Groźby, szpiegostwo, próby kontaktu przez Messengera. Irańskie służby specjalne próbują szpiegować członków opozycji wobec Teheranu w Niemczech. Poszkodowani donoszą o zastraszaniu i wywieraniu presji na ich rodziny w Iranie.
Kartka z życzeniami, która mogła zmienić wszystko. W marcu ubiegłego roku, podczas irańskiego święta Nowego Roku Nouruz, wysoki rangą członek Mudżahedinów Ludowych, irańskiej organizacji opozycyjnej, wysłał taką kartkę do przebywającego na emigracji Irańczyka Hosseina Yaghobiego - rzekomo. Jak Yaghobi szybko zdaje sobie sprawę, w rzeczywistości stoi za tym agent irańskich służb specjalnych.
REKLAMA
REKLAMA
Dla opozycjonisty nie jest to żadne zaskoczenie. Doświadczył już wielu takich prób kontaktu w ciągu ponad 40 lat życia w Niemczech. "Jak tylko przyjechałem do Niemiec, członkowie mojej rodziny zostali aresztowani" - powiedział Euronews Hossein Yaghobi.
Następnie irańskie władze torturowały członków rodziny Yaghobiego. Obiecywano mu to raz za razem: Jeśli będzie współpracował z Iranem, jego rodzina zostanie pozostawiona w spokoju. Agenci obiecali mu nawet wysokie stanowisko kierownicze w Iranie.
Szpiegowanie demonstracji
Yaghobi zna wielu irańskich opozycjonistów, którzy mają podobne doświadczenia. Ich rodziny są niejako "zakładnikami" Teheranu. Są wielokrotnie wzywani do irańskiego Ministerstwa Informacji. W ten sposób władze próbują wywierać presję na członków opozycji mieszkających za granicą.
Przebywający na wygnaniu Irańczyk otrzymał niedawno ostrzeżenie, aby pod żadnym pozorem nie podróżował do Turcji: "Tajne służby skontaktowały się z moim siostrzeńcem i próbowały przekonać go do spotkania ze mną w Stambule". Członkowie opozycji byli już kilkakrotnie porywani przez irańskie służby specjalne właśnie w Turcji.
Zasięg mułłów w Niemczech jest spory. Cywilna krajowa i zagraniczna służba wywiadowcza Teheranu, Ministerstwo Wywiadu, znane również jako VAJA i MOIS, również stara się zapewnić irańskiemu reżimowi władzę w Niemczech, zgodnie z Federalnym Urzędem Ochrony Konstytucji, zapytanym przez Euronews.
Inne irańskie służby wywiadowcze, w tym Siły Quds irańskiej Gwardii Rewolucyjnej oraz wojskowa krajowa i zagraniczna służba wywiadowcza IRGC-IO (Organizacja Wywiadowcza Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej), są również aktywne w Niemczech.
Można założyć, że "irańskie służby monitorują wiece w Niemczech w celu szpiegowania i identyfikowania w szczególności podmiotów opozycyjnych", wyjaśniają krajowe służby wywiadowcze. W tym celu utworzono nawet centrum raportowania.
"Jak ma na imię?"
Ale kim są szpiedzy szpiegujący wygnanych Irańczyków w Niemczech? Często pochodzą również z Iranu, jak wyjaśnia Yaghobi: "Wiemy, że ludzie, którzy chcą wrócić do Iranu jako uchodźcy, muszą wypełnić formularz w irańskiej ambasadzie, w którym zgadzają się podać swoje nazwiska". Jednak reżim wysyła także swoich zwolenników do Niemiec, by szpiegowali innych Irańczyków. Ostatnio Iran próbuje również wykorzystywać zwolenników tak zwanych proxy, którzy pracują dla Iranu, takich jak członkowie Hezbollahu.
Agenci używają komunikatora WhatsApp do wielu prób nawiązania kontaktu. Próbują dołączyć do grup WhatsApp Irańczyków na emigracji - lub piszą specjalnie do swoich ofiar. Euronews otrzymało screeny czatu z jednej próby kontaktu. Wszystkie imiona zostały zmienione.
