Irlandia Północna otwiera przestrzeń dla pokoju. Shankill Shared Women's Centre w Belfaście to ośrodek szkoleniowy dla kobiet i dzieci. Wiele osób wciąż odczuwa skutki konfliktu religijnego, który spowodował śmierć tysięcy osób w najbardziej podzielonym zakątku Wielkiej Brytanii.
Shankill Shared Women's Centre znajduje się przy Larnak Way, jednym z najbardziej naznaczonych konfliktami obszarów podczas walk między tymi, którzy bronili swojej przynależności do Zjednoczonego Królestwa, głównie protestantami, a tymi, którzy twierdzili, że są częścią Republiki Irlandii, głównie katolikami. Traktat pokojowy podpisano w 1998 roku. Trzydzieści lat konfliktu zaowocowało ponad 3500 zabitych, prawie 37 000 rannych i ogromnym cierpieniem po obu stronach.
REKLAMA
REKLAMA
Tak zwane linie pokoju to bariery oddzielające dzielnice katolickie od protestanckich. Zostały one wzniesione w celu ograniczenia starć między społecznościami. Chociaż obecnie są one rzadkością, bariery nadal działają. Metalowe drzwi Shankill zamykają się każdej nocy.
Miejsce z przestrzenią i czasem na pojednanie
W budynku znajduje się przedszkole i kilka sal, w których organizowane są warsztaty, kursy, konferencje itp. Jednym z celów projektu jest zmniejszenie napięć między społecznościami spowodowanych konfliktem paramilitarnym. Były partner i ojciec dzieci Betty Tompson, protestant, spędził kilka lat w więzieniu. Isabel Gibson, katoliczka, otrzymała kilka gróźb śmierci. Pochodzące z dwóch stron konfliktu, są teraz przyjaciółmi.
Obie chodzą razem dwa lub trzy razy w tygodniu na różne warsztaty i zajęcia. Isabel Gibson definiuje to doświadczenie w następujący sposób: „Nie przychodzimy tutaj i nie mówimy: To protestant, a to katolik, to nie tak, nic z tych rzeczy. Jesteśmy tym, kim jesteśmy i tyle. To miejsce jest najlepszym, jakie otwarto w strefie między społecznościami”.
Centrum jest w pełni finansowane przez europejski program PEACE IV
Renowacja i budowa Shankill Shared Women's Centre była planowana wiele lat temu, ale budowa została opóźniona i centrum otwarto dopiero latem ubiegłego roku. Budynek, na który budżet wyniósł 9,1 mln euro, został w całości sfinansowany z funduszy europejskich w ramach programu PEACE IV polityki spójności Unii Europejskiej, transgranicznej inicjatywy mającej na celu wspieranie pokoju w Irlandii Północnej.
Betty Carlisle, dyrektor wykonawczy centrum, wyjaśnia, że obecnie Wielka Brytania jest „poza Unią Europejską, ale w 2016 roku, kiedy otrzymaliśmy te pieniądze, byliśmy w Unii. Zapewniamy edukację dla kobiet, od najbardziej podstawowego szkolenia po wstęp na uniwersytet. Wszyscy są traktowani z godnością i szacunkiem, niezależnie od wieku, wyznania itp.”.