Najlepszy kierunek emerytalny już nie w Europie, choć 6 z 10 to nadal europejskie kraje

Urugwaj zajął pierwsze miejsce w nowym globalnym rankingu kierunków emerytalnych, wyprzedzając ubiegłorocznego lidera, Portugalię. Europa pozostaje jednak najbardziej reprezentowaną częścią świata – aż sześć państw znalazło się w pierwszej dziesiątce. Kraje obu Ameryk zajmują trzy pozycje, a Mauritius jest drugi.

REKLAMA

REKLAMA

Indeks emerytalny Global Citizen Solutions na 2026 r. porównuje 46 programów pobytowych dla emerytów i osób żyjących z dochodów pasywnych. Ocena obejmuje jakość życia, swobodę podróżowania i ścieżki do obywatelstwa, system podatkowy oraz procedury wizowe i ich koszty.

Mocną stroną Europy są wysokie standardy życia, silne paszporty i stosunkowo czytelne ścieżki do obywatelstwa, choć wyższe podatki obniżają jej wyniki. Do pierwszej dziesiątki weszły Hiszpania, Portugalia, Łotwa, Andora, Włochy i Grecja; Portugalia spadła w tym roku na piątą pozycję.

Urugwaj prowadzi dzięki solidnym wynikom we wszystkich pięciu kategoriach, a nie dzięki pierwszemu miejscu w którejś z nich. Tuż za nim plasuje się Mauritius, łącząc korzystne opodatkowanie z dobrymi ocenami w pozostałych obszarach.

Autorzy raportu podkreślają, że najlepszy kierunek zależy od priorytetów każdego emeryta. Różnica między pierwszym a dziesiątym miejscem wynosi mniej niż cztery punkty, więc czołówka jest bardzo wyrównana.

Najważniejsze priorytety emerytów wyjeżdżających za granicę

Największą wagę w indeksie ma jakość życia, potem mobilność i obywatelstwo, następnie podatki, procedury aplikacyjne i koszty. Jak tłumaczą autorzy, takie proporcje odzwierciedlają priorytety typowej osoby, która planuje emeryturę za granicą.

Europa wypada bardzo dobrze pod względem jakości życia i mobilności, ale słabiej pod względem podatków, przy dużych różnicach między poszczególnymi programami. Ameryki wyróżniają się przystępnością cenową i korzystnym opodatkowaniem, a Mauritius przewodzi Afryce. Na Bliskim Wschodzie główną zachętą są niskie podatki i szybka obsługa wniosków. Zjednoczone Emiraty Arabskie, 19. w zestawieniu, zajmują pierwsze miejsce pod względem preferencyjnych reżimów podatkowych. Hiszpania, trzecia na świecie, również bardzo dobrze wypada w kategorii mobilności i możliwości wyjazdu z członkami rodziny.

Silne paszporty i przejrzyste ścieżki do obywatelstwa pomagają zdobywać wysokie noty europejskim oraz wielu latynoamerykańskim programom. Kierunki w Zatoce Perskiej kuszą korzystnym opodatkowaniem i szybkim rozpatrywaniem wniosków, ale ich programy emerytalne nie przewidują standardowej drogi do obywatelstwa.

Najlepsze europejskie programy w indeksie na 2026 r.

Dziesięć najwyżej ocenionych w Europie międzynarodowych programów emerytalnych oferują Hiszpania, Portugalia, Łotwa, Andora, Włochy, Grecja, Austria, Albania, Cypr i Malta. Wszystkie uplasowały się w górnej połowie indeksu.

Europejskie programy szczególnie dobrze wypadają pod względem jakości życia i mobilności. Ceną jest jednak poziom opodatkowania. Hiszpania, uznana za najlepszy kraj w Europie do życia na emeryturze za granicą, zajmuje piąte miejsce na świecie pod względem jakości życia i oferuje sprawną procedurę wizową trwającą do ośmiu miesięcy. Jednocześnie jest ostatnia spośród 46 krajów pod względem podatków: stosuje opodatkowanie światowych dochodów, regionalne podatki majątkowe i nie przewiduje specjalnego reżimu dla posiadaczy wizy.

Portugalia zajmuje drugie miejsce w Europie. Kraj, który w 2025 r. był liderem globalnego zestawienia, spadł w tym roku na piątą pozycję. Stało się tak po wydłużeniu wymaganego okresu pobytu do uzyskania obywatelstwa. W maju próg ten wzrósł z pięciu do dziesięciu lat dla większości wnioskodawców spoza UE.

Kraj utrzymał jednak bardzo wysoką pozycję w skali świata. Pomogła mu rola jednej z najtańszych głównych ścieżek europejskich, z wymogiem dochodu na poziomie 920 euro miesięcznie. Portugalia dobrze wypada także w kategorii mobilności, ale rozpatrzenie wniosku może trwać do dwóch lat, a 41. miejsce w rankingu podatkowym może zniechęcić emerytów, dla których niższe podatki są priorytetem.

