Plenerowa wystawa zmienia przestrzeń publiczną w otwarty szlak kulturalny, gdzie mieszkańcy i turyści poznają historię i pamięć wody na Kea.
Z inicjatywy gminy Kea powstał projekt „muzeum pod gołym niebem”. Historia, tradycje oraz dziedzictwo kulturowe Kea, a także współczesne tematy, przenoszone są do przestrzeni publicznej i stają się częścią codziennego doświadczenia mieszkańców i odwiedzających.
REKLAMA
REKLAMA
„Projekt opiera się na idei żywego, nieustannie rozwijającego się «muzeum pod gołym niebem», które za każdym razem może ukazywać inną odsłonę tożsamości Kea. Dzięki wystawom tematycznym, ścieżkom opartym na bezpośrednim doświadczeniu oraz różnym formom ekspresji kulturowej przestrzeń publiczna i środowisko naturalne zmieniają się w otwartą przestrzeń wiedzy, opowieści, uczestnictwa i uwrażliwienia, tworząc «dialog» między przeszłością, teraźniejszością a przyszłością”, wyjaśnia burmistrz Kea, Irini Velissaropoulou. Od 2022 do 2025 „muzeum pod gołym niebem” prezentowało cykle poświęcone wrakom statków, wiejskiej zabudowie, zabytkom starożytnym oraz fabryce emalii.
Tegoroczna odsłona, pod hasłem „Kea jako Hydrousa – mity, pamięć, źródła i ścieżki wody”, jest poświęcona wodzie i jej ponadczasowemu znaczeniu dla wyspy. Dawna nazwa Kea, Hydrousa, stała się punktem wyjścia dla wielowarstwowego przedsięwzięcia kulturalnego, które szuka śladów wody w krajobrazie, historii i codziennym życiu ludzi.
Źródła, fontanny, cysterny, strumienie i młyny wodne tworzą mapę wodnej historii Kea i pokazują kluczową rolę, jaką woda odgrywała w życiu mieszkańców, w działalności rolniczej oraz rozwoju osad.
Równolegle mity, legendy, pieśni, przedmioty, fotografie, materiały archiwalne i historyczne odniesienia ukazują różne aspekty relacji ludzi z tym cennym zasobem. Szczególne miejsce zajmują relacje ustne i osobiste wspomnienia. Przedmioty i rodzinne pamiątki przenoszą historie z przeszłości, a udział młodszego pokolenia tworzy most między pamięcią a przyszłością. W tym kontekście przedstawiane są także współczesne podejścia, które władze gminy rozwijają w zakresie zarządzania zasobami wodnymi, wykorzystując nowoczesne metody i najnowsze technologie.
Plenerowa wystawa od 1 sierpnia do 30 września 2026 roku prezentowana jest na placu Bohaterów i placu Latarni, zmieniając przestrzeń publiczną w otwartą trasę kulturalną, na której mieszkańcy i odwiedzający mogą poznawać historię i pamięć wody na Kea.
Równocześnie Centrum Kultury „Stylianos Restis” prezentuje wystawę złożoną z przedmiotów, fotografii, materiałów archiwalnych, prac plastycznych uczniów z Kea, a także uczniowskiego filmu dokumentalnego „Głos wody”. Wystawę uzupełnia program towarzyszących, opartych na doświadczeniu i edukacyjnych działań, który zachęca publiczność do poznania tematu poprzez kontakt z krajobrazem i twórcze uczestnictwo.
Artystyczne warsztaty dla dzieci dają najmłodszym gościom szansę twórczego zmierzenia się z motywem wody i wyrażenia własnego spojrzenia. Jednocześnie tematyczne spacery w Ioulidzie i Mylopotamos przenoszą doświadczenie z przestrzeni wystawowej w sam krajobraz Kea. Uczestnicy są zachęcani, by podążać śladami wody i lepiej poznać związek wyspy z zasobem, który ukształtował jej historię i codzienne życie.
„Tegoroczne wydarzenie w najlepszy sposób oddaje filozofię stojącą za «muzeum pod gołym niebem» na Kea: otwartą, żywą i opartą na uczestnictwie przestrzeń kultury, która nie ogranicza się do statycznej prezentacji eksponatów, lecz rozwija się w przestrzeni publicznej, w krajobrazie oraz w samej społeczności.”
Plenerowe wystawy dodają jeszcze jeden wymiar doświadczeniu podróży na Kea, zapraszając odwiedzających, by poznawali wyspę, wchodząc z miejscem w wieloraką interakcję”, dodaje burmistrz Kea.
