W liście do prezydencji Rady UE przywódcy 17 państw domagają się utrzymania finansowania rolnictwa i polityki spójności.
Przywódcy 17 państw Unii Europejskiej wysłali list do premiera Irlandii Micheála Martina, który jako przewodniczący Rady Unii Europejskiej sprawuje rotacyjną prezydencję. Domagają się, aby w zbliżającej się rewizji rolnictwu nadano priorytet w ramach „Negotiation Box”, dokumentu przygotowywanego przez prezydencję, który ma prowadzić i stopniowo zawężać negocjacje nad długoterminowym budżetem UE.
REKLAMA
REKLAMA
Gdy negocjacje nad Wieloletnimi Ramami Finansowymi (WRF) na lata 2028–2034 wchodzą w decydującą fazę, przywódcy Bułgarii, Cypru, Chorwacji, Estonii, Grecji, Włoch, Łotwy, Litwy, Malty, Polski, Portugalii, Czech, Rumunii, Słowacji, Słowenii, Hiszpanii oraz Węgier przesłali „kilka uwag w związku z kolejną rewizją Negotiating Box”.
„W pełni zdajemy sobie sprawę, że Unia Europejska funkcjonuje w zmieniającym się kontekście strategicznym, który przynosi nowe wyzwania, ale także nowe możliwości wspólnego działania” – czytamy w liście, którego pierwszymi sygnatariuszami są premier Włoch Giorgia Meloni, oraz prezydent Rumunii Nicușor Dan.
„Przyszłe WRF muszą pozwolić Europie wykorzystać te możliwości, a jednocześnie odpowiedzieć na narastające wyzwania, takie jak bezpieczeństwo i obrona, konkurencyjność, łączność, bezpieczeństwo energetyczne oraz odporność. Jednocześnie nie może się to odbywać kosztem polityk opartych na traktatach, które pozostają kręgosłupem integracji europejskiej i same pomagają mierzyć się z tymi nowymi wyzwaniami” – piszą europejscy przywódcy.
„Dlatego całkowita pula środków określona w Negotiating Box przygotowanym przez prezydencję cypryjską pozostaje właściwą podstawą, by skutecznie odpowiedzieć na wszystkie te potrzeby finansowe. To nie jest moment, w którym Europa powinna ograniczać swoje ambicje” – dodają szefowie państw i rządów.
Następnie przywódcy podkreślają, że polityka spójności i wspólna polityka rolna (WPR) są od dawna filarami unijnej polityki, a ich cele pozostają dziś wyjątkowo aktualne. „Promują konwergencję między państwami członkowskimi i regionami, wzmacniają jednolity rynek oraz wspierają obszary wiejskie i słabiej rozwinięte. Przyczyniają się także do konkurencyjności i bezpieczeństwa żywnościowego Europy, zapewniając jednocześnie konkretne wsparcie milionom obywateli UE i pokazując wartość dodaną wspólnych wydatków europejskich”.
W ocenie przywódców obie polityki wielokrotnie dostosowywały się do nowych realiów gospodarczych i społecznych, pozostając wierne celom zapisanym w traktatach. Przynoszą też bezpośrednie i pośrednie korzyści gospodarkom w całej Unii Europejskiej.
„Uważamy zatem, że łączny poziom finansowania polityki spójności i WPR powinien zostać utrzymany w kolejnych WRF. Jak podkreśliliśmy w naszej wspólnej deklaracji z 26 maja, polityki te już teraz są realnie ograniczane w oparciu o propozycję Komisji, mimo ogólnego wzrostu wielkości WRF. Dalsze cięcia nie unowocześniłyby budżetu UE, lecz jedynie go osłabiły i mogłyby podważyć poparcie społeczne dla projektu europejskiego. Nowe WRF oznaczają ponadto zasadniczą zmianę ich struktury, programowania i podejścia do wydatków” – wyjaśniają dalej.
Następnie przywódcy zaznaczają, że nowe priorytety Europy wymagają odpowiednich dodatkowych środków, natomiast finansowanie rolnictwa i polityki spójności powinno zostać zachowane.
Zapowiadają też gotowość do konstruktywnej pracy po stronie dochodów, w tym nad propozycjami nowych zasobów własnych, które zmniejszyłyby bezpośrednią presję na budżety narodowe. Tego typu źródła dochodów powinny być rzeczywiste, sprawiedliwe, proste i nieregresywne, zgodnie z naszą majową deklaracją. „Uważnie ocenimy zmiany w propozycjach, które Komisja zobowiązała się przedstawić” – głosi dalej list.
Zdaniem przywódców 17 państw sygnatariuszy warto rozważyć jako opcję bardziej stopniową spłatę instrumentu NextGenerationEU, co mogłoby stworzyć dodatkową przestrzeń fiskalną w kolejnych WRF, pod warunkiem oceny wpływu na łączny koszt obsługi długu, a także ograniczone, ukierunkowane europejskie instrumenty dłużne dla wyraźnie zdefiniowanych priorytetów strategicznych, zgodnie z majową deklaracją.
W ocenie przywódców obecny system rabatów budżetowych (rebates) nie powinien mieć miejsca w kolejnych WRF. Rabaty miały łagodzić nadmierne obciążenie składką niektórych państw członkowskich. Jak podkreślają, okoliczności, które pierwotnie uzasadniały takie korekty, zasadniczo się zmieniły. Przy szacowaniu składek narodowych należy brać pod uwagę nie tylko ich bezwzględny poziom, lecz także różne poziomy zamożności państw członkowskich i względny wysiłek wymagany od każdego z nich, podsumowują liderzy, zapewniając, że są otwarci na współpracę z prezydencją Rady.