Oscary 2026: „Jedna bitwa po drugiej” triumfuje – wyniki i hity internetu

98. ceremonia wręczenia Oscarów przyniosła rozstrzygnięcia, a sezon nagród kończy się triumfem filmu Jedna bitwa po drugiej, który zdobył najważniejszą statuetkę wieczoru.

REKLAMA

REKLAMA

Film zdobył łącznie sześć Oscarów (z 13 nominacji) i pokonał swojego głównego rywala, Grzeszników, w walce o tytuł najlepszego filmu.

Politycznie zaangażowana tragikomedia Paula Thomasa Andersona, która zajęła pierwsze miejsce w naszym zestawieniu ulubionych filmów 2025 roku, dołącza do grona takich tytułów jak Wszystko o Ewie, Ojciec chrzestny II i The Hurt Locker. W pułapce wojny które mogą się pochwalić sześcioma Oscarami.

W naszej recenzji Jednej bitwy po drugiej pisaliśmy: „Budujące jest to, że wciąż są studia gotowe dać twórcom wolną rękę i wyłożyć pieniądze na tak odważne, a jednocześnie rozrywkowe kino, które na papierze brzmi jak czyste szaleństwo. Więc – viva la revolución, precz ze Świątecznymi Poszukiwaczami Przygód i niech zacznie się sezon nagród. Stawiamy, że Jedna bitwa po drugiej przejedzie po konkurencji jak walec i sięgnie po oscarową chwałę, bo głosujący uznają, że ten nowy klasyk PTA [Paula Thomasa Andersona] zasługuje na wszystkie statuetki”.

Nie chcemy się chwalić, ale tak właśnie przewidywaliśmy.

Paul Thomas Anderson zdobył pierwszego w karierze Oscara za reżyserię (tak, wcześniej nigdy nie wygrał – nawet za swoją serię wysoko ocenianych filmów, jak Aż poleje się krew, Mistrz, Nici widmo...), a także nagrodę za najlepszy scenariusz adaptowany.

W poruszającym przemówieniu Anderson podziękował żonie, Mai Rudolph, i wyznał, że napisał ten film z myślą o dzieciach. „Napisałem ten film dla moich dzieci, żeby przeprosić za bałagan w tym świecie, który im zostawiamy”. Dodał, że ma nadzieję, iż ich pokolenie zdoła odkupić grzechy naszego pokolenia.

Film zdobył także Oscara za rolę drugoplanową (o tym za chwilę), za montaż oraz pierwszą w historii nagrodę Akademii za najlepszą obsadę.

Jego główny rywal tego wieczoru – i właściwie całego sezonu nagród – wampiryczny horror Ryana Cooglera Grzesznicy przeszedł do historii jako film nominowany w rekordowych 16 kategoriach. Ta imponująca liczba nie przełożyła się jednak na dominację podczas gali, ale film i tak zdobył cztery Oscary, w tym za główną rolę męską (Michael B. Jordan) i za muzykę, a Coogler odebrał nagrodę za najlepszy scenariusz oryginalny.

Michael B. Jordan podziękował za wygraną rodzicom, w chyba najbardziej wyrównanym od lat wyścigu o Oscara za główną rolę męską (Timothée Chalamet, Wielki Marty ; Leonardo DiCaprio, Jedna bitwa po drugiej; Wagner Moura, Tajny agent; Ethan Hawke, Blue Moon).

Być może najważniejszym osiągnięciem Grzeszników jest wygrana Autumn Durald Arkapaw w kategorii zdjęć – historyczny moment, bo została pierwszą kobietą nagrodzoną w tej tradycyjnie zdominowanej przez mężczyzn dziedzinie. To pierwszy taki przypadek w 98-letniej historii Oscarów.

Przewiń w dół, by zobaczyć pełną listę tegorocznych laureatów – 20 z 24 kategorii przewidzieliśmy poprawnie – nie żebyśmy to skrupulatnie liczyli ani szczególnie się z tym chwalili...

