Euronews Business przygląda się średnim rocznym wynagrodzeniom brutto w Europie na podstawie raportu OECD na 2026 r., ujawniając duże różnice nominalne i w sile nabywczej.
Średnie wynagrodzenia w Europie w 2025 roku mocno się różnią. Po uwzględnieniu siły nabywczej luka się zmniejsza, ale podział między krajami o najwyższych i najniższych płacach pozostaje bardzo wyraźny.
REKLAMA
REKLAMA
Które państwa płacą najwięcej? Gdzie w Europie są najwyższe, a gdzie najniższe pensje? I jak siła nabywcza zmienia obraz zarobków?
Z raportu OECD „Taxing Wages 2026” wynika, że przeciętne roczne wynagrodzenie brutto waha się od 18 590 euro w Turcji do 107 487 euro w Szwajcarii. Zestawienie obejmuje 27 krajów europejskich, w tym 22 państwa UE.
Szwajcaria jest jedynym krajem, w którym przeciętne płace brutto przekraczają 100 tys. euro.
Drugie miejsce zajmuje Islandia z kwotą 85 950 euro. Luksemburg, z wynagrodzeniem 77 844 euro, jest liderem wśród państw UE i trzecim krajem w całym zestawieniu.
Pierwszą piątkę zamykają Dania (71 961 euro) i Niderlandy (69 028 euro). Niewiele mniej, 68 420 euro, notuje Norwegia.
Wśród pięciu największych gospodarek Europy prowadzą Niemcy ze średnią 66 700 euro, tuż przed Wielką Brytanią z wynikiem 65 340 euro. Pozostałe trzy duże gospodarki wypadają wyraźnie słabiej.
We Francji średnia płaca wynosi 45 964 euro, we Włoszech 36 594 euro, a w Hiszpanii 32 678 euro. Przeciętne zarobki w Niemczech i Wielkiej Brytanii są ponad dwa razy wyższe niż w Hiszpanii.
Pomiędzy tymi dwiema grupami plasują się Austria (63 054 euro), Belgia (62 348 euro), Irlandia (60 258 euro), Finlandia (55 462 euro) i Szwecja (50 338 euro) – we wszystkich tych krajach przeciętne wynagrodzenia przekraczają 50 tys. euro.
Dziewięć państw UE poniżej progu 30 tys. euro
Najniższe roczne płace w UE notuje Słowacja – 19 590 euro. W dziewięciu z 22 państw Unii ujętych w zestawieniu średnie wynagrodzenia nie sięgają 30 tys. euro.
Poniżej 25 tys. euro pozostają Węgry (21 257 euro), Łotwa (21 321 euro), Czechy (23 685 euro), Portugalia (24 254 euro) i Polska (24 490 euro). Estonia (25 603 euro), Grecja (26 563 euro) i Litwa (28 474 euro) przekraczają ten próg, ale nadal pozostają poniżej 30 tys. euro.
W ujęciu nominalnym czołówkę rankingu zdominowały kraje Europy Północnej i Zachodniej, a państwa południa i wschodu skupiają się przy jego dole.
Skąd biorą się różnice płac między krajami?
Eksperci Międzynarodowej Organizacji Pracy (ILO), z którymi rozmawiała redakcja Euronews Business, podkreślają, że różnice płac w Europie w dużej mierze wynikają z trzech czynników: poziomu produktywności i struktury gospodarki, instytucji rynku pracy oraz kosztów życia.
Więcej płacą państwa, w których ważną rolę odgrywają sektory o wysokiej wartości dodanej, takie jak finanse i technologie, a także te ze silnymi związkami zawodowymi i rozwiniętym systemem układów zbiorowych. Wyższy poziom cen zwykle również podbija płace nominalne.
Jeśli uwzględnić siłę nabywczą, różnice wynagrodzeń w Europie są mniejsze niż w ujęciu nominalnym.
Parytet siły nabywczej (PPP) to kursy przeliczeniowe, które zrównują siłę nabywczą różnych walut, eliminując różnice w poziomie cen między krajami. Dane w tym opracowaniu podano w oparciu o dolara amerykańskiego, ponieważ wartości PPP liczone w euro nie zostały jeszcze opublikowane.
Według PPP roczne przeciętne wynagrodzenia brutto wahają się od 38 118 dolarów na Słowacji do 106 532 dolarów w Szwajcarii. Niemcy (93 985 dolarów), Luksemburg (93 203) i Niderlandy (92 905) przekraczają poziom 90 tys. dolarów, a niewiele mniej notują Dania (88 454) i Norwegia (87 722).
Wśród pięciu największych gospodarek Europy kolejność pozostaje taka sama jak w ujęciu nominalnym, zmieniają się jednak różnice między krajami. Wielka Brytania osiąga 82 329 dolarów, Francja 67 273, Włochy 60 503, a Hiszpania 57 517 dolarów.
Turcja i Niemcy z największym awansem w rankingu PPP
Porównanie rankingu opartego na wartościach nominalnych z zestawieniem w kategoriach PPP pokazuje, że największy awans notuje Turcja, która przesuwa się o dziewięć pozycji – z ostatniego miejsca na 18. pozycję. Niemcy zyskują pięć miejsc, z 7. na 2.
Największy spadek dotyczy Islandii, która zsuwa się z 2. na 9. miejsce, oraz Estonii, spadającej z 20. na 25. pozycję.
Szacunki płac dotyczą pracowników etatowych zatrudnionych w wybranych sektorach gospodarki, głównie w sektorze przedsiębiorstw. Obejmują większość gospodarki – przemysł, budownictwo, handel detaliczny, transport, sektor finansowy i inne usługi biznesowe – z wyłączeniem rolnictwa, administracji publicznej, edukacji i ochrony zdrowia.
Stawki podatku dochodowego od osób fizycznych znacząco różnią się w poszczególnych krajach Europy, dlatego pensje netto mogą mocno odbiegać od kwot brutto.