Tysiące osób w całej Hiszpanii wyszło na ulice podczas pierwszego od 14 lat strajku generalnego, zwołanego przeciw kryzysowi mieszkaniowemu i niskim płacom.
Setki tysięcy osób w środę wyszły na ulice w całej Hiszpanii w ramach pierwszego od 14 lat strajku generalnego, ogłoszonego w proteście przeciw kryzysowi mieszkaniowemu i niskim płacom. Mobilizacji nie zatrzymał nawet deszcz. W Madrycie część demonstrantów wyzywała złą pogodę okrzykami, tańcem i wymachiwaniem kluczami.
24‑godzinny strajk rozpoczął się o północy pod hasłem „Płace, mieszkania i ceny”, z poparciem związków CC.OO., UGT, CGT i CNT oraz innych organizacji. To pierwsza tak duża mobilizacja głównych central związkowych od 2012 roku, kiedy rządził Mariano Rajoy, i ósmy strajk generalny od powrotu demokracji.
Dane o frekwencji pokazują dużą rozbieżność między szacunkami organizatorów i władz. W Madrycie Sindicato de Inquilinas mówi o udziale ponad pół miliona osób, podczas gdy Delegación del Gobierno podaje 120 tys. W Barcelonie organizatorzy szacują frekwencję na 400 tys. uczestników, natomiast Guardia Urbana – na 55 tys. W Bilbao Policja Miejska doliczyła się ok. 50 tys. osób.
Młodzi należą do najbardziej poszkodowanych przez kryzys mieszkaniowy, który w ostatniej dekadzie podbił czynsze o ok. 80 proc., podczas gdy płace nie rosły w podobnym tempie. Protesty są wymierzone w władze centralne, regionalne i lokalne, różnego koloru politycznego, którym organizatorzy zarzucają brak skutecznych działań.
Valeria Racu, rzeczniczka Sindicato de Inquilinas, rozciągnęła swoją krytykę na wszystkie szczeble władzy: „To strajk przeciw rentierstwu, rentierom, pracodawcom i wszystkim rządom. I dotyczy to także rządu centralnego, tego progresywnego gabinetu, który bardzo rozczarował, a jego polityka mieszkaniowa okazała się fatalna i również doprowadziła nas do tej sytuacji. Tak samo jak wcześniej polityka Partii Ludowej”.
Popołudniowe demonstracje zaplanowano na 17:30 w Barcelonie, od Jardinets de Gràcia, i na 18:00 w Madrycie, z Atochy na plac Hiszpański. Do największych napięć doszło w Madrycie i Barcelonie, gdzie oddziały prewencji ruszyły do ataku na grupy zamaskowanych osób, które rzucały w policjantów petardy i materiały pirotechniczne. W całym kraju bilans to ponad 70 zatrzymanych i 1500 interwencji policji.
Napięcie było widoczne w Madrycie już od rana. Związki poinformowały o co najmniej ośmiu rannych po policyjnej szarży na pikietę przed zajezdnią autobusów miejskich w stolicy. Sekretarz generalny UGT, Pepe Álvarez, oskarżył też na X policję o utrudnianie korzystania z prawa zagwarantowanego w konstytucji, otaczając pikietę informacyjną w Mercamadrid.
Związki zawodowe i pracodawcy przedstawiają sprzeczne bilanse
Podczas gdy związki mówią o udanym strajku, organizacje pracodawców nazywają go porażką. Jednym z mierników tego dnia był spadek zapotrzebowania przemysłu na energię elektryczną o 25,6 proc.. Zdaniem CC.OO. i UGT, udział w strajku sięgnął 90 proc. w portach, zwłaszcza w Walencji i Algeciras, oraz w sektorze motoryzacyjnym, gdzie całkowicie stanęły zakłady Volkswagen Navarra i Seat.
W przemyśle mięsnym wskaźnik ten wyniósł 85 proc, a w gospodarce odpadami – 82 proc.. Z kolei madryckie metro, które kursowało w ramach minimum serwisowego, odnotowało o 21 proc. mniej pasażerów o 7:00 rano.
Na scenie politycznej lider opozycji, Alberto Núñez Feijóo, ostrzegł, że związki mogły popełnić „historyczny błąd”, ogłaszając strajk. Álvarez bronił natomiast mobilizacji i podkreślił, że ktokolwiek będzie rządził, „będzie musiał słuchać ludzi”.