Tragiczny bilans miesiąc po podwójnym trzęsieniu ziemi w Wenezueli

Minęło trzydzieści dni od chwili, gdy dwa trzęsienia ziemi o magnitudzie 7,2 i 7,5 w zaledwie 39 sekund wstrząsnęły północą Wenezueli w nocy 24 czerwca. To, co władze określały wówczas jako rzadkie zjawisko sejsmiczne – podwójne trzęsienie ziemi – w ciągu tygodni przerodziło się w jedną z najpoważniejszych klęsk żywiołowych, jakie dotknęły kraj od ponad wieku.

REKLAMA

REKLAMA

Miesiąc później statystyki wciąż się zmieniają, choć znacznie wolniej niż w pierwszych dniach, i nadal odsłaniają luki, których rząd nie zdołał wypełnić. Najnowszy oficjalny bilans, ogłoszony w miniony piątek przez przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego, Jorge Rodrígueza, określa liczbę ofiar śmiertelnych na 5 546, a rannych na 16 740.

Ta ostatnia liczba od tygodni praktycznie się nie zmienia, co sugeruje, że zespoły medyczne nie przyjmują już nowych ciężkich przypadków, tymczasem liczba zabitych nadal rośnie wraz z postępem prac przy usuwaniu gruzów oraz identyfikacją sądową zwłok, z których wiele pochowano anonimowo w przygotowanych mogiłach na cmentarzach w La Guairze.

Najbardziej niewygodna liczba to jednak ta, której wenezuelski rząd nie aktualizuje. Od 25 czerwca, dnia po podwójnym wstrząsie, władze nie podały już nowej oficjalnej liczby zaginionych, która wcześniej wynosiła 157 osób. W tej próżni pojawiła się oddolna inicjatywa Desaparecidos del Terremoto de Venezuela, która zbiera zgłoszenia od rodzin i prowadzi rejestr blisko 29 500 osób, których los pozostaje nieznany. Różnica między tym, co przyznaje państwo, a tym, co dokumentują sami obywatele, jest jednym z najbardziej krytykowanych aspektów zarządzania sytuacją kryzysową.

Straty materialne i przesiedlenia

Poza ludzkimi ofiarami trzęsienie ziemi przyniosło poważne skutki gospodarcze. Raport Banku Światowego, opublikowany w ubiegłym tygodniu, szacuje bezpośrednie szkody materialne na ok. 19,6 mld dolarów.

Z tej kwoty 9,3 mld przypada na budynki mieszkalne zniszczone lub poważnie uszkodzone, 5,2 mld na infrastrukturę publiczną – szpitale, szkoły i inne kluczowe obiekty – a blisko 5 mld na zabudowę komercyjną i przemysłową.

Na miejscu, według ostatniego oficjalnego bilansu, odnotowano:

• 856 uszkodzonych budynków, z czego 190 zawaliło się całkowicie
• Liczba osób bez dachu nad głową sięga 17 907, z czego 23 122 nadal przebywa w 107 tymczasowych obozach rozlokowanych w Caracas i La Guairze,
• 128 324 rodzin otrzymało jakąś formę wsparcia ze strony władz od początku trwania sytuacji nadzwyczajnej.

Od głównego wstrząsu zarejestrowano ponadto 1 405 wstrząsów wtórnych; część z nich wystarczyła, by dodatkowo utrudnić pracę przy konstrukcjach już wcześniej osłabionych.

Miesiąc później życie próbuje wrócić do normy

Z upływem tygodni właściwe akcje ratunkowe ustąpiły miejsca usuwaniu gruzów i odbudowie, procesowi, który – jak przyznają same władze – potrwa miesiące, jeśli nie lata.

Część podstawowych usług, w tym dostawy prądu w niektórych częściach La Guairy, przywrócono mniej więcej dwa tygodnie po trzęsieniu ziemi, jednak normalność jest tylko częściowa. Organizacje takie jak Lekarze Bez Granic nadal prowadzą mobilne kliniki w strefie zero, by zaspokoić potrzeby zdrowotne, których publiczny system opieki – osłabiony jeszcze przed katastrofą – nie jest w stanie w pełni obsłużyć.

Tragedia wydarzyła się również w politycznie wrażliwym momencie dla Wenezueli, która przechodzi okres przejściowy po aresztowaniu byłego prezydenta Nicolása Maduro na początku roku, z Delcy Rodríguez na czele rządu tymczasowego, który wciąż nie wyznaczył terminu wyborów.

Sposób zarządzania pomocą międzynarodową – w tym współpracą z krajami takimi jak Izrael oraz staraniami o odblokowanie wenezuelskich aktywów przy wsparciu Stanów Zjednoczonych – zapowiada się jako jeden z kluczowych czynników, które wyznaczą tempo odbudowy w nadchodzących miesiącach.