Po przeżyciu tortur i zabójstwa ojca w wieku siedmiu lat, Rodríguez i jej starszy brat byli kluczowymi postaciami w aparacie chavistowskim, od stanowisk urzędników państwowych w 2000 roku pod rządami Hugo Cháveza po zdobycie politycznego znaczenia wraz z dojściem do władzy Nicolása Maduro.
Historii najnowszego etapu chavizmu, uosabianego jak dotąd przez postać Nicolása Maduro, nie da się zrozumieć bez rodziny i klanu politycznego, do którego należy Delcy Rodríguez (Caracas, 1969), która właśnie została zaprzysiężona na odpowiedzialnego prezydenta Wenezueli.
56-letnia prawniczka, która będzie tymczasowo kierowała karaibskim krajem po schwytaniu i ekstradycji następcy Hugo Cháveza przez Stany Zjednoczone, w ciągu ostatnich 10 lat przeszła błyskawiczną drogę na szczyt w Miraflores. Jej osobistej i politycznej historii nie da się jednak oddzielić od postaci jego ojca, José Antonio Rodrígueza.
Patriarcha rodziny, który ostatecznie uwarunkował historię wenezuelskiego eksperymentu socjalistycznego, był bardzo aktywnym studentem i przywódcą politycznym w różnych lewicowych ruchach paramilitarnych. Później założył Ligę Socjalistyczną, partię o niewielkim znaczeniu wyborczym, która promowała głosowania nieważne.
W lutym 1976 roku José Antonio koordynował porwanie Williama Niehousa, amerykańskiego biznesmena odpowiedzialnego za operacje firmy Owens-Illinois w Wenezueli i podejrzanego o szpiegostwo dla amerykańskiej agencji wywiadowczej CIA. Partyzant został aresztowany pięć miesięcy później przez funkcjonariuszy Dyrekcji Policyjnych Służb Wywiadowczych (DISIP), był torturowany i zabity, gdy jego najmłodsza córka miała zaledwie siedem lat.
Zarówno ona, jak i jej brat Jorge, który również był nieletni w momencie morderstwa, zostali dotknięci tymi wydarzeniami: oboje publicznie oświadczyli, że uważają śmierć ojca za sprawę osobistą.
Dzieci José Antonia uczęszczały do publicznej szkoły średniej w Caracas, połączonej z Centralnym Uniwersytetem Wenezueli, instytucji, w której ich ojciec i wiele innych postaci marksistowskiej lewicy rozpoczęło i rozwinęło swoją działalność polityczną. Zarówno Delcy, jak i Jorge rozpoczęli tam naukę na przełomie lat 80. i 90. ubiegłego wieku: Delcy ukończyła studia prawnicze, a Jorge psychiatryczne, choć oboje ostatecznie uczestniczyli w wenezuelskim życiu politycznym po nadejściu chavizmu.
Według wenezuelskiego rządu, Delcy Rodríguez spędziła późniejszy okres na uniwersytecie za granicą, gdzie rzekomo ukończyła studia podyplomowe z prawa pracy na Uniwersytecie Paris X Nanterre oraz z polityki społecznej w Birkbeck College w Londynie. Nie istnieją jednak żadne publiczne dane z tych instytucji edukacyjnych, które pozwoliłyby zweryfikować te dane biograficzne.
Od Cháveza do Maduro: od stanowisk technicznych do przywództwa politycznego
Rodzeństwo Rodríguez zadebiutowało w polityce podczas pierwszej kadencji Hugo Cháveza, która rozpoczęła się w 1999 roku. W przypadku Delcy, jej kariera rozpoczęła się w 2003 roku na bardziej technicznych lub cywilnych stanowiskach, takich jak Ogólna Koordynacja Wiceprezydentury lub Dyrekcja Spraw Międzynarodowych Ministerstwa Energii i Kopalń.
Jej kariera polityczna nabrała tempa 10 lat później, po śmierci byłego prezydenta w 2013 roku i dojściu do władzy Nicolása Maduro. Od tego momentu Delcy przyjęła bardziej polityczną rolę i zajmowała strategiczne stanowiska w Pałacu Miraflores.
Rodríguez pełniła funkcję minister komunikacji i informacji (2013-2014), minister spraw zagranicznych (2014-2017) oraz przewodniczącej Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego (2017). To ostatnie stanowisko jest szczególnie istotne, ponieważ za jej kadencji organ ten przyznał sobie uprawnienia pełnomocnictwa przed innymi gałęziami rządu pod pretekstem zmiany konstytucji, co nigdy nie nastąpiło. Innym przewodniczącym tego organu w 2018 roku był Diosdado Cabello, minister spraw wewnętrznych Wenezueli i druga kluczowa postać w obecnej "faktycznej" władzy wykonawczej obok Rodríguez.
"Delcygate": Rodríguez pojawia się w Hiszpanii
Delcy Rodríguez stała się rozpoznawalną postacią w hiszpańskiej polityce w styczniu 2020 roku, po spotkaniu na lotnisku Madryt-Barajas z ówczesnym ministrem transportu i byłym sekretarzem organizacji Partii Socjalistycznej José Luisem Ábalosem, obecnie sądzonym w sprawie korupcyjnej, która dotyczy zarówno PSOE, jak i rządu premiera Pedro Sáncheza.
Media i opozycja polityczna w Hiszpanii próbowały wyjaśnić, czy w tym czasie, na krótko przed wybuchem pandemii COVID-19 w Europie, Delcy Rodríguez postawiła stopę na terytorium Europy, ponieważ obecna tymczasowa prezydent Wenezueli jest objęta sankcjami i ma zakaz wjazdu do strefy Schengen.