Na boisku i poza nim wiele najbardziej pamiętnych chwil piłkarskich mistrzostw świata FIFA uchwycili fotografowie Getty. Opowiadają, jak tworzą poruszające zdjęcia.
Rywalizacja z natury skłania do porównań, ale tym razem nie ma tu żadnego tytułu do zdobycia. Poprosiliśmy za to kilku fotografów agencji Getty, aby wybrali swoje ulubione ujęcia z pięciu ostatnich mundiali, najlepiej oddające piękno i emocje wysiłku, finezji, zwycięstwa i porażki.
REKLAMA
REKLAMA
Argentyna – Francja: finał – mistrzostwa świata FIFA Katar 2022
„To zdjęcie zrobiłem co najmniej pół godziny po głównym wzniesieniu pucharu. Wszyscy kibice Argentyny i fotoreporterzy czekali, aż Messi podejdzie i podziękuje fanom. Fotografowie Getty Images mieli ogólny plan, co chcemy uchwycić, ale przy tym kadrze dopisało nam też szczęście. To był pierwszy moment, gdy rozłożył ręce i uśmiechnął się najszerzej, zaledwie dwa metry przede mną, a ja patrzyłem w górę przez obiektyw 24–70 mm”. Shaun Botterill.
Francja – Chorwacja: finał – mistrzostwa świata FIFA 2018 w Rosji
„To ujęcie jest wyjątkowe nie tylko ze względu na samą celebrację, ale także dzięki dostępowi i atmosferze wokół niej. Dzięki ekskluzywnemu dostępowi FIFA byłem jedynym fotografem, który mógł wejść na murawę po zakończeniu fety. Dało mi to zupełnie inną perspektywę na to, co działo się po finale mistrzostw świata.
„Fajerwerki właśnie się skończyły, a deszcz zostawił w powietrzu dym i mgiełkę unoszącą się nad stadionem Łużniki. Gdy światło przebiło się przez tę zasłonę, nad głową Paula Pogby, trzymającego puchar mistrzostw świata, pojawiły się wyraźne promienie. Połączenie dymu, deszczu, światła i pustej przestrzeni wokół niego sprawiło, że zdjęcie ma dużo silniejszą atmosferę niż standardowe ujęcia z dekoracji.
„Od strony technicznej chciałem zachować na tyle szeroki kadr, by pokazać skalę stadionu, tłum, mgłę i murawę. Dzięki przepustce mogłem kucać blisko zawodnika, ale szersza kompozycja pozwala, by atmosfera stała się częścią opowieści. Dla mnie to wygląda mniej jak typowe zdjęcie z pucharem, a bardziej jak surrealistyczna, pełna emocji chwila tuż po tym, jak Francja wygrała mundial w 2018 roku.” David Ramos
Włochy – Francja: finał – mistrzostwa świata FIFA 2006 w Niemczech
„To zdjęcie powstało po finale w 2006 roku, gdy Włosi pokonali Francję w serii rzutów karnych. Razem z kolegą, Shaunem Botterillem, mieliśmy idealne miejsce naprzeciw podium, z którego wręczano puchar.
„Fotografowałem w węższym kadrze, obiektywem 400 mm, skupiając się na kapitanie Włoch, Fabio Cannavaro. Kiedy piłkarze ruszyli na rundę honorową, nagle wszyscy jednocześnie zaczęli sięgać do pucharu i go dotykać. Szybko wdrapałem się na metalową barierkę przy pierwszym rzędzie trybun, żeby zyskać trochę wysokości, i zrobiłem to ujęcie. Pamiętam, że inni fotografowie ciągnęli mnie za nogi, próbując dostać się na barierkę, ale moment minął w mgnieniu oka. Konfetti i dym z pirotechniki też dodają temu zdjęciu charakteru.
Ceremonie wręczenia trofeów potrafią wyglądać na wyreżyserowane, ale tu wszystko było bardziej spontaniczne i naturalne. Drużyna w ten sposób naprawdę się zjednoczyła w swojej historycznej chwili.” Michael Steele
Holandia – Hiszpania: finał – mistrzostwa świata FIFA 2010 w RPA
„Podczas każdych mistrzostw świata FIFA zdarzają się chwile, które wykraczają poza sam mecz i przechodzą do piłkarskiej legendy. Wejście Nigela de Jonga w Xabiego Alonso w finale mundialu w 2010 roku bez wątpienia należy do tej kategorii.
„Stojąc w idealnym miejscu, mogłem uchwycić ten incydent dokładnie w momencie, gdy wyciągnięta noga de Jonga trafia w klatkę piersiową Alonso, utrwalając jedną z najbardziej kontrowersyjnych scen w historii mistrzostw świata. Sędzia Howard Webb pokazał za ten faul tylko żółtą kartkę, co natychmiast wywołało burzliwą dyskusję. Wielu kibiców uważało, że pomocnik Holandii miał ogromne szczęście, że pozostał na boisku. Ponad piętnaście lat później fotografia wciąż jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli mundialu w RPA 2010, ułamek sekundy, który zawiera napięcie, fizyczną walkę i kontrowersje zaciekłego finału.” Laurence Griffiths.
Anglia – Belgia: grupa G – mistrzostwa świata FIFA 2018 w Rosji
„Czasem pozwalają nam pracować z «kładki technicznej» stadionu, 80 czy 100 metrów nad boiskiem. Może tam wejść tylko niewielka grupa ludzi. Poprzedza to długi proces akceptacji, szkolenia, uprzęże bezpieczeństwa, kaski, czasem nawet zaświadczenia lekarskie, bo trzeba umieć pracować na wysokości.
„Presja jest ogromna. Stoisz nad głowami ludzi, więc jeśli upuścisz choćby drobiazg, w rzeczywistości możesz kogoś poważnie zranić. Wszystko, co zabierasz ze sobą, musi być podwójnie przypięte. Każdy aparat, każdy obiektyw, nawet telefon, musi być przymocowany. Kieszenie muszą być puste. Nie możesz brać żadnych luźnych elementów, bo wszystko może spaść. Ale to także niesamowita szansa.
„To był mecz Belgii z Anglią i główka z udziałem sześciu zawodników. Taka sytuacja rzadko się zdarza i z góry trudno ją przewidzieć. Lubię to zdjęcie, bo pokazuje piłkę nożną z innej perspektywy, której na co dzień się nie widzi. Jestem wielkim fanem zielonej murawy i czystego tła, ale liczy się też cały wysiłek, żeby znaleźć się w tym miejscu. Masz szczęście, jeśli sześciu piłkarzy wyskoczy do jednego dośrodkowania, a ty nadal widzisz twarze, akcję, mowę ciała, linię boczną i kolory. Ostatecznie wszystko po prostu zagrało.”Matthias Hangst
Argentyna – Francja: finał – mistrzostwa świata FIFA Katar 2022
„Finał mistrzostw świata w Dosze był moim pierwszym finałem mundialu i wiedziałam, że jestem świadkiem historii. Jak wszyscy na murawie spodziewałam się, że najważniejszym zdjęciem wieczoru będzie moment, w którym Lionel Messi unosi puchar mistrzostw świata. Zanim jednak do tego doszło, minął puchar, odbierając Złotą Piłkę dla najlepszego zawodnika turnieju. W tej chwili odwrócił się w stronę fotografów i udało mi się uchwycić ten kadr. To spokojne, proste zdjęcie, a mimo to bardzo mocne.” Maja Hitij