W Europie pensje netto różnią się ogromnie – od poniżej 13 tys. do ponad 54 tys. euro rocznie. Korekta o koszty życia zmniejsza różnice, ale ich nie likwiduje.
Pracownik zarabiający przeciętną pensję w Luksemburgu dostaje na rękę ponad cztery razy więcej niż na Węgrzech – wynika z najnowszych danych Eurostatu.
REKLAMA
REKLAMA
Roczne zarobki netto, czyli kwota faktycznie trafiająca do kieszeni, dla osoby samotnej bez dzieci wynoszą od 12 967 euro na Węgrzech do 54 260 euro w Luksemburgu, co pokazuje ogromne różnice w wynagrodzeniach netto w Europie.
Zestawienie ujawnia wyraźne różnice między krajami. Po uwzględnieniu siły nabywczej przepaść się zmniejsza, ale wciąż pozostaje duża.
Te rozbieżności wynikają z połączenia poziomu płac, systemów podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne oraz systemów świadczeń rodzinnych. Kraje z wysokimi wynagrodzeniami brutto nie zawsze utrzymują czołowe pozycje, gdy weźmie się pod uwagę podatki i koszty życia.
Czym są zarobki netto?
Zarobki netto pokazują, ile pracownik faktycznie otrzymuje po odliczeniu podatku dochodowego i składek na ubezpieczenia społeczne. W przypadku gospodarstw domowych z dziećmi dolicza się także świadczenia rodzinne.
Według najnowszych danych Eurostatu, opublikowanych w połowie 2026 roku, w 2025 roku roczne zarobki netto osoby samotnej bez dzieci, zarabiającej przeciętną pensję, wynoszą w UE 26 929 euro.
Ponieważ zarobki netto zależą od sytuacji rodzinnej i liczby dzieci na utrzymaniu, poniżej opisano też inne warianty.
Które kraje oferują najwyższe zarobki netto?
Wśród państw UE z czołówki tylko Luksemburg przekracza poziom 50 tys. euro, a jedynie w dwóch krajach osoba samotna zarabia ponad 40 tys. euro netto rocznie: w Irlandii (44 263 euro) i Danii (41 981 euro).
Pozostałe kraje powyżej unijnej średniej 26 929 euro również przekraczają 30 tys. euro: Holandia (36 837 euro), Belgia (34 642 euro), Szwecja (34 624 euro), Finlandia (33 641 euro), Niemcy (31 000 euro) i Francja (30 832 euro).
Choć Niemcy i Francja plasują się tylko nieznacznie powyżej średniej UE, Hiszpania i Włochy pozostają poniżej tego poziomu. Osoba samotna w Niemczech lub Francji zarabia co najmniej o 5 tys. euro więcej niż jej odpowiednik w Hiszpanii i we Włoszech, gdzie roczne zarobki netto wynoszą odpowiednio 25 263 i 24 471 euro.
Państwa UE, w których roczne zarobki netto pozostają poniżej 20 tys. euro
W dziesięciu krajach UE roczne zarobki netto nie przekraczają 20 tys. euro. Najniższą grupę tworzą: Węgry (12 967 euro), Rumunia (13 233 euro), Grecja (15 050 euro), Słowacja (15 686 euro) i Polska (16 163 euro). Nieco wyższe stawki oferują Łotwa (16 793 euro), Chorwacja (17 256 euro), Litwa (18 650 euro), Czechy (19 569 euro) i Portugalia (19 709 euro), choć różnice nie są duże.
Estonia (20 045 euro), Słowenia (22 503 euro), Cypr (23 524 euro) i Malta (25 544 euro) mieszczą się z kolei między 20 tys. euro a średnią UE.
Bułgaria miała w 2024 roku najniższe zarobki netto w UE, ale Euronews Business wyłączył ją z zestawienia do czasu potwierdzenia danych przez Eurostat, ze względu na wyjątkowo duży skok w zaktualizowanych statystykach.
