Zrewitalizowano zdegradowane obszary miejskie o powierzchni 350 boisk piłkarskich.
Jedno z najbardziej zanieczyszczonych miast Europy szykuje zieloną metamorfozę. W ciągu najbliższych czterech lat w Mediolanie zapuści korzenie 3 mln nowych drzew i krzewów, które pomogą oczyścić ulice spowite smogiem.
REKLAMA
REKLAMA
Październikowy ranking jakości powietrza uplasował włoską metropolię na siódmym miejscu w pierwszej dziesiątce najbardziej zanieczyszczonych miast - jedynym europejskim mieście na liście IQAir (źródło w Angielski). Wynika to częściowo z położenia w nisko położonej Nizinie Padańskiej, gdzie cyrkulacja powietrza jest ograniczona, oraz z intensywnego rolnictwa i emisji w silnie uprzemysłowionym regionie.
Organizacja stojąca za projektem, Fondazione Forestami, przekonuje, że więcej zieleni na ulicach, dachach i fasadach to najtańszy i najskuteczniejszy sposób, by filtrować drobny pył, obniżać temperaturę w mieście i poprawiać samopoczucie mieszkańców.
Od rozpoczęcia w 2019 roku projekt miejskiego zalesiania posadził prawie 640 tys. drzew i krzewów. Jego twórca, włoski architekt Stefano Boeri, autor słynnego mediolańskiego pionowego lasu, otrzymał za tę pracę i zaangażowanie na rzecz poprawy jakości powietrza nagrodę Europejskiej Fundacji Płuc (ELF).
Teraz projekt otrzymał nowe wyróżnienie: status UN World Restoration Flagship. Uhonorowanie ogłoszono 29 października podczas Konferencji ONZ w sprawie różnorodności biologicznej (COP17) w Erywaniu w Armenii.
„Jedno drzewo na mieszkańca”: Mediolan wśród pięciu nowych projektów UN World Restoration Flagship
Program ONZ ds. Środowiska (UNEP) podkreśla, że tytuł docenia starania Mediolanu, by przywrócić naturę do „jednego z najbardziej zaludnionych i zanieczyszczonych obszarów metropolitalnych w Europie”, poprzez „sadzenie mniej więcej jednego drzewa na każdego mieszkańca” i odnowę zdegradowanych terenów miejskich o powierzchni odpowiadającej około 350 boiskom piłkarskim.
Jak poinformował UNEP w komunikacie, „inicjatywa zwiększa dostęp do terenów zielonych, angażuje uczniów i przywraca do życia miejsca, w tym dawne tereny przemysłowe, parkingi i place składowe”.
„World Restoration Flagships… wyróżniają ambitne i obiecujące przykłady szeroko zakrojonej, długoterminowej odbudowy i wspierają globalne zobowiązania do odtworzenia 1 mld hektarów zdegradowanych ekosystemów do 2030 roku.”
Forestami było jednym z zaledwie pięciu projektów wyróżnionych tym tytułem na COP17 i jedynym z Europy.
Do pozostałych laureatów należą kolumbijska inicjatywa odtwarzania terenów podmokłych Urban Nature Reborn, Green Seattle Partnership, program przywracania i utrzymania terenów parkowych w tym amerykańskim mieście, etiopski projekt Great Rift Valley Renaissance, który ożywia jeden z najbardziej zdegradowanych krajobrazów leśnych Rogu Afryki, oraz chińska inicjatywa Blue Bay Restoration, szeroko zakrojony program odbudowy nadbrzeżnych i morskich ekosystemów kraju.
ONZ: natura wraca, ale postępy muszą być szybsze
Tego samego dnia, gdy ogłoszono wyróżnienie dla Mediolanu, UNEP opublikował przełomowy raport na temat postępów w odbudowie ekosystemów na świecie.
Z dokumentu wynika, że na obszarze 252 mln hektarów w 149 krajach trwa proces odtwarzania przyrody, co stanowi największy dotąd udokumentowany na świecie wysiłek restauracji ekosystemów.
„Dziś jesteśmy świadkami narodzin jednego z największych ruchów na rzecz natury w udokumentowanej historii” - mówi dyrektorka wykonawcza UNEP, Inger Andersen. „Mimo to, w połowie Dekady ONZ na rzecz Odbudowy Ekosystemów wciąż nie przywracamy przyrody w skali ani tempie, których wymaga sytuacja.”
Postępy w realizacji celu „30x30”, zakładającego ochronę co najmniej 30 proc. zdegradowanych lądów i mórz Ziemi do końca tej dekady, są nierówne.
Odbudowa ekosystemów lądowych sięgnęła już niemal połowy globalnego celu, natomiast prace w ekosystemach słodkowodnych, morskich i przybrzeżnych, które degradują się najszybciej, wyraźnie pozostają w tyle. Tymczasem roczne finansowanie restauracji ekosystemów musi wzrosnąć ponad czterokrotnie.
Odbudowa ekosystemów jest kluczowa dla bezpieczeństwa żywnościowego i wodnego, odporności na zmiany klimatu oraz zdrowia ludzi.
Odtworzenie zaledwie 15 proc. priorytetowych obszarów na świecie mogłoby pozwolić na wychwycenie i zmagazynowanie 30 proc. równoważnych emisji dwutlenku węgla powstałych od czasów rewolucji przemysłowej oraz pomóc uniknąć 60 proc. przypadków wyginięcia gatunków.
Realizacja globalnych celów mogłaby również, według UNEP, stworzyć do 32 mln nowych miejsc pracy na świecie do 2030 roku.
„Nie możemy oczekiwać, że naprawimy naturę jedną ręką, jednocześnie drugą ją niszcząc” - mówi Astrid Schomaker, sekretarz wykonawcza Sekretariatu Konwencji o różnorodności biologicznej (CBD), który współopublikował raport. „Rządy muszą zająć się głównymi przyczynami degradacji ekosystemów i inwestować w mechanizmy monitoringu, aby zapewnić trwałość dotychczasowego ruchu na rzecz odbudowy.”
Raport wskazuje, że rządy muszą teraz wyjść poza pojedyncze projekty i budować „gospodarki odbudowy”, w których długotrwałe odtwarzanie przyrody jednocześnie wspiera miejsca pracy i źródła utrzymania w dłuższej perspektywie.