wykazało, że regularne wizyty w parku od urodzenia do 11. roku życia sprzyjają lepszemu zdrowiu psychicznemu i umiejętnościom społecznym dzieci.
Chodzenie do parku może wspierać zdrowie psychiczne dzieci oraz ich umiejętności społeczne w miarę dorastania – wynika z nowego badania.
REKLAMA
REKLAMA
Naukowcy ustalili, że dzieci zabierane do parku co najmniej raz w tygodniu od urodzenia do 11. roku życia uzyskiwały średnio o 16,5% wyższe wyniki w ocenach zdrowia psychicznego niż te, które w tym samym okresie chodziły do parku rzadziej niż raz w tygodniu. Korzyści utrzymywały się nawet po uwzględnieniu statusu społeczno-ekonomicznego i problemów rodzinnych.
„Parki dają dzieciom przestrzeń do aktywności fizycznej, która – jak wiadomo – sprzyja zdrowiu psychicznemu i fizycznemu. Umożliwiają także śmiałą i pomysłową zabawę, co buduje pewność siebie i samodzielność” – powiedział główny autor badania, Mark Ferguson z Uniwersytetu w Exeter w Wielkiej Brytanii.
„Uważamy, że parki mogą być czymś więcej niż tylko miejscami zabawy. Mogą być ważnym zasobem dla zdrowego rozwoju dzieci” – dodał.
Badanie opublikowane w czasopiśmie „Epidemiology and Community Health” objęło 4219 uczestników i koncentrowało się na rozwoju społeczno-emocjonalnym – umiejętnościach, których dzieci potrzebują, by panować nad emocjami, budować relacje, odpowiednio się zachowywać i radzić sobie z codziennymi wyzwaniami.
Silny rozwój społeczno-emocjonalny jest ważną podstawą dobrego zdrowia psychicznego w dzieciństwie i późniejszym życiu – podkreślili autorzy.
Badanie wykazało, że dzieci zwykle lepiej rozwijały się społeczno-emocjonalnie w okresach, gdy częściej chodziły do parków. Dzieci, które odwiedzały parki ogólnie częściej, radziły sobie lepiej niż te, które chodziły tam rzadziej.
Wizyty w parkach wiązały się z poprawą zarówno zachowań internalizacyjnych, takich jak objawy emocjonalne i problemy w relacjach z rówieśnikami, jak i zachowań eksternalizacyjnych, na przykład problemów z zachowaniem oraz nadpobudliwości czy braku uwagi.
Badacze sprawdzali też, czy wizyty w parkach i rozwój społeczno-emocjonalny różniły się w zależności od tła rodzinnego. Dzieci z bardziej uprzywilejowanych dzielnic częściej chodziły do parków w młodszym wieku, natomiast dzieci z rodzin w gorszej sytuacji zwykle zaczynały odwiedzać parki częściej w miarę dorastania.
Badanie sugeruje, że parki i place zabaw mogą pomagać zmniejszać nierówności w rozwoju dzieci, ale tylko wtedy, gdy wszystkie rodziny mogą z nich łatwo korzystać.
Aby parki rzeczywiście przynosiły korzyści, „społeczności potrzebują dobrej jakości parków, które są bezpieczne, dostępne i przyjazne dla rodzin ze wszystkich środowisk” – powiedział Ferguson.
Ponieważ parki są bezpłatne i otwarte dla wszystkich, mogą wywierać „efekt wyrównujący”. To określenie opisuje, w jaki sposób niektóre środowiska fizyczne lub społeczne, zwłaszcza tereny zielone, mogą działać jak siła wyrównująca, zawężając różnice zdrowotne, psychologiczne lub edukacyjne między grupami o różnym statusie społeczno-ekonomicznym.