Euronews Business przygląda się średnim rocznym płacom brutto w Europie, korzystając z raportu OECD na 2026 r. Dane pokazują duże różnice nominalne i w sile nabywczej.
Przeciętne wynagrodzenia w Europie w 2025 roku mocno się różnią. Po uwzględnieniu siły nabywczej różnice się zmniejszają, ale podział między krajami z najwyższymi i najniższymi płacami nadal pozostaje bardzo głęboki.
REKLAMA
REKLAMA
Które kraje płacą najwięcej? Gdzie w Europie są najwyższe, a gdzie najniższe pensje? Jak siła nabywcza zmienia ten obraz wynagrodzeń?
Z raportu OECD "Taxing Wages 2026" wynika, że przeciętne roczne wynagrodzenie brutto waha się od 18 590 euro w Turcji do 107 487 euro w Szwajcarii. Dane obejmują 27 państw europejskich, z czego 22 to kraje Unii Europejskiej.
Szwajcaria jest jedynym krajem, w którym przeciętne zarobki brutto przekraczają 100 tys. euro.
Islandia jest druga z kwotą 85 950 euro. Luksemburg jest liderem w UE z przeciętną pensją 77 844 euro, co daje mu trzecie miejsce w całym zestawieniu.
Dania (71 961 euro) i Niderlandy (69 028 euro) uzupełniają pierwszą piątkę. Niewiele mniej płaci Norwegia – 68 420 euro.
Wśród pięciu największych gospodarek Europy prowadzą Niemcy z przeciętną pensją 66 700 euro. Niewiele mniej płaci Wielka Brytania – 65 340 euro. Pozostałe trzy duże gospodarki wypadają już znacznie słabiej.
We Francji średnia płaca wynosi 45 964 euro, we Włoszech 36 594 euro, a w Hiszpanii 32 678 euro. Przeciętne wynagrodzenia w Niemczech i w Wielkiej Brytanii są więc ponad dwukrotnie wyższe niż w Hiszpanii.
Pomiędzy tymi dwiema grupami plasują się Austria (63 054 euro), Belgia (62 348 euro), Irlandia (60 258 euro), Finlandia (55 462 euro) i Szwecja (50 338 euro). We wszystkich tych krajach przeciętne zarobki przekraczają 50 tys. euro.
Dziewięć krajów UE poniżej progu 30 tys. euro
Najniższe roczne wynagrodzenia w UE są na Słowacji – 19 590 euro. Dziewięć z 22 państw unijnych ujętych w zestawieniu nie osiąga poziomu 30 tys. euro.
Na Węgrzech (21 257 euro), na Łotwie (21 321 euro), w Czechach (23 685 euro), w Portugalii (24 254 euro) i w Polsce (24 490 euro) średnie płace są niższe niż 25 tys. euro. Estonia (25 603 euro), Grecja (26 563 euro) i Litwa (28 474 euro) przekraczają ten próg, ale wciąż pozostają poniżej 30 tys. euro.
W ujęciu nominalnym czoło rankingu zajmują kraje Europy Północnej i Zachodniej, a państwa południa i wschodu kontynentu skupiają się na jego dole.
Skąd biorą się różnice płac między krajami?
Eksperci Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), z którymi rozmawiał Euronews Business, wskazują, że różnice płac w Europie wynikają głównie z trzech czynników: produktywności i struktury gospodarki, instytucji rynku pracy oraz kosztów utrzymania.
Więcej płacą państwa z sektorami o wysokiej wartości dodanej, takimi jak finanse czy technologie, a także te z silnymi związkami zawodowymi i rozbudowanym systemem układów zbiorowych. Wyższy poziom cen zwykle także podnosi nominalne wynagrodzenia.
Jeśli jednak porównać płace z uwzględnieniem siły nabywczej, różnice między krajami Europy są mniejsze niż w ujęciu nominalnym.
Parytet siły nabywczej (PPP) to kursy przeliczeniowe walut, które zrównują siłę nabywczą różnych walut, eliminując różnice poziomu cen między krajami. Przedstawione tu dane wyrażono w dolarach amerykańskich, ponieważ dane PPP oparte na euro nie zostały jeszcze opublikowane.
W przeliczeniu na parytet siły nabywczej średnie roczne wynagrodzenia brutto wahają się od 38 118 w Słowacji do 106 532 w Szwajcarii. W Niemczech (93 985), Luksemburgu (93 203) i Niderlandach (92 905) przekraczają 90 tys. Niewiele niższe są w Danii (88 454) i Norwegii (87 722).
Wśród pięciu największych gospodarek Europy kolejność jest taka sama jak przy porównaniu nominalnym. Zmieniają się jednak różnice między nimi. W Wielkiej Brytanii średnia płaca w ujęciu PPP wynosi 82 329, we Francji 67 273, we Włoszech 60 503, a w Hiszpanii 57 517.
Turcja i Niemcy największymi wygranymi w rankingach PPP
Porównanie rankingów nominalnych i opartych na sile nabywczej pokazuje, że największy awans notuje Turcja. Przesuwa się o dziewięć pozycji – z ostatniego miejsca na 18. Niemcy również zyskują, awansując z 7. na 2. pozycję.
Największe spadki odnotowują Islandia, która z 2. miejsca spada na 9., oraz Estonia – z 20. na 25. pozycję.
Szacunki dotyczące przeciętnych wynagrodzeń obejmują pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy w wybranych sektorach gospodarki, głównie publicznych. Uwzględniają większość branż – od przemysłu i budownictwa, przez handel detaliczny i transport, po finanse i inne usługi biznesowe – z wyłączeniem rolnictwa, administracji publicznej, edukacji i ochrony zdrowia.
Stawki podatku dochodowego od osób fizycznych bardzo się w Europie różnią, dlatego płace netto mogą wyglądać zupełnie inaczej niż kwoty brutto.