Podróż pociągiem z Londynu do Europy kontynentalnej może wkrótce stać się dużo prostsza. Do końca dekady pociągi do Paryża, Brukseli i Amsterdamu mogą odjeżdżać nawet co 15 minut, bo Eurostar zyskuje nowych konkurentów.
Podróż pociągiem z Londynu do kontynentalnej Europy może wkrótce stać się znacznie prostsza.
REKLAMA
REKLAMA
Z analizy Politico (źródło w Angielski) wynika, że pod koniec dekady szybkie połączenia między Londynem St Pancras a m.in. Paryżem, Brukselą i Amsterdamem mogą odjeżdżać nawet co 15 minut. Eurostar mierzy się bowiem z rosnącą konkurencją ze strony Virgin Trains i włoskiego przewoźnika Trenitalia.
Obecnie pociągi Eurostaru wykonują ok. 25 kursów w obie strony dziennie. Do końca lat 20. liczba ta ma wzrosnąć do 55, czyli do czterech odjazdów na godzinę.
Od uruchomienia w 1994 roku tunel pod kanałem La Manche, którym kursują pociągi między Wielką Brytanią a kontynentem, działa poniżej swoich możliwości, mimo zapowiedzi wejścia na trasę innych przewoźników.
Teraz sytuacja może się jednak zmienić.
W zeszłym tygodniu Virgin Trains otrzymało od brytyjskiego regulatora Office for Rail and Road (ORR) zgodę na uruchomienie połączeń na tej trasie, choć wciąż nie ma dostępu do samego tunelu.
Jednak zastępca dyrektora ORR, Martin Jones, podkreśla, że możliwość korzystania przez Virgin z szybkich linii w Wielkiej Brytanii i na kontynencie „to ważny krok w kierunku zwiększenia konkurencji i rozwoju rynku międzynarodowych przewozów kolejowych”.
Jeśli Virgin uzyska pełny dostęp, planuje uruchomić pociągi do 2030 roku. Na trasie może dołączyć do niego Trenitalia, włoskie państwowe koleje, które chcą od 2029 roku obsługiwać ok. 10 kursów w obie strony dziennie.
Włoski przewoźnik złożył na początku miesiąca zamówienie o wartości 2 mld euro na 19 nowych pociągów dużych prędkości, a część z nich ma obsługiwać połączenia międzynarodowe do i z Londynu.
Już w 2010 roku zainteresowanie trasą przejawiały niemieckie państwowe koleje Deutsche Bahn, ale plany zarzucono po Brexicie. Teraz właściciele tunelu mogą jednak rozważać powrót do pomysłu.
Zwiększenie liczby pociągów do Europy nie jest proste
Każda firma, której uda się uruchomić pociągi na tej trasie, będzie musiała spełnić szereg wymogów regulacyjnych.
Przewoźnicy muszą uzyskać oddzielne zezwolenia w każdym kraju, po którym będą jeździć, a także dla tunelu pod kanałem La Manche. Potrzebują też miejsca w bazie utrzymaniowej w Wielkiej Brytanii. W ubiegłym roku ORR przyznał Virgin ostatnie wolne stanowiska w zajezdni Temple Mills, z której korzysta Eurostar.
To jednak nie zniechęca potencjalnych konkurentów, w tym firmę Gemini Trains, która chce do 2030 roku uruchomić 11 pociągów dziennie. Ten brytyjski startup rozważa obecnie otwarcie własnej zajezdni poza Londynem, choć na razie nie ma ani taboru, ani dostępu do torów.
Eurostar także patrzy w przyszłość i zamówił do 50 nowych pociągów, które mają zostać dostarczone na początku lat 30. i umożliwić uruchomienie kursów do nowych miast, w tym Frankfurtu i Genewy.
Jednym z problemów dla wszystkich przewoźników, którzy mogą jeździć tą trasą, jest bardzo ograniczona przestrzeń w Londynie St Pancras. Liczba miejsc siedzących w hali odjazdów już teraz nie wystarcza, by każdy pasażer mógł usiąść przed wejściem do pociągu jadącego na kontynent.
Trzeba też uwzględnić przepustowość linii kolejowych. Brytyjska linia dużych prędkości może przyjąć do ośmiu pociągów międzynarodowych na godzinę, a na kontynencie trzeba będzie z wyprzedzeniem zarezerwować odpowiednią liczbę tras przejazdu.