"Cześć, jak się masz, Omid Karimi? Jestem Masoud. Rozmawiałem wczoraj z twoim bratem. Widziałem cię na wydarzeniu w Strasburgu, może byłeś gdzieś indziej, nie wiem", pisze nadawca z irańskim numerem. "Proszę, wyślij mi zdjęcie ze Stuttgartu, niech cię Bóg błogosławi".
"Facet w czerwonej kurtce ma dziewczynę, wysoką, z długimi włosami. Jak ma na imię?" - pyta Masoud. I: "Kto cię z nimi skontaktował?".
Później agent sugeruje, że może pomóc z ewentualnymi problemami z pobytem. A zaledwie kilka wiadomości później grozi sabotażem wniosku o azyl, jeśli Omid powie publicznie o kontakcie. "Jeśli ktokolwiek się dowie, twoja sprawa o azyl zakończy się niepowodzeniem. To moja praca. Upewnij się, że nikt nie dowie się, że ze mną rozmawiałeś" - grozi irański agent.
Reżim walczący o przetrwanie
Politolog Ralph Ghadban zna struktury irańskiego reżimu w kraju i za granicą lepiej niż ktokolwiek inny i napisał książkę o sieci mułłów. "Są to reżimy, reżimy dyktatorskie, które uważają, że każdy członek opozycji może potencjalnie stanowić zagrożenie i że należy go uciszyć".
Gwardia Rewolucyjna próbuje kontrolować wygnanych Irańczyków w tym kraju, podobnie jak w innych krajach europejskich, mówi Ghadban. Aby osiągnąć swój cel, reżim nie stroni od ataków.
Latem ubiegłego roku policja w Danii aresztowała 53-letniego Duńczyka Ali S., według federalnego prokuratora generalnego. Mężczyzna o afgańskich korzeniach miał szpiegować żydowskie i izraelskie instytucje. Śledczy podejrzewają: Stoją za tym irańscy zleceniodawcy. Irańska ambasada w Niemczech odrzuca te zarzuty.
W 2018 roku władze francuskie, niemieckie i belgijskie udaremniły atak terrorystyczny na demonstrację irańskich działaczy opozycyjnych. W 2017 roku irański działacz opozycyjny został zastrzelony w Hadze w Belgii.
Zrzeczenie się irańskiego obywatelstwa jest prawie niemożliwe
"Irański reżim toczy bezwzględną walkę o przetrwanie", powiedział Euronews Marc Henrichmann (CDU). Jest on przewodniczącym niemieckiego Parlamentarnego Zespołu Kontroli Federalnych Służb Wywiadowczych (PKGr). Według polityka CDU, nikt nie może z całą pewnością powiedzieć, czy i jak aparat się ustabilizuje i jak wpłynie to na inne kraje.
"Irańskie tajne służby wielokrotnie pokazywały w przeszłości, że wyciągają rękę daleko poza własne granice, bezpośrednio lub za pośrednictwem pełnomocników, takich jak Hezbollah", wyjaśnia Henrichmann.
Sonja Eichwede, wiceprzewodnicząca grupy parlamentarnej SPD, powiedziała Euronews: "Ze względu na trwający konflikt w Iranie, sytuacja bezpieczeństwa w Niemczech jest poważna. Wzrosło abstrakcyjne zagrożenie. Organy bezpieczeństwa stale oceniają sytuację bezpieczeństwa i są gotowe do podjęcia odpowiednich i szybkich środków ochronnych".
W Niemczech mieszka ponad 160 000 obywateli Iranu bez niemieckiego paszportu, a liczba ta gwałtownie wzrosła w ostatnich latach. Irańczycy mogą ubiegać się o naturalizację, ale rezygnacja z irańskiego obywatelstwa jest praktycznie niemożliwa. Ponadto każde dziecko irańskiego ojca automatycznie otrzymuje irański paszport - niezależnie od tego, czy urodziło się w Iranie, czy na przykład w Niemczech. Pozostają więc w szponach Teheranu pomimo ucieczki.
Dla Irańczyków na wygnaniu, takich jak Hossein Yaghobi, istnieje tylko nadzieja na koniec reżimu w Teheranie. Wnoszenie oskarżeń przeciwko szpiegom na niewiele się zda. Dla swojej ojczyzny ma nadzieję na wolność, demokrację, prawa człowieka i równość. I na to, że fundamentalistyczna dyktatura nie zostanie zastąpiona inną dyktaturą.