Śledź nas
Reklama

Ceny domów: największa luka między miastem a wsią w Danii, na Węgrzech i w Finlandii

Udostępnij Obserwuj Euronews w Google
Widok na miejscowość Hornsen w powiecie Hildesheim, sfotografowany w czwartek, 19 marca 2009 roku.
Widok na miejscowość Hornsen w powiecie Hildesheim, sfotografowany w czwartek, 19 marca 2009 roku. -  Prawo autorskie  Copyright 2009 AP. All rights reserved.
Prawo autorskie Copyright 2009 AP. All rights reserved.
Przez Servet Yanatma
Opublikowano dnia
Udostępnij Close Button

W całej Europie mieszkania w miastach są dużo droższe niż na wsi. Mniejsza różnica nie oznacza, że są dostępne. Euronews Business bada, gdzie luka jest największa i z czego wynika.

Ceny mieszkań w centrach miast są średnio o 31% wyższe od krajowej średniej w 16 państwach Europy – wynika z wyliczeń Euronews Business opartych na raporcie OECD Regions and Cities at a Glance 2026.

REKLAMA
REKLAMA

Ceny są o 11% niższe od krajowej średniej w strefach dojazdów do pracy i o 30% niższe na obszarach poza miastami i ich strefami dojazdowymi.

Po części wynika to z faktu, że miejsca pracy, inwestycje i innowacje coraz bardziej koncentrują się w regionach stołecznych i dużych miastach. A ludzie podążają za pracą i możliwościami – przypomina OECD.

Skala różnicy między miastami a wsią bardzo się jednak w Europie różni.

Dania, Węgry i Finlandia: największe różnice cen

W Danii ceny mieszkań w centrach miast są o 64% wyższe od krajowej średniej, podczas gdy poza miastami są o 51% niższe. To największa różnica wśród europejskich państw objętych danymi.

Oznacza to, że domy w centrach miast kosztują za metr kwadratowy około 3,4 raza więcej niż poza miastami i ich strefami dojazdowymi.

Inaczej mówiąc, przy krajowej średniej równej 100, ceny w centrach miast wynoszą 164, a poza miastami i strefami dojazdowymi 49.

Na Węgrzech ceny w miastach są o 57% wyższe od krajowej średniej, a poza nimi o 45% niższe. W Finlandii wartości te wynoszą odpowiednio 55% powyżej i 44% poniżej średniej.

Szwecja (46% powyżej i 42% poniżej), Irlandia (43% powyżej i 36% poniżej) oraz Portugalia (38% powyżej i 35% poniżej) także wykazują duże różnice.

W przypadku Szwecji i innych krajów nordyckich Gabriel M. Ahlfeldt, profesor Uniwersytetu Humboldta w Berlinie, zwraca uwagę na „kontrast między silnym popytem w niewielkiej liczbie miejskich rynków pracy a dużo słabszym popytem w słabo zaludnionych regionach”.

Na Węgrzech różnicę częściowo napędzają inwestycje – wskazuje József Hegedüs, starszy badacz polityki mieszkaniowej w Metropolitan Research Institute w Budapeszcie. „Znaczna część boomu mieszkaniowego w Budapeszcie to spekulacyjny popyt” – powiedział Euronews Business.

Najmniejsze różnice cen w Niderlandach i Wielkiej Brytanii

Niderlandy i Wielka Brytania notują najmniejsze różnice cen między typami obszarów wśród krajów, dla których dostępne są dane. W Niderlandach ceny w miastach są zaledwie o 1% wyższe od krajowej średniej, a poza miastami o 9% niższe. W Wielkiej Brytanii ceny w miastach są o 4% wyższe, a poza nimi również o 9% niższe.

We wszystkich krajach ujętych w europejskim porównaniu poza Niderlandami domy w strefach dojazdów do pracy są tańsze niż w centrach miast.

Dlaczego mieszkania w miastach są droższe?

„Miasta koncentrują miejsca pracy, uniwersytety, usługi i ofertę kulturalną” – mówi Ahlfeldt z Uniwersytetu Humboldta w rozmowie z Euronews Business.

„Firmy korzystają z dostępu do pracowników, klientów i innych firm, a gospodarstwa domowe cenią zarówno możliwości zatrudnienia, jak i życie miejskie. To tworzy silny popyt na dobrze skomunikowane lokalizacje”.

Jak dodaje, popyt przekłada się na wyższe ceny tam, gdzie rozbudowa zabudowy mieszkaniowej jest ograniczana przez uwarunkowania geograficzne, przepisy planistyczne lub lokalny sprzeciw.

