Francuzi po raz kolejny wyszli na ulice. Wśród haseł o wyższych płacach i większych wydatkach na edukację coraz głośniej wybrzmiewa sprzeciw wobec przemocy policji. Iskrą protestów stał się także projekt ustawy, który jego przeciwnicy nazywają „pozwoleniem na zabijanie”.
Ochrona dzieci i nastolatków, sprzeciw wobec „pozwolenia na zabijanie”, podwyżki płac oraz zwiększenie nakładów na edukację - w sobotę 14 listopada w całej Francji odbywają się liczne demonstracje. W Paryżu zaplanowano tylko jeden pochód: to piąty akt ruchu protestującego przeciwko rosnącym kosztom życia.
W stolicy demonstranci zawiesili francuskie flagi na pomniku Republiki, stojącym na placu o tej samej nazwie. Protesty odbywają się również w innych częściach kraju, gdzie uczestnicy wyrażają swoje niezadowolenie z polityki władz.
Od ponad miesiąca Francję ogarniają blokady liceów i demonstracje, których uczestnicy domagają się m.in. wyższych wynagrodzeń. Protesty odbywają się na kilka miesięcy przed przyszłorocznymi wyborami prezydenckimi, zaplanowanymi na kwiecień i maj, w których wyłoniony zostanie następca Emmanuela Macrona.
Choć większość demonstracji przebiega pokojowo, niektóre z nich zostały naznaczone pojedynczymi aktami przemocy oraz oskarżeniami o brutalność policji, szczególnie wobec młodych nastolatków.
„Nie ma sprawiedliwości, nie ma pokoju” - skanduje w sobotnie popołudnie na placu Republiki w Paryżu jeden z demonstrantów, przemawiając przez megafon. Protestujący po raz piąty z rzędu wychodzą na ulice w kolejną sobotę.
Benjamin Ball, członek ruchu „żółtych kamizelek”, jest jednym z kilku tysięcy demonstrantów zgromadzonych w stolicy. W tłumie znajdują się również studenci, związkowcy i działacze na rzecz praw obywatelskich.
„Rząd dał nam tylko okruszki, a my chcemy całej piekarni” - mówi.
Adrien, 20-letni wiolonczelista, który przyjechał do Paryża z wolontariacką orkiestrą, protestuje przeciwko nowemu projektowi ustawy rozpatrywanemu obecnie przez parlament. Przewiduje on przyznanie policjantom, którzy użyją broni, domniemania działania w obronie koniecznej.
„Boimy się, kiedy przychodzimy na demonstracje, a wzmocnienie ich bezkarności tylko pogłębi nasze obawy” - mówi. Wspomina przy tym, że w ubiegłym miesiącu podobna grupa protestujących muzyków została potraktowana gazem łzawiącym.
„Pozwolenie na zabijanie”
Zwolennicy nowego projektu ustawy dotyczącej policji - wśród nich Zjednoczenie Narodowe (Rassemblement national), skrajnie prawicowa partia Marine Le Pen, obecnie prowadzącej w sondażach przed wyborami prezydenckimi - przekonują, że nowe przepisy są potrzebne, aby funkcjonariusze nie byli automatycznie podejrzewani o użycie niewspółmiernej siły.
Przeciwnicy projektu odpowiadają, że w praktyce oznaczałby on „pozwolenie na zabijanie”. Ich zdaniem nowe przepisy jeszcze bardziej utrudniłyby pociąganie służb bezpieczeństwa do odpowiedzialności w kraju, w którym przypadki zarzucanej policji brutalności rzadko kończą się postępowaniem przed sądem karnym.
Kenza, 28-letnia specjalistka w dziedzinie prawa azylowego, znalazła się wśród tysięcy osób maszerujących ulicami Tuluzy na południu Francji. Kobieta, która nie chciała ujawniać nazwiska, mówi:
„Represje wobec demonstrantów są nie do przyjęcia - tym bardziej, gdy dotyczą dzieci”.
W ubiegłym tygodniu prawnicy potępili przemoc policji podczas ostatnich demonstracji. Ich zdaniem działania funkcjonariuszy doprowadziły do „okaleczeń”, w tym obrażeń dłoni, stóp i oczu.
Według władz w ubiegłą sobotę w demonstracjach w całej Francji uczestniczyło około 146 tys. osób - znacznie mniej niż podczas poprzednich weekendów.
Największe protesty ostatnich tygodni odbyły się w czwartek, podczas strajku zorganizowanego przez związki zawodowe. Według oficjalnych danych na ulice w całym kraju wyszło wówczas ponad pół miliona osób.
Związki zawodowe zapowiedziały kolejny dzień strajku na najbliższy wtorek. Decyzję podjęły po odrzuceniu przez protestujących propozycji rządu dotyczącej podniesienia płacy minimalnej o 0,6 proc. ponad automatyczną indeksację wynagrodzeń zgodnie z inflacją. Związkowcy określili tę podwyżkę mianem „okruchów”.