Loader
Śledź nas
Reklama

„Geoid”: dlaczego model grawitacji NASA pokazuje Ziemię jak ziemniaka

Wizualizacje NASA pokazują geoidę w rzeczywistej skali (po lewej) oraz z 10‑tysięcznym przerysowaniem jej wysokości (po prawej).
Wizualizacje NASA pokazują geoidę w rzeczywistej skali (po lewej) oraz z jej wysokością przerysowaną 10 000 razy (po prawej). Prawo autorskie  Mark SubbaRao (NASA/GSFC)
Prawo autorskie Mark SubbaRao (NASA/GSFC)
Przez Doloresz Katanich
Opublikowano dnia
Udostępnij Obserwuj Euronews w Google
Udostępnij Close Button

NASA, badając ziemską grawitację, pokazała wizualizację geoida – rzeczywistego kształtu Ziemi wyznaczanego przez oceany, grawitację i jej obrót.

Siła grawitacji nie działa jednakowo w każdym miejscu Ziemi i ma to widoczny wpływ na kształt naszej planety.

REKLAMA
REKLAMA

Latem tego roku NASA opublikowała efektowną wizualizację pokazującą te różnice na Ziemi.

Gdyby oceany nie miały pływów, fal, wiatrów ani prądów i kształtowały się wyłącznie pod wpływem grawitacji oraz obrotu Ziemi, ich powierzchnia wyglądałaby nieco inaczej. Zamiast tworzyć idealnie gładką kulę, miałaby delikatne wypukłości i zagłębienia.

Na wizualizacji NASA te różnice zostały powiększone 10 tys. razy, przez co Ziemia przypomina nierówny ziemniak.

Tak zwany geoid, matematyczny model ziemskiego pola grawitacyjnego, przedstawia wyobrażony poziom morza na całej planecie, także pod kontynentami. Nie jest to rzeczywisty kształt fizycznej powierzchni Ziemi.

Ponieważ masa we wnętrzu i na powierzchni Ziemi jest rozłożona nierównomiernie, jej pole grawitacyjne również jest nierówne.

Góry, rowy oceaniczne oraz różnice w gęstości materii wewnątrz planety wpływają na jej pole grawitacyjne. Obszary z większą ilością masy silniej przyciągają wodę, co w geoidzie tworzy wyobrażone wypiętrzenia. W innych miejscach teoretyczny poziom morza jest niższy, powstają więc obniżenia.

Najniższy punkt geoidu znajduje się na południe od Indii

Na wizualizacji różnice wysokości geoidu zostały przerysowane 10 tys. razy. W rzeczywistości odległość między jego najwyższym i najniższym punktem wynosi 191 m.

Geoid sięga 85 m powyżej poziomu odniesienia w rejonie Islandii i 106 m poniżej niego na południe od Indii. Poziom odniesienia to gładki, lekko spłaszczony matematyczny model Ziemi używany jako baza do pomiaru tych odchyleń.

Wizualizacja powstała na podstawie ponad miliarda pomiarów zebranych przez 19 satelitów w ciągu 15 lat. Należą do nich m.in. misja NASA Gravity Recovery and Climate Experiment oraz europejski satelita Gravity Field and Steady-State Ocean Circulation Explorer.

Naukowcy wykorzystują geoid do badania ziemskiego pola grawitacyjnego i jego zmian, gdy woda, lód i inne masy przemieszczają się po planecie. Jak podkreśla NASA, te dane są również ważne dla kartografii, geodezji i nawigacji.

Przejdź do skrótów dostępności
Udostępnij Obserwuj Euronews w Google

Czytaj Więcej

Treści AI typu „slop” osłabiają u dzieci myślenie i sprzyjają agresji

Burze kosmiczne mogą narażać pasażerów na promieniowanie, ostrzegają naukowcy

„Geoid”: dlaczego model grawitacji NASA pokazuje Ziemię jak ziemniaka