Świat agrogastronomii żegna Carla Petriniego, założyciela Slow Food i Terra Madre. Jego walka o zrównoważoną kuchnię i ekologię zyskała światowe uznanie, a on sam był blisko związany z królem Karolem i papieżem Franciszkiem.
Założyciel ruchów Slow Food i Terra Madre, Carlo Petrini, zmarł w czwartek wieczorem w wieku 76 lat, w swoim domu w Bra, w prowincji Cuneo.
REKLAMA
REKLAMA
„Z jego wielkiej wizjonerskiej wyobraźni i z miłości do dobra wspólnego, do relacji między ludźmi, do natury i bioróżnorodności narodziły się Slow Food (1986), międzynarodowa sieć Terra Madre oraz Uniwersytet Nauk o Gastronomii w Pollenzo (2004). Był też współzałożycielem Wspólnot Laudato si’ (2017), inspirowanych encykliką papieża Franciszka” – przypomniano w komunikacie Slow Food.
Założony w 1986 roku Slow Food jest najważniejszym włoskim stowarzyszeniem promującym zrównoważoną, przyjazną środowisku kulturę jedzenia. Jego celem jest obrona prawa do przyjemności i do jedzenia „dobrego, czystego i sprawiedliwego dla wszystkich”, łączenie kultury gastronomicznej z etyką, z poszanowaniem bioróżnorodności i zdrowia konsumentów.
Z kolei Terra Madre to międzynarodowa sieć, która łączy rolników, pasterzy, rybaków, kucharzy, środowisko akademickie i konsumentów, aby promować suwerenność żywnościową, bioróżnorodność i zrównoważony model rolnictwa.
Kim był Carlo Petrini: od międzynarodowych wyróżnień po przyjaźń z papieżem Franciszkiem i królem Karolem III
Carlo Petrini, gastronom, dziennikarz i pisarz, w 2004 roku został uznany przez magazyn Time za „Bohatera Europy”, a w 2008 roku brytyjski dziennik The Guardian umieścił go na liście 50 osób, które mogą uratować świat.
Jego zaangażowanie na rzecz zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska zostało docenione przez ONZ: Program Środowiskowy Narodów Zjednoczonych przyznał mu tytuł współlaureata nagrody „Champion of the Earth 2013” w kategorii „Inspiracja i działanie”. W 2016 roku został natomiast specjalnym ambasadorem FAO ds. programu Zero Hunger w Europie.
W ciągu życia przyjaźnił się z wieloma osobami publicznymi – od papieża Franciszka po króla Karola III. W kwietniu tego roku Petrini towarzyszył brytyjskiemu monarsze podczas jego wizyty w Rawennie, przy prezydium Slow Food, w obecności prezydenta Włoch Sergia Mattarelli.
„Kto sieje utopię, zbiera rzeczywistość” – mawiał Carlo Petrini, który w ten sposób streszczał swoje życie. Był przekonany, że marzenia i wizje, jeśli są piękne, sprawiedliwe, potrafią porwać innych i są przeżywane z przekonaniem oraz pasją, mogą się spełnić. Umiał marzyć i cieszyć się życiem, budować i inspirować, dążąc do realnej zmiany społecznej. Pracował z ludźmi, zwłaszcza z młodymi, licząc na braterstwo, inteligencję emocjonalną i surową anarchię. „Jego energia, niezwykła empatia, chęć działania i przykład, jaki dawał swoim życiem, będą siłą, która poprowadzi nas wszystkich” – podkreślono w komunikacie Slow Food.
Wyrazy żalu po śmierci Petriniego
Śmierć Petriniego wywołała liczne reakcje i kondolencje ze strony osób publicznych.
„Z głębokim wzruszeniem przyjąłem wiadomość o śmierci Carla Petriniego, człowieka obdarzonego wizją, który potrafił przemienić jedzenie w kulturę, tożsamość, szacunek dla ziemi i solidarność między narodami. Dzięki Slow Food i Terra Madre oddał głos społecznościom lokalnym, bronił bioróżnorodności i promował na świecie bardziej ludzki, zrównoważony i sprawiedliwy model rozwoju. Włochy tracą wielkiego ambasadora swoich tradycji, dialogu między kulturami i tej głębokiej więzi między człowiekiem, terytorium i jakością życia, która czyni nasz kraj wyjątkowym. Jego rodzinie, bliskim oraz całej społeczności Slow Food przekazuję najszczersze wyrazy współczucia” – napisał w serwisie X minister spraw zagranicznych Antonio Tajani.
Minister obrony Guido Crosetto przypomniał przyjaźń, która łączyła go z Petrinim, poznanym jeszcze przed międzynarodowym sukcesem, w osterii Boccon Divino w Bra: „Z biegiem lat zostaliśmy przyjaciółmi i pomogłem mu zbudować Uniwersytet Smaku, Bank Wina i wszystko, co powstało wokół Pollenzo. Odwiedziliśmy razem dziesiątki restauracji i winiarni i przy talerzu albo kieliszku pozwalaliśmy sobie na każdą myśl, jaka przychodziła nam do głowy. W ostatnich latach straciliśmy się trochę z oczu, ale od czasu do czasu dzwoniliśmy do siebie na krótkie powitanie i żeby ponarzekać na upływający czas oraz na to, że staliśmy się więźniami życiowych trajektorii, które nie zostawiały nam już miejsca na dawną beztroskę. Tej nocy wróciły do mnie wyraźnie wspomnienia śmiechu, dyskusji, marzeń. Wszystko to w surowym dialekcie piemonckim, bo to zawsze był „oficjalny język” naszych rozmów. Świat stracił prawdziwego marzyciela. Szerokiej drogi, Carlin”.
„Cześć, Carlo, łagodny wizjonerze, który pokazałeś światu, jak bardzo błędne jest życie nastawione wyłącznie na konsumowanie życia i świata. Dziękuję ci, że z pasją stałeś blisko ostatnich na Ziemi. Swoimi konkretnymi pomysłami wskazałeś drogę lepszą od tej, którą obrał dotąd rozwój: dobro wspólne, szacunek i miłość do ziemi są rewolucyjne i zmieniają świat na lepsze. Carlo, dziękuję za tamte piękne rozmowy, za pasję, która porywała. We wszystkim miałeś rację, inni dotarli tam dopiero później” – napisał z kolei w mediach społecznościowych przewodniczący delegacji Partii Demokratycznej w Parlamencie Europejskim Nicola Zingaretti.