Jak przewidywaliśmy (tak, znowu o tym wspominamy), Jessie Buckley zdobyła Oscara za główną rolę kobiecą za występ w filmie Hamnet, a Sean Penn został nagrodzony za najlepszą rolę drugoplanową za przerażającą, a zarazem komiczną kreację pułkownika Stevena J. Lockjawa w Jednej bitwa po drugiej – jedną z jego najlepszych ról od lat. Penn jest czwartym aktorem w historii, który ma na koncie trzy aktorskie Oscary (dołączając do Daniela Day-Lewisa, Jacka Nicholsona i Waltera Brennana).

Penn nie pojawił się jednak na gali (albo po prostu zdecydował się znów ją ominąć – w ostatnich latach regularnie odpuszcza podobne ceremonie)... Cieszymy się z jego wygranej, ale szkoda, że nie odebrał nagrody osobiście.

O wiele mniej rozczarowujące było zwycięstwo w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa. Oscar powędrował do Amy Madigan za jej złowieszczą (i od razu kultową) ciocię Gladys w filmie Zniknięcia. Dla 75-letniej Madigan była to swoista rola powrotna – aktorka ustanowiła rekord najdłuższej przerwy między pierwszą nominacją a pierwszą wygraną: minęło 40 lat od jej nominacji w 1986 roku za film Dwa razy w życiu.

Odebrała statuetkę z maniakalnym śmiechem i wygłosiła ujmujące przemówienie. Przyznała, że jest „trochę skołowana (...) Ojej, trzęsą mi się nogi” i podziękowała mężowi, Edowi Harrisowi, za to, że jest z nią „od cholernie dawna”.

Innym dużym zwycięzcą wieczoru był Frankenstein Guillermo del Toro, który wrócił do domu z trzema Oscarami: za kostiumy, charakteryzację i fryzury oraz za scenografię.

Wielki Marty, dziewięciokrotnie nominowany, nie zdobył ani jednej statuetki, a znakomity Tajny Agent oraz jeden z naszych ulubionych filmów 2025 roku, Sirāt, niestety nie przywiozły Oscarów odpowiednio do Brazylii i Hiszpanii.

Jeśli chodzi o Europę, Joachim Trier zdobył imponujące dziewięć nominacji za film Wartość sentimentalna, ale ostatecznie wrócił zaledwie z jedną statuetką (za najlepszy film międzynarodowy) i nie zdołał zostać najbardziej nagradzaną produkcją spoza USA w historii Oscarów. Mimo to Wartość sentimentalna przyniósł Norwegii pierwszego w historii Oscara w tej kategorii.

Trier z dużą mocą zacytował w swoim przemówieniu amerykańskiego pisarza i działacza na rzecz praw obywatelskich Jamesa Baldwina, mówiąc, że „przypomina nam, iż wszyscy dorośli są odpowiedzialni za wszystkie dzieci – nie głosujmy na polityków, którzy nie biorą tego poważnie pod uwagę”.

Najmocniejsze momenty: monolog Conana i docinki pod adresem Timmy’ego

Zabawnemu monologowi otwierającemu Conana towarzyszył skecz, w którym gospodarz miał na twarzy charakteryzację cioci Gladys z filmu Zniknięcia.

„Wyglądam jak Bette Davis z toczniem” – zażartował, po czym został pogoniony przez dzieci przy dźwiękach utworu Beastie Boys „Sabotage”. Conan przebiegł przez montaż scen z filmów nominowanych do Oscara za najlepszy film (i z K-popowych łowczyń demonów). Skecz był naprawdę znakomity.

„To zaszczyt być ostatnim ludzkim prowadzącym galę Oscarów” – stwierdził, serwując jedną z wielu złośliwych uwag pod adresem rosnącej roli sztucznej inteligencji.

