Policja w Walencji odzyskała XVII-wieczny manuskrypt, który zaginął ponad sto lat temu z lokalnych archiwów. Dokument został namierzony po wystawieniu go na sprzedaż w internecie za 71 900 euro.
XVII-wieczny manuskrypt, który zaginął ponad sto lat temu z archiwum Kolegium Głównej Sztuki Jedwabniczej w Walencji, został odzyskany przez policję Generalitat Valenciana.
REKLAMA
REKLAMA
Sprawa wyszła na jaw po tym, jak w Internecie pojawiło się ogłoszenie sprzedaży dokumentu opisanego jako "ważny manuskrypt Gildii Jedwabniczej".
Cena wynosiła 71 900 euro. W rzeczywistości był to egzemplarz rozporządzeń Gremi de Velluters, zatwierdzonych w 1479 roku przez Ferdynanda II Aragońskiego.
Do interwencji doszło podczas rutynowych działań policji zajmującej się ochroną dziedzictwa kulturowego w Walencji.
Funkcjonariusze szybko powiązali ofertę z zaginionym rękopisem.
Dokument ma zostać włączony do oficjalnych rejestrów dziedzictwa regionu, co zapewni jego pełną ochronę konserwatorską.
Dlaczego odkrycie jest tak ważne?
Odzyskany manuskrypt to kopia statutów Gildii Jedwabniczej, czyli cechu aksamitników skupiającego rzemieślników i kupców związanych z produkcją aksamitu.
Dokument został zatwierdzony w 1479 roku i potwierdzony przez Ferdynanda II Aragońskiego.
Władca wyniósł działalność aksamitników do rangi sztuki. Nadał im również szerokie przywileje oraz oficjalne uznanie.
Manuskrypt zawiera także statut Bractwa San Jerónimo, utworzonego w 1483 roku.
Pokazuje on, jak funkcjonowały organizacje cechowe w XV-wiecznej Walencji.
Księga została wykonana na zielonym welinie. Oprawiono ją w aksamit, a całość uzupełniają dekoracje z brązu.
To rzadki przykład dokumentu łączącego funkcję prawną i artystyczną.
Wystawiony na sprzedaż za 71 900 euro
Sprawa trafiła do służb po tym, jak eksperci ds. dziedzictwa zauważyli ofertę w sieci.
Rozpoczęto weryfikację pochodzenia dokumentu.
Sprzedający przekazał, że nie zna historii manuskryptu. Dodał, że jego ojciec kupił księgę w latach 70. XX wieku.
W 1992 roku wykonano mikrofilm dokumentu w oficjalnej instytucji.
Nie został on jednak nigdy wpisany do rejestru chronionego dziedzictwa kulturowego.
Archiwum potwierdziło, że rękopis zaginął między 1907 a 1909 rokiem i nie był przedmiotem legalnej sprzedaży, co pozwoliło ustalić jego status prawny.
Do kogo teraz trafi manuskrypt?
Po zakończeniu postępowania ustalono, że rękopis pozostanie u obecnego posiadacza.
Kluczowe znaczenie miała ciągłość posiadania oraz obowiązujące przepisy prawa cywilnego.
Zanim dokument zostanie zwrócony, musi zostać przeprowadzona procedura wpisu do rejestrów dziedzictwa kulturowego Walencji.
Właściciel będzie zobowiązany do spełnienia wymogów konserwatorskich określonych przez przepisy o ochronie zabytków.
Do tego czasu manuskrypt pozostanie w depozycie Archiwum Królestwa Walencji. Tam zostanie poddany analizie przez specjalistów z Ministerstwa Kultury.