Europejskie parki narodowe to jedne z ostatnich ostoi dzikiej przyrody. Ranking pokazuje zarówno najdziksze i najlepiej chronione obszary kontynentu, jak i miejsca coraz bardziej narażone na presję turystyki, urbanizacji oraz zmian klimatycznych.
Jeśli tego lata marzy Ci się pełne zanurzenie w naturze – wśród krajobrazów niemal nietkniętych przez człowieka i będących ostoją setek gatunków ptaków – ten ranking może Cię zainteresować.
REKLAMA
REKLAMA
Zestawienie obejmuje 75 najbardziej dziewiczych parków narodowych w Europie, ocenianych według takich kryteriów jak liczba obszarów chronionych, poziom bioróżnorodności oraz stopień zanieczyszczenia sztucznym światłem.
Na samym szczycie listy znalazł się bułgarski Park Narodowy Rila, położony na wysokości około 1400 m n.p.m., który wyróżnia się aż 28 obszarami ochrony przyrody – wynika z danych brytyjskiego serwisu Love Velo.
Jedną z jego największych atrakcji są Siedem Jezior Rilskich – polodowcowe zbiorniki ukryte wśród gęstych, szmaragdowozielonych lasów sosnowych.
To miejsce może też szczególnie przypaść do gustu rowerzystom, którzy znajdą tam wymagające, górskie trasy oraz kręte szlaki prowadzące przez dziką, niemal nienaruszoną przyrodę.
Na drugim miejscu rankingu znajdują się góry Sierra Nevada, które często opisuje się jako miejsce łączące w sobie krajobrazy afrykańskie i europejskie.
Ich wyjątkowo duża wysokość sprawia, że w zaledwie około stu kilometrów można tam doświadczyć ogromnej różnorodności – od ośnieżonych szczytów aż po plaże Morza Śródziemnego.
Dla rowerzystów teren parku oferuje zarówno spokojne, łagodne trasy w dolinach, jak i wymagające, męczące podjazdy na dużych wysokościach.
Na trzecim miejscu znalazł się słoweński Park Narodowy Triglav, który szczególnie przyciąga miłośników aktywnego wypoczynku. Można tam spróbować raftingu na rzece Soča, liczącej 138 km długości, albo wędrować po malowniczych Alpach Julijskich, które stanowią jedną z najbardziej spektakularnych części regionu.
Na czwartym miejscu znalazł się kolejny hiszpański Park Narodowy Cabañeros.
Choć jest mniejszy od poprzednich parków, wyróżnia się wyjątkowo bogatą bioróżnorodnością – występuje tam ponad 220 gatunków ptaków, w tym m.in. orzeł cesarski hiszpański oraz sęp czarny.
Jak podkreślono w raporcie, „położony w Kastylii-La Manchy rozległy park śródziemnomorskich lasów i zarośli jest jednym z najlepiej zachowanych przykładów tego typu ekosystemu w Europie”.
Na piątym miejscu rankingu znalazł się austriacki Park Narodowy Hohe Tauern. Dzięki imponującej powierzchni 185 600 hektarów jest to największy park narodowy w Alpach i jeden z największych w całej Europie Środkowej.
Obszar ten otaczają ponad 300 lodowców oraz ponad 30 szczytów przekraczających 3000 metrów wysokości, w tym najwyższa góra Austrii – Grossglockner, wznosząca się na 3798 m n.p.m.
Jednocześnie, jeśli chodzi o wielkość, prym wiodą kraje skandynawskie. Ogromny fiński Park Narodowy Urho Kekkonen, zajmujący dziewiąte miejsce na liście, ma powierzchnię 255 100 hektarów, natomiast Park Narodowy Lemmenjoki plasuje się na 13. miejscu z imponującymi 285 000 hektarów.
Oba te parki ustępują jednak niektórym szwedzkim gigantom – Park Narodowy Fulufjället (25. miejsce) oraz Park Narodowy Abisko (23. miejsce). Ich powierzchnie wynoszą odpowiednio 38 milionów hektarów oraz prawie 8 milionów hektarów, co czyni je jednymi z największych obszarów chronionych w Europie.
To, co dodatkowo wyróżnia parki skandynawskie, to niemal całkowity brak sztucznego światła. Oznacza to, że odwiedzający nie tylko znajdują się z dala od cywilizacji, ale mają też znacznie większą szansę na podziwianie wyjątkowo rozgwieżdżonego nieba.
Z kolei dla osób, które bardziej niż wszystko inne cenią sobie wysokość i górskie krajobrazy, idealnym kierunkiem będą Francja i Włochy.
Każdy z tych krajów może pochwalić się dwoma parkami narodowymi o średniej wysokości przekraczającej 2000 metrów. We Francji są to Park Narodowy Vanoise (2378 m n.p.m.) oraz Park Narodowy Écrins (2056 m n.p.m.), natomiast we Włoszech Park Narodowy Gran Paradiso (2135 m n.p.m.) i Park Narodowy Stelvio (2041 m n.p.m.).
Choć nie zajmują najwyższych pozycji w rankingu, Niemcy mogą pochwalić się aż sześcioma parkami narodowymi w top 75. Są to: Park Narodowy Berchtesgaden, Park Narodowy Harz oraz Park Narodowy Bawarski Las – obszary o charakterze górskim i leśnym, a także Park Narodowy Müritz, Park Narodowy Szwajcaria Saksońska oraz Park Narodowy Schwarzwald, które wyróżniają się większą liczbą jezior, wzgórz i zróżnicowanego krajobrazu.
Według Love Velo, parki te zostały nieco niżej ocenione ze względu na większy ślad działalności człowieka w porównaniu z bardziej dzikimi obszarami Europy.
Jednocześnie coraz więcej europejskich parków narodowych odczuwa rosnącą presję związaną z nadmierną turystyką oraz skutkami zmian klimatycznych.
Jednym z najnowszych ważnych kroków Unii Europejskiej w zakresie ochrony przyrody jest ustawa o odbudowie zasobów przyrodniczych. To pierwsze tego typu rozporządzenie wspólnotowe, obowiązujące od sierpnia 2024 roku, które zobowiązuje państwa członkowskie nie tylko do ochrony środowiska, ale również do jego aktywnego odtwarzania.
Zgodnie z przepisami, kraje UE mają przedstawić swoje plany do września 2026 roku, określając, które obszary chcą przywrócić do naturalnego stanu oraz w jaki sposób zamierzają to zrobić.