Nie zabrakło też przytyków pod adresem Donalda Trumpa, koszmarnego amerykańskiego systemu ochrony zdrowia, a także uwagi, że przynajmniej Brytyjczycy „aresztują swoich pedofilów” (choć w tym roku nie mają żadnego aktora w kategoriach aktorskich). Conan żartował również, że środki bezpieczeństwa były wyjątkowo surowe z powodu gróźb ze strony „środowisk baletowych i operowych” – nawiązując do burzy wokół nominowanego do Oscara Timothée Chalameta i jego słów o tym, że „nikogo już nie obchodzi” balet i opera.

„Dzisiejszy wieczór może być polityczny – są alternatywne Oscary prowadzone przez Kid Rocka” – dodał, odnosząc się do alternatywnego, pro-Trumpowego show podczas Super Bowl.

Zakończył wystąpienie pełnym nadziei przesłaniem o potrzebie doceniania sztuki z całego świata i „tej najrzadszej cechy w chaotycznych, budzących lęk czasach: optymizmu” – po czym nastąpił kolejny skecz, pokazujący, jak wyglądałoby jego przemówienie, gdyby sam wygrał Oscara. W wersji Conana towarzyszył mu śpiewający Josh Groban, a statuetkę wręczał mu orzeł...

Naprawdę, niech zostanie stałym gospodarzem gali.

Muzyczne atrakcje i kolejna szpila wbita Timmy’emu

Grzesznicy porwali publiczność występem z piosenką „I Lied To You” w wykonaniu gwiazdy filmu Milesa Catona, któremu na scenie towarzyszyli Shaboozey i Brittany Howard.

Podczas występu na scenie tańczyła balerina Misty Copeland – ta sama, która skrytykowała wcześniej Timothée Chalameta za jego słowa, że „nikogo już nie obchodzi” balet i opera.

Copeland odpowiedziała, że Chalamet „nie zostałby aktorem”, gdyby nie te dziedziny sztuki, przypominając przy tym, że sama dostała zaproszenie, by wziąć udział w dużej kampanii promocyjnej jego filmu Wielki Marty.

Rzadkie remisowe rozstrzygnięcie

To niezwykle rzadki przypadek: w historii Oscarów dotąd tylko sześć razy zdarzyło się, że w głosowaniu Akademii padł remis – tegoroczny był siódmym.

Oscar za krótkometrażowy film aktorski powędrował jednocześnie do Śpiewacy (Sam A. Davis i Jack Piatt) oraz Dwie osoby wymieniające się śliną (Alexandre Singh i Natalie Musteata). Oba filmy są znakomite – warto ich poszukać.

Podczas drugiego przemówienia zwycięzców znów wspomniano balet... Timmy tak łatwo nie wywinął się z kłopotliwej sytuacji – i najwyraźniej jeszcze długo się z niej nie wywinie.

Dla porządku: poprzedni remis miał miejsce w 2012 roku w kategorii montaż dźwięku – ex aequo dla Skyfall i Wroga numer jeden (Zero Dark Thirty).

Poruszające hołdy dla Roba Reinera, Catherine O’Hary, Diane Keaton i Roberta Redforda

W bardzo poruszającym segmencie In Memoriam na scenie pojawił się Billy Crystal, który wygłosił pełne emocji wspomnienie reżysera Roba Reinera. Rachel McAdams opowiadała o wielkiej Catherine O’Harze i Diane Keaton, której bardzo brakowało, a Barbra Streisand niespodziewanie wyszła na scenę, by podzielić się tym, jak bardzo tęskni za swoim „intelektualnym kowbojem” Robertem Redfordem. Zaśpiewała dla niego piosenkę „The Way We Were”.

Jimmy Kimmel kontra Trump

Jimmy Kimmel pojawił się na scenie, by wręczyć nagrody w kategoriach dokumentalnych. Pochwalił nominowanych za odwagę i bezkompromisowe relacje, podkreślając, że są miejsca na świecie, gdzie wolność słowa jest tłumiona.

