We Lwowie rodziny w Wielkim Tygodniu biorą udział w warsztatach, na których uczą się woskowo-barwnikowej metody zdobienia jajek, a miejskie Muzeum Pisanki przyciąga zwiedzających, którzy chcą na nowo związać się z tradycją sięgającą 2–3 tys. lat.
Zwyczaj ma dziś znaczenie wykraczające poza samo święto Wielkanocy. Wielu Ukraińców postrzega go jako część szerszych starań o zachowanie tożsamości narodowej i przekazywanie praktyk ukształtowanych przez wiarę i historię.
Artystka Wira Manko, która od 40 lat bada tradycję pisanek i sama ozdobiła ich już ponad 3 tys., uczy uczestników, jak szkicować wzory, nakładać gorący wosk i zanurzać jajka kolejno w barwnikach – od najjaśniejszego do najciemniejszego.
Tradycyjnie pisanki powstają między Niedzielą Palmową a Wielką Sobotą. Pojawiają się na nich gwiazdy, krzyże, znaki nieskończoności i motywy płodności.
Ich symbolika nabrała nowego znaczenia, odkąd Ukraina coraz wyraźniej sięga po tradycje odróżniające ją od Rosji, w tym po stopniową zmianę kalendarza religijnego, zapoczątkowaną w 2022 roku.