Śledź nas
Reklama

Co czwarty nastolatek na świecie bez ruchu, aktywność od 2010 r. stoi w miejscu

Co czwarty nastolatek nie ma żadnej tygodniowej aktywności fizycznej.
Co czwarty nastolatek w ogóle nie ćwiczy w ciągu tygodnia. -  Prawo autorskie  Cleared/Canva
Prawo autorskie Cleared/Canva
Przez Marta Iraola Iribarren
Opublikowano dnia •Zaktualizowano
Udostępnij Obserwuj Euronews w Google
Udostępnij Close Button

Na całym świecie co czwarty nastolatek jest nieaktywny fizycznie przez cały tydzień, a dziewczęta wypadają najgorzej – wynika z dużego nowego badania.

W 2025 r. co czwarty nastolatek na świecie – około 240 mln młodych ludzi – zgłosił, że w żadnym dniu tygodnia nie był aktywny fizycznie, wynika z nowego globalnego badania.

REKLAMA
REKLAMA

Średnio nastolatki na świecie były aktywne fizycznie przez 2,7 dnia w tygodniu – tyle samo w latach 2010–2025 – a codzienną aktywność zadeklarowało jedynie 14%, czyli jedna osoba na siedem.

Badanie opublikowane w czasopiśmie „The Lancet Global Health” (źródło w Angielski) opiera się na danych z 389 ankiet przeprowadzonych wśród 3,2 mln nastolatków w wieku 11–17 lat w 140 krajach, obejmujących 59% globalnej populacji nastolatków.

Badacze uznawali dzień za aktywny, jeśli nastolatek zgłaszał co najmniej 60 minut umiarkowanej lub intensywnej aktywności fizycznej, zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (źródło w Angielski) (WHO), niezależnie od tego, czy odbywała się ona w szkole, w drodze czy w czasie wolnym.

WHO dąży do tego, by w latach 2010–2030 odsetek nastolatków, którzy nie osiągają 60 minut ruchu we wszystkie siedem dni tygodnia, zmniejszył się o 15%. Jednak raport wskazuje, że żaden kraj ani region nie jest na dobrej drodze do realizacji tego celu.

Raport opisuje też różnice między krajami oraz między dziewczętami i chłopcami.

Na świecie chłopcy w 2025 r. deklarowali wyraźnie wyższy poziom aktywności niż dziewczęta: średnio trzy aktywne dni w tygodniu wobec 2,4 dnia u dziewcząt. Wraz z wiekiem aktywność dziewcząt spada, co jeszcze bardziej zwiększa różnicę w porównaniu z chłopcami.

Znaczne różnice geograficzne

Raport pokazuje również, że choć wszystkie kraje pozostają w tyle za wyznaczonym celem, niektóre regiony radzą sobie wyraźnie lepiej niż inne.

Nastolatki z zamożniejszych regionów – Europy Środkowej i Wschodniej oraz Azji Centralnej, Azji Wschodniej i regionu Pacyfiku oraz zamożnych krajów zachodnich – były aktywne średnio przez cztery dni w tygodniu, a od 6,9% do 7,7% młodych ludzi w tych regionach zgłaszało całkowity brak aktywności.

Z kolei w głównie krajach o niższych i średnich dochodach – takich jak Ameryka Łacińska i Karaiby, Bliski Wschód i Afryka Północna, Oceania, Azja Południowa i Południowo-Wschodnia oraz Afryka Subsaharyjska – nastolatki były aktywne około dwóch dni w tygodniu, a od 22,7% do 33,1% pozostawało całkowicie nieaktywnych.

Najbardziej aktywni nastolatkowie mieszkają w Finlandii, Kanadzie i Serbii – tam średnia wynosi od 4,5 do 4,8 aktywnego dnia w tygodniu, natomiast najmniej aktywni są w Kambodży, Jordanii i na Madagaskarze, gdzie przeciętnie są w ruchu tylko przez 1,7–1,9 dnia.

Autorzy badania podkreślają, że te różnice geograficzne i związane z poziomem dochodów wynikają głównie z czynników strukturalnych: zamożniejsze państwa mają zwykle większe możliwości finansowania polityk wspierających aktywność fizyczną oraz budowy infrastruktury, takiej jak ogólnodostępne tereny rekreacyjne czy bezpieczne sieci piesze i rowerowe.

Zdaniem autorów wysoki odsetek nieaktywnych młodych ludzi pokazuje, że dotychczasowe działania nie docierają do znaczącej części populacji.

Okres dorastania jest kluczowy dla kształtowania zdrowia na całe życie. Regularna aktywność w tych latach wspiera ciało i psychikę, a jej korzyści utrzymują się w dorosłości.

Autorzy raportu sugerują, że rządy muszą działać szybciej. Potrzebne są polityki dopasowane do lokalnych realiów, które obejmą całą populację i postawią w centrum najmniej aktywnych nastolatków, na przykład poprzez sprawienie, by szkoły i sąsiedztwa były lepszymi miejscami do uprawiania aktywności fizycznej.

Dodają, że programy powinny również mierzyć się z barierami stojącymi za niższą aktywnością dziewcząt, takimi jak restrykcyjne normy dotyczące płci, obawy o bezpieczeństwo i brak odpowiednich zajęć.

Przejdź do skrótów dostępności
Udostępnij Obserwuj Euronews w Google

Czytaj Więcej

Sól z dodatkiem potasu może zapobiec milionom zgonów z powodu chorób serca i udarów

Organizacje onkologiczne: w nowym budżecie UE grozi cięcie środków na walkę z rakiem

Rząd Francji zaczyna kampanię o płodności, list do 29-latków