Traktat o przyjaźni i współpracy między Francją a Portugalią wszedł w życie w tę niedzielę, partnerstwo "w służbie Francuzów i Portugalczyków oraz Europy, która decyduje o sobie".
Podczas gdy Paryż czasami napotyka punkty tarcia z niektórymi europejskimi partnerami, tym razem francuska dyplomacja stwierdza bez wahania: dwustronne stosunki z Portugalią są "doskonałe".
REKLAMA
REKLAMA
W niedzielę 12 kwietnia wszedł w życie Traktat o przyjaźni i współpracy. między oboma krajami. Podpisany w Porto w lutym 2025 r. przez Emmanuela Macrona i premiera Luísa Montenegro, ten symboliczny tekst ma na celu wzmocnienie więzi między dwoma krajami we wszystkich obszarach.
Gratulując swojemu odpowiednikowi António José Seguro wyboru na prezydenta Portugalii w lutym ubiegłego roku, francuski prezydent obiecał "ożywić traktat " i współpracować z Lizboną "w służbie Francuzów i Portugalczyków oraz Europy, która decyduje o sobie, bardziej konkurencyjnej, bardziej suwerennej, silniejszej!".
Traktat z Porto. Współpraca Francji i Portugalii
Konkretnie, traktat kładzie nacisk na współpracę między odpowiednimi siłami zbrojnymi i przemysłem obronnym, "zwracając szczególną uwagę na ochronę infrastruktury krytycznej i walkę z zagrożeniami hybrydowymi", zwłaszcza w cyberprzestrzeni.
Francja i Portugalia zobowiązały się również do dalszego rozwijania wzajemnych połączeń z Półwyspem Iberyjskim, w celu "korzystania z funduszy europejskich na najlepszych możliwych warunkach". Po poważnej awarii zasilania w Hiszpanii i Portugalii w kwietniu 2025 r., debata na temat izolacji tych dwóch krajów od europejskich sieci elektroenergetycznych została wznowiona.
Na froncie gospodarczym dokument przewiduje większe wsparcie dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz zachęca do przejścia na "zrównoważoną niebieską gospodarkę" na Oceanie Atlantyckim.
Wdrożenie tych polityk ułatwi dwustronne spotkania wysokiego szczebla (HLM), zwoływane regularnie w celu wymiany informacji między dwoma rządami.
W 2025 r. Francja była trzecim co do wielkości partnerem handlowym Portugalii.
Carlos Pereira, który mieszka we Francji od ponad 40 lat i prowadzi Lusojornal, wiodące media internetowe dla Portugalczyków we Francji, uważa, że gospodarka jest najważniejszym aspektem traktatu.
"Stosunki gospodarcze są już silne: wiele francuskich firm inwestuje w Portugalii, a portugalskie firmy inwestują we Francji", powiedział Euronews.
"To spektakularny rozwój: do niektórych portugalskich miast napływają francuskie inwestycje, a co więcej, portugalskie firmy zakładają firmy we Francji", dodaje.
Portugalczycy, trzecia co do wielkości społeczność zagraniczna we Francji
Według danych Quai d'Orsay, we Francji mieszka 1,7 miliona Portugalczyków, co czyni ich trzecią co do wielkości społecznością zagraniczną po Algierczykach i Marokańczykach.
Od 30 000 do 50 000 Francuzów mieszka w Portugalii, z czego jedna czwarta to obywatele dwóch państw, nie licząc dużego napływu turystów.
Lizbona i Paryż twierdzą, że chcą skoncentrować się na rekrutacji i szkoleniu francuskich i portugalskich nauczycieli, jednocześnie zachęcając studentów do mobilności.
Carlos Pereira, który od lat pracuje nad promowaniem języka portugalskiego we Francji, pozostaje sceptyczny co do rzeczywistego wpływu traktatu w tej dziedzinie, wskazując na niedobór nauczycieli.
Na mocy umowy z 1973 r. Portugalia finansuje i wysyła nauczycieli - obecnie około stu - do nauczania języka portugalskiego, głównie na poziomie szkoły podstawowej. Odpowiedzialność za to nauczanie spada na Francję, począwszy od poziomu collège.
"Francja uważa, że jeśli Portugalia nie rozwinie tego nauczania na poziomie szkoły podstawowej, nie ma sensu, aby Francja brała za to odpowiedzialność później", podkreśla.
Umowy dwustronne w Europie: co udało się osiągnąć?
Od objęcia władzy w 2017 r. Emmanuel Macron postawił sobie za cel "pogłębienie " stosunków dwustronnych z głównymi partnerami Paryża w Unii Europejskiej.
W tym celu podpisano i ratyfikowano kilka ważnych dokumentów: traktat z Akwizgranu z Niemcami, traktat z Quirinale z Włochami i traktat z Nancy z Polską. Jest jednak jeden wyjątek: traktat barceloński, podpisany z Pedro Sánchezem 19 stycznia 2023 r. i ratyfikowany przez Francję kilka miesięcy później, nadal nie otrzymał zgody hiszpańskiego parlamentu.
Blokada wynika w szczególności z tego, co odróżnia traktat barceloński od innych umów dwustronnych wynegocjowanych przez Paryż: wzajemny udział ministrów w Radzie Ministrów kraju partnerskiego, punkt odrzucony przez hiszpańską opozycję.