„Nie mogę powiedzieć, o które chodzi” – zaczął, po czym wymienił Koreę Północną i amerykańską stację CBS, która zdjęła z anteny wieczorny program Stephena Colberta po tym, jak zawarła ugodę sądową z Donaldem Trumpem.

Wręczając statuetkę za najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny, Kimmel dodał, że „on będzie wściekły, że nie nominowano jego żony” – wyraźna szpila wymierzona w fatalny dokument Amazona o Melanii Trump, Melania.

Javier Bardem dla „wolnej Palestyny”

Hiszpański aktor Javier Bardem, współprowadząc prezentację nagrody za najlepszy film międzynarodowy, powiedział: „Nie dla wojny i uwolnijcie Palestynę”.

Bardem w ostatnich latach szczególnie głośno opowiada się po stronie Palestyny w związku z trwającą wojną w Strefie Gazy.

Z czerwonego dywanu... do więzienia?

Irański reżyser Jafar Panahi może i nie zdobył nagrody za swój znakomity film To był zwykły przypadek, ale sama jego obecność na Oscarach była trzeźwiącym przypomnieniem, że gala odbywa się na tle politycznych turbulencji i wojen.

Jego film to wciągający thriller o konsekwencjach tortur, cenie zemsty i pytaniu, czy możliwe jest miłosierdzie. Panahi z mistrzostwem wplata w tę opowieść czarny humor, a nawet elementy slapsticku, tworząc satyryczną podróż drogową, która krytykuje represyjność Islamskiej Republiki i jednocześnie stanowi ponadczasowy komentarz do grzechów państwowego despotyzmu.

Reżyser zapowiedział, że po zakończeniu sezonu nagród zamierza wrócić do Iranu i najprawdopodobniej trafi do więzienia, ponieważ opozycyjny twórca został skazany zaocznie na rok więzienia za „działalność propagandową” przeciwko irańskiemu rządowi w związku z realizacją To był zwykły przypadek.

Oto pełna lista tegorocznych laureatów Oscarów:

Najlepszy film

• ZWYCIĘZCA: Jedna bitwa po drugiej
• Bugonia
• F1
• Frankenstein
• Hamnet
• Wielki Marty
• Tajny agent
• Wartość Sentymentalna
• Grzesznicy
• Sny o pociągach

Reżyseria

• ZWYCIĘZCA: Paul Thomas Anderson, Jedna bitwa po drugiej
• Chloé Zhao, Hamnet
• Josh Safdie, Wielki Marty
• Joachim Trier, Wartość Sentymentalna
• Ryan Coogler, Grzesznicy

Aktor pierwszoplanowy

• ZWYCIĘZCA: Michael B. Jordan, Grzesznicy
• Timothée Chalamet, Wielki Marty
• Leonardo DiCaprio, Jedna bitwa po drugiej
• Ethan Hawke, Blue Moon
• Wagner Moura, Tajny agent

Aktorka pierwszoplanowa

• ZWYCIĘZCA: Jessie Buckley, Hamnet
• Rose Byrne, Kopnęłabym cię, gdybym mogła
• Kate Hudson, Song Sung Blue
• Renate Reinsve, Wartość Sentymentalna
• Emma Stone, Bugonia

Aktor drugoplanowy

• ZWYCIĘZCA: Sean Penn, Jedna bitwa po drugiej
• Benicio Del Toro, Jedna bitwa po drugiej
• Jacob Elordi, Frankenstein
• Delroy Lindo, Grzesznicy
• Stellan Skarsgård, Wartość Sentymentalna

Aktorka drugoplanowa

• ZWYCIĘZCA: Amy Madigan, Zniknięcia
• Elle Fanning, Wartość Sentymentalna
• Inga Ibsdotter Lilleaas, Wartość Sentymentalna
• Wunmi Mosaku, Grzesznicy
• Teyana Taylor, Jedna bitwa po drugiej

