Choć największe światowe potęgi żywnościowe wciąż nadają ton, nawet najbardziej odporne kraje zaczynają wyglądać na zagrożone, gdy świat ściga się z czasem, by wyżywić prognozowane 10 miliardów ludzi do 2050 roku.
Zmiany klimatyczne, ograniczenia handlowe i globalne konflikty w ostatnich latach pokazały, jak trudne może być kontynuowanie produkcji i dystrybucji żywności.
REKLAMA
REKLAMA
Jednak niektóre kraje wykazują się wytrwałością: Portugalia prowadzi na liście najbardziej odpornych systemów żywnościowych na świecie, a za nią plasują się Francja i Wielka Brytania, zgodnie z nowym indeksem 60 krajów opracowanym przez Economist Impact .
W badaniu przeanalizowano kraje pod kątem czterech filarów: przystępności cenowej żywności, jej dostępności, jakości i bezpieczeństwa oraz zdolności reagowania na ryzyko klimatyczne.
W raporcie podkreślono jednak, że nawet najbardziej odporne systemy w indeksie nie uzyskały więcej niż 80 punktów na 100.
Reagowanie na ryzyko klimatyczne jest najsłabszym filarem indeksu ze średnim wynikiem 56,43, nawet jeśli większość krajów opracowuje lub wdraża zrównoważone rozwiązania rolnicze.
W tej sekcji Wielka Brytania zajmuje pierwsze miejsce z wynikiem 71,27 na 100, podczas gdy Portugalia zajmuje trzecie miejsce z wynikiem 69,41.
Z drugiej strony, Rumunia i Węgry to kraje UE na liście, które są najmniej odporne.
Które kraje są największymi producentami żywności?
Tylko 15 krajów produkuje 70 proc. światowej żywności, a Francja i Niemcy są jedynymi krajami UE na liście.
Z drugiej strony, Francja, Holandia, Niemcy, Belgia, Hiszpania i Polska należą do największych eksporterów żywności na świecie.
Badanie pokazuje, że niewielka liczba krajów i korytarzy handlowych wspiera większość światowego bezpieczeństwa żywnościowego.
Odporne systemy żywnościowe są ważne, ponieważ zapewniają również dostęp do przystępnej cenowo, zdrowej diety.
W Europie koszt zdrowej diety wynosi 2,42 proc. średniego PKB na osobę. Jest to jeden z najniższych wskaźników na świecie.
Marnowanie żywności jest również problemem systemów żywnościowych, ponieważ 13,2 proc. produktów jest traconych przed dotarciem do sprzedaży detalicznej, a 19 proc. jest marnowanych na poziomie gospodarstw domowych.