Od swojego studia w Akrze po łamy magazynu „Drum” Barnor dokumentował codzienne życie i kulturę czarnych w czasie głębokich przemian społecznych.
James Barnor niejedno wielkie wydarzenie ma już za sobą.
REKLAMA
REKLAMA
Gdy Ghana ogłosiła niepodległość w 1957 roku, był tam z aparatem. W Londynie lat 60. przełamywał stereotypy czarnych modelek i artystów, fotografując dla magazynu Drum. W 1970 roku założył pierwsze w Ghanie laboratorium obróbki fotografii barwnej.
Dziś, w wieku 97 lat, otrzymuje jedno z najważniejszych wyróżnień w fotografii.
World Photography Organisation ogłosiła, że Barnor odbierze nagrodę Outstanding Contribution to Photography podczas 2027 Sony World Photography Awards (źródło w Angielski).
„Kiedy otworzyłem studio w Akrze, nie wyobrażałem sobie, że moja praca zaprowadzi mnie tak daleko – przez niepodległość Ghany, do Londynu i z powrotem” – powiedział Barnor w oświadczeniu.
„Aparat stał się moim towarzyszem i nigdy tego nie żałowałem.”
Z Ghany do Wielkiej Brytanii i z powrotem
Urodzony w 1929 roku Barnor uczył się fotografii od kuzyna, J. P. D. Dodoo, cenionego fotografa pracującego w Akrze w czasach kolonialnego Złotego Wybrzeża.
W wieku 21 lat Barnor został pierwszym etatowym fotografem ghanskiego dziennika Daily Graphic i zaczął dokumentować wiece polityczne, uliczne parady oraz drogę kraju do niepodległości w 1957 roku.
Fotografował także chwilę, gdy przywódca ruchu niepodległościowego Kwame Nkrumah ogłaszał uwolnienie Ghany spod brytyjskich rządów, choć opóźnienia w wywoływaniu filmów sprawiły, że zdjęcia nigdy nie trafiły (źródło w Angielski) do gazet.
W 1953 roku Barnor otworzył studio Ever Young w dzielnicy Jamestown w Akrze. Pozowali tam do portretów studenci, sprzedawcy w sklepach, politycy i sędziowie, a on zaczął dokumentować codzienne życie kraju przechodzącego głęboką przemianę.
W 1959 roku przeniósł się do Wielkiej Brytanii, gdzie studiował w Medway College of Art, a później pracował jako specjalista od druku barwnego. Współpracował też z Drum – południowoafrykańskim magazynem znanym z antyapartheidowych reportaży – i fotografował życie afrykańskiej diaspory w Londynie w latach 60.
Barnor często przenosił sesje mody na londyńskie ulice, fotografując czarne modelki i gwiazdy w stylu i z pewnością siebie rzadko wtedy pokazywanymi w brytyjskiej prasie. Jego portrety trafiały na okładki i strony modowe Drum, dając czarnym londyńczykom widoczność, której główne magazyny zazwyczaj im odmawiały.
Po szkoleniu w zakładach producenta materiałów filmowych Agfa-Gevaert w Belgii i Niemczech Barnor wrócił w 1970 roku do Ghany jako przedstawiciel firmy i pomógł założyć pierwsze w kraju komercyjne laboratorium obróbki fotografii barwnej.
Dziedzictwo obejmujące cały świat
Gdy Francja świętuje 200 lat (źródło w Angielski) fotografii ponad 1000 wydarzeniami zaplanowanymi do września 2027 roku, wyróżnienie Barnora przywołuje inny ważny rozdział w historii tego medium: od ostatnich lat brytyjskich rządów kolonialnych w Ghanie po narodziny wielokulturowej Wielkiej Brytanii.
Dziś uchodzi za jednego z pionierów fotografii afrykańskiej.
Fotografie Barnora były pokazywane na całym świecie, m.in. w londyńskiej Serpentine Gallery, Detroit Institute of Arts i nowojorskim Museum of Modern Art. Znajdują się także w najważniejszych kolekcjach londyńskiego Muzeum Tate i National Portrait Gallery oraz w Centre Pompidou w Paryżu.
Barnor odbierze nagrodę podczas ceremonii w Londynie 15 kwietnia 2027 roku. Retrospektywna wystawa z ponad 50 fotografiami i materiałami archiwalnymi z całej jego kariery będzie czynna w Somerset House od 16 kwietnia do 3 maja 2027 roku.