Nie zważając na ulewne deszcze, tłumy ludzi zalały główne arterie hiszpańskiej stolicy, rozwijając transparenty z hasłami wzywającymi do „strajku generalnego” i skandując: „Nie mamy domu”. Policja oszacowała frekwencję na około 120 tys. osób, a ujęcia z powietrza pokazały wypełnione po brzegi ulice, które całkowicie sparaliżowały ruch w historycznym centrum Madrytu.
REKLAMA
REKLAMA
Na apel związków zawodowych UGT i CCOO oraz organizacji działających na rzecz prawa do mieszkania ogłoszono 24‑godzinny strajk. Jego celem było zwrócenie uwagi na zamrożone płace, zapaść usług publicznych i rosnące koszty życia. Gniew związany z sytuacją mieszkaniową w ostatnich miesiącach sięgnął zenitu. Wzbudziła go we wrześniu głośna eksmisja Maricarmen, 87‑letniej emerytki z Madrytu.
Przywódcy związków określili frekwencję jako „ogromną”, choć przyznali, że poparcie było nierówne i najwyższe w przemyśle ciężkim, portach morskich oraz ośrodkach na wybrzeżu. Z kolei konfederacja pracodawców CEOE uznała akcję za „porażkę”, twierdząc, że w większości sektorów gospodarki doszło jedynie do niewielkich zakłóceń.
Mobilizacja odbyła się niespełna trzy tygodnie przed przedterminowymi wyborami zaplanowanymi na 29 listopada i na trwałe umieściła kwestię dostępności mieszkań w centrum ogólnokrajowej kampanii.
