Od swojego studia w Akrze po łamy magazynu „Drum” Barnor utrwalał codzienność i kulturę czarnych w czasach głębokich przemian społecznych.
Jamesowi Barnorowi nie są obce wielkie chwile.
REKLAMA
REKLAMA
Gdy Ghana ogłaszała niepodległość w 1957 roku, był tam z aparatem. W Londynie lat 60. przełamywał stereotypy dotyczące czarnoskórych modelek i artystów, fotografując dla magazynu Drum. W 1970 roku założył pierwsze w Ghanie laboratorium wywoływania filmów kolorowych.
Dziś, mając 97 lat, otrzymuje jedno z najważniejszych wyróżnień w świecie fotografii.
Światowa Organizacja Fotografii ogłosiła, że Barnor otrzyma nagrodę za wybitny wkład w fotografię podczas gali 2027 Sony World Photography Awards (źródło w Angielski).
„Kiedy otwierałem studio w Akrze, nie wyobrażałem sobie, że moja praca zaprowadzi mnie tak daleko: przez niepodległość Ghany, do Londynu i z powrotem” – przekazał Barnor w oświadczeniu.
„Aparat stał się moim towarzyszem i nigdy tego nie żałowałem.”
Z Ghany do Wielkiej Brytanii i z powrotem
Barnor urodził się w 1929 roku. Fotografii uczył się od kuzyna, J. P. D. Dodoo, znanego fotografa pracującego w Akrze w czasach kolonialnego Złotego Wybrzeża.
W wieku 21 lat został pierwszym etatowym fotografem ghanejskiego dziennika Daily Graphic. Fotografował wiece polityczne, uliczne parady oraz drogę Ghany do niepodległości w 1957 roku.
Uchwycił także moment, gdy przywódca ruchu neipodległościowego Kwame Nkrumah ogłaszał uwolnienie Ghany spod brytyjskich rządów, choć opóźnienia w wywoływaniu filmu sprawiły, że zdjęcia nigdy nie trafiły (źródło w Angielski) do gazet.
W 1953 roku Barnor otworzył studio Ever Young w dzielnicy Jamestown w Akrze. Pozowali tam do portretów wszyscy: od studentów i sprzedawców, po polityków i sędziów. Barnor zaczął dokumentować codzienne życie kraju, który przechodził ogromne przemiany.
W 1959 roku przeniósł się do Wielkiej Brytanii, gdzie studiował w Medway College of Art, a później pracował jako drukarz kolorowy. Współpracował też z Drum – południowoafrykańskim magazynem znanym z antyapartheidowych publikacji – i dokumentował życie afrykańskiej diaspory w Londynie w latach 60.
Barnor regularnie wychodził z fotografią mody na ulice Londynu. Fotografował czarnoskóre modelki, modeli i gwiazdy w stylu i z pewnością, które rzadko pojawiały się w ówczesnej brytyjskiej prasie. Jego portrety trafiały na okładki i do działów mody Drum, dając czarnoskórym londyńczykom widoczność, jakiej często odmawiały im główne magazyny.
Po szkoleniu u producenta filmów Agfa-Gevaert w Belgii i Niemczech Barnor wrócił w 1970 roku do Ghany jako przedstawiciel firmy i pomógł uruchomić pierwsze w kraju komercyjne laboratorium wywoływania filmów kolorowych.
Dziedzictwo obejmujące cały świat
Francja świętuje 200-lecie (źródło w Angielski) fotografii, organizując ponad 1000 wydarzeń aż do września 2027 roku. Uhonorowanie Barnora przywołuje inny ważny rozdział w historii medium – od ostatnich lat brytyjskiego panowania kolonialnego w Ghanie po narodziny wielokulturowej Wielkiej Brytanii.
Dziś uchodzi powszechnie za jednego z pionierów fotografii afrykańskiej.
Fotografie Barnora pokazywano na całym świecie, m.in. w londyńskiej Serpentine Gallery, Detroit Institute of Arts oraz nowojorskim Museum of Modern Art. Weszły też do ważnych kolekcji w londyńskim muzeum Tate i National Portrait Gallery oraz w paryskim Centre Pompidou.
Barnor odbierze nagrodę podczas ceremonii w Londynie 15 kwietnia 2027 roku. Retrospektywa z ponad 50 fotografiami i materiałami archiwalnymi obejmującymi całą jego karierę będzie prezentowana w Somerset House od 16 kwietnia do 3 maja 2027 roku.