Różnice maleją po uwzględnieniu kosztów życia
Po uwzględnieniu kosztów życia obraz znacząco się zmienia. Pracownicy w krajach takich jak Rumunia i Polska dostają na rękę mniej w euro niż ich koledzy w Europie Zachodniej, ale niższe ceny sprawiają, że w kraju zarobione pieniądze wystarczają na więcej.
W efekcie różnica między najlepiej i najgorzej zarabiającymi w Europie jest znacznie mniejsza, niż wskazują same kwoty w euro. O ile nominalnie zarobki netto w kraju z czołówki są 4,2 razy wyższe niż w państwie z końca tabeli, to po uwzględnieniu siły nabywczej przewaga spada do 2,3 raza.
Grecja spada na koniec stawki w PPS
W przeliczeniu na standard siły nabywczej (PPS) średnia dla UE wynosi 26 346 euro, przy widełkach od 17 509 euro w Grecji do 40 846 euro w Luksemburgu.
Z czterech największych gospodarek UE najwyższe zarobki netto odnotowują Niemcy – 28 536 euro. Na drugim miejscu znajduje się Hiszpania (27 794 euro), a dopiero potem Francja (27 724 euro), choć różnica jest minimalna. Włochy (25 095 euro) pozostają poniżej średniej unijnej.
Niektóre państwa wyraźnie zyskują w zestawieniu opartym na PPS. Rumunia awansuje z przedostatniej pozycji do środka stawki, wyprzedzając kilka krajów. Polska również przesuwa się w górę, ponad Estonię, Łotwę i Litwę. Hiszpania wyprzedza Francję i wyraźnie zmniejsza dystans do Niemiec.
Z kolei inne państwa wyraźnie spadają w rankingu PPS. Grecja ląduje na samym końcu listy w UE, poniżej Węgier. Dania przesuwa się za Irlandię, Austrię i Holandię.
W obu ujęciach widać też wyraźne trendy regionalne. Kraje Europy Zachodniej dominują zarówno pod względem kwot w euro, jak i PPS, choć Dania w tym drugim zestawieniu traci pozycję. Państwa Europy Wschodniej, w tym Rumunia, Polska i Chorwacja, zyskują w rankingu PPS, bo niższe koszty życia częściowo równoważą niższe płace nominalne. W ten sposób stopniowo zmniejsza się różnica między Wschodem a Zachodem.
Zasiłki rodzinne robią różnicę: Niemcy na prowadzeniu
Przytoczone wyżej dane dotyczą osób samotnych bez dzieci. Gdy w gospodarstwie domowym pojawiają się dzieci na utrzymaniu, w krajach z hojnymi świadczeniami rodzinnymi wyraźnie rosną zarówno zarobki netto, jak i pozycja w rankingu. Pomoc może mieć formę ulg w podatku dochodowym lub przelewanych na konto świadczeń na dzieci.
Jeśli porównać sytuację osoby samotnej bez dzieci z parą z dwójką dzieci, w której pracuje tylko jedno z rodziców, najbardziej hojne okazują się Niemcy. Zarobki netto takiej rodziny są tam o 53 proc. wyższe: rosną z 31 000 do 47 424 euro.
Na tle innych państw wyróżniają się też Polska (39 proc.), Belgia (37 proc.) i Austria (33 proc.), oferujące stosunkowo silne wsparcie rodzinne.
Wśród największych gospodarek najmniejszą różnicę widać w Hiszpanii – tylko 13 proc. We Francji wynosi ona 26 proc., a we Włoszech 25 proc.
Na końcu zestawienia znajdują się Cypr (6 proc.) oraz dwa kraje nordyckie: Finlandia (7 proc.) i Szwecja (8 proc.). Nie oznacza to jednak, że rodziny z dziećmi nie otrzymują tam pomocy – wsparcie może być udzielane innymi kanałami.