Scenariusz adaptowany

• ZWYCIĘZCA: Jedna bitwa po drugiej
• Bugonia
• Frankenstein
• Hamnet
• Sny o pociągach

Scenariusz oryginalny

• ZWYCIĘZCA: Grzesznicy
• Blue Moon
• To był zwykły przypadek
• Wielki Marty
• Wartość Sentymentalna

Film międzynarodowy

• ZWYCIĘZCA: Wartość Sentymentalna
• Tajny Agent
• Wartość Sentymentalna
• Sirat
• Głos Hind Rajab

Pełnometrażowy film dokumentalny

• ZWYCIĘZCA: Pan Nikt kontra Putin
• Prawo Alabamy
• Chodź, zobacz mnie w dobrym świetle
• Cięcie skał
• Idealna sąsiadka

Pełnometrażowy film animowany

• ZWYCIĘZCA: K-popowe łowczynie demonów
• Arco
• Elio
• Mała Amelia
• Zootopia 2

Najlepsza obsada (casting)

• ZWYCIĘZCA: Jedna bitwa po drugiej (Cassandra Kulukundis)
• Hamnet
• Wielki Marty
• Tajny Agent
• Grzesznicy

Zdjęcia

• ZWYCIĘZCA: Grzesznicy (Autumn Durald Arkapaw)
• Frankenstein
• Wielki Marty
• Jedna bitwa po drugiej
• Sny o pociągach

Montaż

• ZWYCIĘZCA: Jedna bitwa po drugiej (Andy Jurgensen)
• F1
• Wielki Marty
• Wartość Sentymentalna
• Grzesznicy

Scenografia

• ZWYCIĘZCA: Frankenstein
• Hamnet
• Wielki Marty
• Jedna bitwa po drugiej
• Grzesznicy

Muzyka oryginalna

• ZWYCIĘZCA: Grzesznicy (Ludwig Goransson)
• Bugonia
• Frankenstein
• Hamnet
• Jedna bitwa po drugiej

Piosenka oryginalna

• ZWYCIĘZCA: „Golden” z filmu K-popowe łowczynie demonów
• „Dear Me” z filmu Diane Warren: Relentless
• „I Lied to You” z filmu Grzesznicy
• „Sweet Dreams of Joy” z filmu Viva Verdi
• „Train Dreams” z filmu Sny o pociągach

Dźwięk

• ZWYCIĘZCA: F1 (Gareth John, Al Nelson, Gwendolyn Yates Whittle, Gary A. Rizzo i Juan Peralta)
• Frankenstein
• Jedna bitwa po drugiej
• Grzesznicy
• Sirat

Efekty specjalne

• ZWYCIĘZCA: Avatar: Ogień i popiół
• F1
• Jurassic World: Odrodzenie
• Zaginiony autokar
• Grzesznicy

Charakteryzacja i fryzury

• ZWYCIĘZCA: Frankenstein (Mike Hill, Jordan Samuel i Cliona Furey)
• Kokuho
• Grzesznicy
• Smashing Machine
• Brzydka siostra

Kostiumy

• ZWYCIĘZCA: Frankenstein (Kate Hawley)
• Avatar: Ogień i popiół
• Hamnet
• Wielki Marty
• Grzesznicy

Krótkometrażowy film aktorski

• ZWYCIĘZCA: REMIS: Śpiewacy & Dwie osoby wymieniające się śliną
• Skaza rzeźnika
• Przyjaciel Dorothy
• Dramat z okresu Jane Austen

Krótkometrażowy film dokumentalny

• ZWYCIĘZCA: Wszystkie puste pokoje
• Uzbrojony tylko w kamerę: Życie i śmierć Brenta Renauda
• Dzieci, których już nie ma
• Diabeł ma zajęcie
• Perfectly a Strangeness

Krótkometrażowy film animowany

• ZWYCIĘZCA: The Girl Who Cried Pearls
• Motyl
• Wiecznie zielony
• Plan emerytalny
• The Three Sisters