Od szkockich krajobrazów ze „Skyfall” po kasyno Monte Carlo z „GoldenEye” – europejskie miejsca, które warto odwiedzić przed kolejnym Bondem w 2028 r.
Pięć lat po ostatnim występie Daniela Craiga w roli kultowego brytyjskiego szpiega w filmie „Nie czas umierać” (2021) wreszcie wiadomo, kto przejmie pałeczkę jako siódmy James Bond: Robert Pattinson.
Niezależnie od tego, czy podoba ci się ten wybór obsadowy – David Mouriquand z Euronews Culture mówi, że jest to „zarazem wybór błyskotliwy, frustrujący i bardzo bezpieczny” – ta wiadomość budzi w nas nostalgię.
W ciągu 25 oficjalnych filmów miłośnik martini „wstrząśniętego, nie mieszanego” służył w Tajnej Służbie Jej Królewskiej Mości w krajach na całym świecie, zachęcając podróżnych do odwiedzania odległych miejsc na długo, zanim pojęcie „set-jettingu” weszło do języka.
Filmowe pielgrzymki fanów z pewnością obejmą Khao Phing Kan w Tajlandii, znaną jako wyspa Scaramangi z „Człowieka ze złotym pistoletem” (1974), oraz pałac Taj Lake Palace w Udaipurze, który w „Ośmiornicy” był kryjówką w pływającym pałacu. Na listach marzeń znajdzie się też parada z okazji Dnia Zmarłych w Meksyku, zaprojektowana na podstawie scen z „Spectre” (2015).
A co z bondowskimi miejscami bliżej domu? Zanim Pattinson w 2028 roku stanie do służby w Tajnej Służbie Jego Królewskiej Mości (po raz pierwszy w historii 007!), zebraliśmy kilka najbardziej kultowych europejskich planów zdjęciowych serii.
Krajobrazy, które przyćmiewają Bonda
Glencoe i Glen Etive, Szkocja: „Skyfall” (2012)
Szkocja od dawna przyciąga filmowców swoją dramatyczną scenerią. W kilku filmach o Jamesie Bondzie kręcono tu sceny, m.in. w „Świat to za mało” (1999), „Szpiegu, który mnie kochał” (1977) i „Pozdrowieniach z Moskwy” (1963).
Najbardziej zapada w pamięć chyba „Skyfall”, gdy agent 007 i M jadą do rodzinnego domu Bonda, Skyfall Lodge, drogą w dolinie Glen Etive.
Ponury bohater w Astonie Martinie DB5 na tle góry Buachaille Etive Mòr stworzył ujęcie, które przez lata niezliczenie razy było odtwarzane.
Przełęcz Furka, Szwajcaria: „Goldfinger” (1964)
Kolejna rozpoznawalna droga, tym razem w Szwajcarii, przełęcz Furka, dostała swoją rolę pierwszoplanową w „Goldfingerze”.
Seria słynie z pościgów samochodowych, a Bond Seana Connery’ego ściga tu tytułowego złoczyńcę po krętych serpentynach.
Dziś kierowcy przejeżdżający przez przełęcz mogą zatrzymać się przy „James Bond Strasse”, skąd widać wszystkie zakręty szosy.
Tama Verzasca, Szwajcaria: „GoldenEye” (1995)
Bond doskonale potrafi zrobić efektowne wejście, ale otwarcie „GoldenEye” jest pod tym względem wyjątkowe.
W spektakularny sposób zaznacza debiut Pierce’a Brosnana w roli bohatera Iana Fleminga: Bond skacze na bungee z tamy Verzasca, by dostać się do tajnej bazy poniżej.
Tama o wysokości 220 m jest udostępniona zwiedzającym, a jeśli czujesz się równie odważny jak Bond, możesz także oddać z niej skok na bungee.
Siena, Włochy: „Quantum of Solace” (2008)
Podobnie jak Szkocja, Włochy pojawiają się w wielu filmach o Bondzie, w tym w drugim występie Craiga jako elegancki agent w „Quantum of Solace”.
Parada z okazji Dnia Zmarłych w „Spectre” była wymysłem scenarzystów, ale wyścig konny, który stanowi tło dla dynamicznego pościgu w filmie z 2008 roku, jest jak najbardziej prawdziwy i odbywa się od stuleci.
Gdy na placu trwa Palio di Siena, Craig goni Mitchella z Quantum po dachach miasta. Nie zachęcamy do naśladowania tych akrobacji, ale podobne widoki na morze terakotowych dachówek zobaczysz z katedry w Sienie.
Hotele z bondowską rekomendacją
Hotel Cala di Volpe, Sardynia, Włochy: „Szpieg, który mnie kochał” (1977)
Sardyński Hotel Cala di Volpe od lat przyciąga gwiazdy, w tym w 1977 roku najsłynniejszego szpiega świata.