Skąd tak duże różnice między krajami?

Ceny w miastach wahają się od 3,4 raza poziomu cen poza miastami i ich strefami dojazdowymi w Danii do 1,1 raza w Niderlandach.

„Skala różnicy zależy od tego, jak bardzo skupione są możliwości ekonomiczne, jak dobrze inne miejsca są z nimi skomunikowane i jak łatwo podaż mieszkań reaguje na popyt” – wyjaśnia Ahlfeldt.

Państwo z jednym dominującym ośrodkiem zatrudnienia i słabym popytem w pozostałych regionach może mieć dużą różnicę cen – dodaje. W gęsto zaludnionym kraju mniejsze miasta i obszary wiejskie mogą zapewniać dobry dojazd do kilku ośrodków zatrudnienia, co rozkłada popyt mieszkaniowy szerzej.

Mała różnica nie oznacza, że mieszkania są dostępne cenowo

„Niewielka różnica między miastem a wsią może współistnieć z poważnymi problemami z dostępnością cenową mieszkań” – podkreśla Ahlfeldt.

W dobrze skomunikowanych krajach, takich jak Belgia czy Niderlandy, wiele miasteczek i obszarów wiejskich leży blisko dużych ośrodków pracy – zauważa. To może sprawiać, że są bardzo pożądanymi miejscami do życia.

Dodaje, że krajowa średnia w Wielkiej Brytanii maskuje duże różnice regionalne. Obszar wiejski w południowo-wschodniej części kraju może przyciągać silny popyt, podczas gdy miasto w innym regionie jest dużo tańsze.

Porównanie OECD dla Wielkiej Brytanii wykorzystuje też medianę ceny całego domu, więc większe domy poza centrami miast mogą zawężać mierzoną różnicę.

„Małej średniej różnicy nie należy więc odczytywać jako dowodu, że Londyn jest przystępny cenowo ani że dostęp do zatrudnienia przestał mieć znaczenie” – zaznacza.

Monachium i Chemnitz: luka dochodowa sięgająca 17 lat

Ceny mieszkań mocno różnią się także między miastami w tym samym kraju. OECD porównało ceny mieszkań z dochodem rozporządzalnym w regionach metropolitalnych.

Niemcy mają największą różnicę między własnymi regionami metropolitalnymi spośród analizowanych państw. Kupno domu w Monachium pochłania równowartość około 17 lat więcej dochodu rozporządzalnego niż zakup domu w Chemnitz – wynika z danych OECD.

Ahlfeldt zaznacza, że sama wielkość Niemiec nie wyjaśnia tej różnicy. Monachium łączy silne możliwości zatrudnienia z atrakcyjnym środowiskiem życia i utrzymującą się intensywną rywalizacją o mieszkania. Chemnitz ma inną historię gospodarczą i demograficzną, w tym konsekwencje restrukturyzacji i odpływu ludności po zjednoczeniu.

W 11 z 13 krajów, dla których dostępne są dane, ceny mieszkań w największym regionie metropolitalnym są wyższe w relacji do lokalnych dochodów niż średnio w regionach metropolitalnych danego kraju.

Niderlandy są wyjątkiem – największy region metropolitalny jest tam nieco poniżej średniej.

Kogo dotyka to najmocniej?

„Kluczowy podział przebiega między osobami, które już posiadają nieruchomości w drogich lokalizacjach, a tymi, które próbują uzyskać do nich dostęp” – mówi Ahlfeldt.

Zwraca uwagę, że młodzi ludzie, osoby kupujące pierwszy dom oraz najemcy wchodzący na rynek ponoszą wyższe koszty, nie korzystając z rosnącej wartości posiadanych nieruchomości. Niżej opłacani pracownicy świadczący kluczowe usługi w miastach mogą stawać przed szczególnie trudnym wyborem między kosztami mieszkania, metrażem a czasem dojazdu.

„Przede wszystkim młodzi ludzie bez rodzinnego majątku. Na Węgrzech dostęp do własnego mieszkania coraz częściej zależy od pomocy rodziców, a rodzice w regionach mogą zaoferować niewiele” – dodaje Hegedüs.

W części europejskich miast czynsz może pochłaniać całe wynagrodzenie, a nawet więcej. W 2025 r. przeciętne pensje netto w Lizbonie i Stambule nie wystarczały na pokrycie czynszu za jednopokojowe mieszkanie w centrum miasta.

Przejdź do skrótów dostępności
Udostępnij Obserwuj Euronews w Google

Czytaj Więcej