Programy, które wypadają dobrze pod względem podatków – zwłaszcza na Malcie, w Andorze i na Cyprze – często wiążą się z innymi wymagającymi warunkami, takimi jak wysokie progi dochodowe, duże inwestycje czy powolne procedury. Kilka krajów oferuje też dobrowolne reżimy, na przykład 7 proc. ryczałtu od zagranicznych emerytur w Grecji i na południu Włoch.

Czasy rozpatrywania wniosków i koszty bardzo się różnią. Łotwa, trzecia w Europie, oferuje procedury trwające od dwóch do czterech miesięcy i należy do najtańszych programów. Dla porównania, na Cyprze cały proces może zająć ponad dwa lata, ale kraj ten oferuje 5 proc. stawkę podatku, pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów.

Irlandia zajmuje pierwsze miejsce w kategorii jakości życia. Łączy anglojęzyczne otoczenie z jednymi z najlepszych wskaźników bezpieczeństwa i ochrony środowiska.

Andora notuje najlepsze w całym indeksie wyniki w kategoriach bezpieczeństwa i środowiska; zajmuje trzecie miejsce na świecie pod względem jakości życia i oferuje niskie podatki: podatek dochodowy jest ograniczony do 10 proc., a podatku majątkowego ani spadkowego nie ma. Jednocześnie jest to najdroższy program w całym zestawieniu – wymaga lokalnej inwestycji w wysokości 1 mln euro, oprócz wysokich dochodów.

Pod względem mobilności i obywatelstwa globalnymi liderami są odpowiednio Włochy i Grecja. To także piąty i szósty najwyżej oceniany kierunek emerytalny w Europie. Oba kraje oferują ulgi podatkowe, lecz Grecja wymaga jednego z najwyższych na liście progów dochodowych – 3500 euro miesięcznie.

Jaki miesięczny dochód jest potrzebny, by się zakwalifikować

Wymagany miesięczny dochód bardzo się różni: od niespełna 600 euro w Nikaragui do ponad 9000 euro w Bahrajnie. W Europie mniej niż 800 euro miesięcznie może wystarczyć na Cyprze, jeśli spełnione są pozostałe warunki, podczas gdy w Andorze dochód musi przekraczać 4500 euro miesięcznie. Dla porównania, kwoty pokazane na wykresie przeliczono na euro, dlatego mogą się zmieniać wraz z kursem walut.

Kluczowe jest też źródło dochodu. W niektórych przypadkach wnioskodawcy muszą wykazać zagraniczny dochód pasywny lub emeryturę, w innych akceptowane są oszczędności czy dywidendy. Nawet jeśli próg dochodowy jest relatywnie niski, niektóre programy wymagają dodatkowo oszczędności, depozytów, inwestycji lub innych znaczących opłat z góry.

Z wykresu wyłączono Republikę Zielonego Przylądka, Namibię, Chile, Zambię i Maroko, ponieważ raport nie precyzuje, czy podane tam wymogi dochodowe są miesięczne. Nie uwzględniono też Salwadoru, który podaje osobne progi dla emerytów i osób żyjących z dochodu pasywnego. W tych krajach wymagany dochód mieści się w przedziale od 825 do 1800 dolarów.

Jak szybko można dostać paszport?

Ścieżka do obywatelstwa jest częsta, ale nie zawsze dostępna. Według raportu 24 programy przewidują naturalizację w ciągu pięciu lat, a 17 w ciągu sześciu do dziesięciu lat. Andora wymaga 20 lat. Cztery kraje – Malta, ZEA, Irlandia i Bahrajn – nie oferują standardowej drogi do obywatelstwa poprzez wizy emerytalne lub dla osób z dochodem pasywnym.

Najkrótsze okresy oczekiwania są w Ameryce Południowej: około dwóch lat w Argentynie i około trzech lat w Urugwaju, Paragwaju oraz części innych państw regionu.

Jedenaście państw, w tym Austria, Andora, ZEA i Malezja, nie zezwala jednak na podwójne obywatelstwo – wynika z raportu. Wnioskodawcy mogą więc zostać zmuszeni do rezygnacji z dotychczasowego paszportu. Dla osób, które nie chcą tego zrobić, ostatecznym celem może być jedynie stały pobyt.

Co oferują inne regiony świata

Ameryki wyróżniają się przystępnymi kosztami życia i korzystnym opodatkowaniem. Brazylia, Argentyna i Chile oferują także mocne paszporty i stosunkowo krótką drogę do obywatelstwa, co dodatkowo zwiększa atrakcyjność regionu.

Mauritius jest najmocniejszym graczem w Afryce. Na Bliskim Wschodzie główne atuty to niskie podatki i szybkie procedury, choć ścieżki emerytalne nie dają standardowej możliwości ubiegania się o obywatelstwo.