Roger Moore melduje się tu wraz z bondowską dziewczyną Naomi w „Szpiegu, który mnie kochał”, choć apartament, który zajmują, w rzeczywistości był hotelowym barem. Dziś mieści się tam japońska restauracja Matsuhisa.
Nie wiadomo, czy Bond byłby zachwycony, ale latem możesz popijać słynne dania szefa Nobu koktajlem Matsutini – wariacją na temat klasycznego martini z marakują i yuzu.
Hotel Palácio Estoril, Portugalia: „W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości” (1969)
Hotel Palácio Estoril w Cascais łączy z serią nie jedno, lecz dwa powiązania.
W jedynym filmie, w którym Bondem był George Lazenby, „W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości”, charyzmatyczny zabójca z licencją na zabijanie zatrzymuje się właśnie tutaj.
Do dziś możesz spotkać jedną z „gwiazd” filmu: José Diogo, wówczas 18‑letni boy hotelowy, który wręcza Bondowi klucz do pokoju, pracuje tu teraz jako konsjerż.
Drugie powiązanie to sam Ian Fleming. Autor powieści o Bondzie zatrzymał się tu w 1941 roku, a księga meldunkowa, w której figuruje jako urzędnik państwowy, jest oprawiona i wystawiona w królewskiej galerii hotelu.
Ponadto mówi się, że rozgrywka karciana między wrogimi szpiegami w pobliskim Casino Estoril zainspirowała wysokostawową partię z Le Chiffre’em w „Casino Royale”.
Grandhotel Pupp, Czechy: „Casino Royale” (2006)
Skoro o tym mowa: akcja „Casino Royale” z 2006 roku koncentruje się wokół Hotelu Splendide w Czarnogórze, ale jego filmowym sobowtórem jest Grandhotel Pupp w Czechach.
W pobliżu leży też Kaiserbad Spa, wykorzystane do ujęć zewnętrznych kasyna z „Casino Royale”.
Bondowskie smaki, trunki i zakłady
Piz Gloria, Szwajcaria: „W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości” (1969)
W świecie Bonda raczej nie chciałbyś tu jeść, bo właśnie w Piz Gloria Ernst Stavro Blofeld knuje plan stworzenia broni biologicznej w „W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości”. W rzeczywistości mieści się tu obrotowa restauracja z oszałamiającym widokiem.
Po dotarciu kolejką linową na szczyt, położony na wysokości 2970 m n.p.m., otaczają cię alpejskie szczyty zachwycające o każdej porze roku.
Takie widoki idą w parze z wysokimi cenami, ale dla zagorzałych fanów to wydatek jak najbardziej uzasadniony.
Restauracja Le Jules Verne, Paryż: „Zabójczy widok” (1985)
Czternasty film o Bondzie, „Zabójczy widok”, wiernie realizuje obietnicę tytułu: jest i widok, i zabójstwo. Francuski agent zostaje zamordowany podczas lunchu z Bondem granym przez Moore’a w restauracji Le Jules Verne na wieży Eiffla.
Scena kaskaderska, w której zabójczyni ucieka ze szczytu wieży ze spadochronem, ścigana po schodach przez najlepszego agenta świata, powstała na miejscu, choć wnętrze restauracji odtworzono w studiu.
Miejmy nadzieję, że jeśli zdecydujesz się tu zjeść, los nie zgotuje ci podobnego zakończenia wizyty…
Casino de Monte‑Carlo, Monako: „GoldenEye” (1995)
Bond Brosnana mierzy się przy stoliku do bakarata z genialnie nazwaną Xenią Onatopp w Casino de Monte‑Carlo, a ujęcia z zewnątrz kręcono w Monako.
Aby zakosztować bondowskiego luksusu, warto zajrzeć do baru Salle Europe w kasynie. Serwują tu martini „wstrząśnięte, nie mieszane” oraz Vespera – koktajl wymyślony przez Bonda w pierwszej powieści cyklu, z wódką, ginem i białym lillet.
Dukes Bar, Londyn
To miejsce nie pojawia się w żadnym filmie o Bondzie, ale jako ulubiony lokal Fleminga londyński Dukes Bar zdecydowanie zasługuje na wizytę.
Bar słynie z martini podawanych w zmrożonych kieliszkach, bez kostek lodu. Podobno właśnie tu oficer wywiadu, później dziennikarz i pisarz, wpadł na słowa „wstrząśnięte, nie mieszane”.
Hotel, w którym mieści się bar, działa od 1908 roku. Obecnie przechodzi remont, ale ma zostać ponownie otwarty w połowie 2027 roku, więc już wkrótce będzie można sączyć tu kilka martini, mając łóżko zaledwie kilka kroków dalej.