Epidemia eboli w Kongu jest już najgroźniejsza w historii kraju: odnotowano ponad 11 tys. zachorowań i ponad 5 tys. zgonów, a konflikty, strajki i brak zaufania utrudniają działania.
Epidemia wirusa Ebola w Demokratycznej Republice Konga osiągnęła 11 042 przypadki i 5387 zgonów — to niemal połowa zakażonych — co czyni ją najtragiczniejszą w historii kraju, wynika z najnowszych rządowych danych ze środy.
To już 17. epidemia Eboli w DR Konga i najszybciej się rozprzestrzeniająca. Liczba potwierdzonych przypadków przekroczyła 1000 w ciągu 40 dni od uruchomienia działań. Dla porównania, podczas epidemii w 2018 roku osiągnięcie 1000 przypadków zajęło około 235 dni.
Obecna epidemia, oficjalnie ogłoszona w maju, nadal się rozprzestrzenia i pozostaje trudna do opanowania z powodu trwającego konfliktu zbrojnego, kryzysu systemu ochrony zdrowia, złego stanu dróg oraz przemocy mieszkańców, napędzanej nieufnością i dezinformacją.
Utrudniają ją także niewypłacane pensje i strajki pracowników. Paraliżują one kluczowe placówki w kilku regionach i wymuszają wstrzymanie pracy na wielu punktach kontrolnych na głównych szlakach transportowych, w portach rzecznych, na granicach gmin i na lotniskach, poinformowało ministerstwo zdrowia (źródło w Angielski).
Nasiliła się też przemoc zbrojnych grup w dwóch głównych ogniskach epidemii, prowincjach Ituri i Kiwu Północne. Budzi to niepokój służb zdrowia, które apelują o zakończenie walk, aby personel medyczny mógł bez przeszkód docierać do chorych.
Ministerstwo ostrzegło również, że poważną barierą w opanowaniu epidemii jest brak zaufania. Przejawia się on w szkodliwych plotkach, wysokim odsetku odmów badań, oporze wobec bezpiecznych pochówków i spadku liczby wizyt w placówkach medycznych.
W niektórych miejscach nieufność lokalnych społeczności podsyca przemoc wobec personelu medycznego i placówek zdrowotnych. Utrudnia to działania i prowadzi do zamykania punktów reagowania w różnych częściach kraju, w tym w Ituri, będącej epicentrum epidemii.
Brak zatwierdzonej szczepionki, trwają jednak badania kliniczne
Za obecną epidemię odpowiada wirus Bundibugyo, na którego nie ma zatwierdzonej szczepionki ani leczenia, choć trwa kilka badań klinicznych.
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) poparła w ubiegłym tygodniu dwóch kandydatów na szczepionkę: jednego opracowanego przez Uniwersytet Oksfordzki i Serum Institute of India, a drugiego przez firmę Moderna. Badanie będzie prowadzone przez Narodowy Instytut Badań Biomedycznych DR Konga, przy wsparciu partnerów międzynarodowych, w tym WHO.
„Szczepionki są potężnym narzędziem, ale nie zastąpią sprawdzonych działań, które już teraz mogą ratować życie” – powiedział dyrektor generalny WHO Tedros Adhanom Ghebreyesus na konferencji prasowej 4 listopada, ogłaszając rozpoczęcie badań. Wymienił wczesną opiekę nad chorymi, śledzenie kontaktów, izolację, bezpieczne i godne pochówki oraz budowanie zaufania społeczności.
Od czasu zidentyfikowania choroby w 1976 roku zgłoszono dziesiątki ognisk Eboli. Największa i najbardziej śmiertelna epidemia wybuchła w Afryce Zachodniej w latach 2014–2016. Odnotowano wtedy 28 tys. zakażeń i ponad 11 tys. zgonów.