Dramat El-Toukhy opowiada o młodej niani i gosposi, która poślubia bogatego, starszego wdowca, lecz skrywa wstydliwy sekret zagrażający jej pozycji w powojennym chaosie.
„Woman Unknown”, dramat rozgrywający się w Danii tuż po zakończeniu nazistowskiej okupacji, w reżyserii May el‑Toukhy, zdobył w sobotę prestiżowego Złotego Lwa na 83. Festiwalu Filmowym w Wenecji.
REKLAMA
REKLAMA
El‑Toukhy była w tym roku jedyną kobietą, która samodzielnie wyreżyserowała film w konkursie głównym.
Jej film koncentruje się na młodej Marie, granej przez Mathilde Arcel. Nagroda za najlepszą rolę kobiecą sprawiła, że produkcja może się pochwalić rzadkim podwójnym triumfem. Marie pracuje jako niania i pomoc domowa i tuż po zakończeniu wojny szykuje się do ślubu ze swoim majętnym pracodawcą. Skrywa jednak dawny, intymny związek z niemieckim żołnierzem, który grozi zrujnowaniem jej reputacji.
Poetycki portret klas społecznych i świata pracy „Possible Love” południowokoreańskiego reżysera Lee Chang‑donga otrzymał Srebrnego Lwa – nagrodę wielkiego jury dla filmu, który zajął drugie miejsce. „Possible Love” to pierwszy film Lee od ośmiu lat, po głośnym tytule z 2018 roku „Burning”.
„NAZA”, wstrząsający dokument o strategiach wojskowych stosowanych w wojnie w Gazie, zrealizowany przez izraelskich twórców Yuvala Abrahama i Rachel Szor, otrzymał specjalną nagrodę jury.
„To dla nas naprawdę wyjątkowo ważne, żeby Izraelczycy zobaczyli ten film” – powiedział Abraham.
Film został włączony do konkursu głównego dopiero pod koniec, na prośbę jego twórców, i późno pojawił się też w programie. Jego siłę oddziaływania szybko jednak odczuto: po premierze publiczność zgotowała mu rekordową owację na stojąco, która trwała około 25 minut.
Przez trzy lata, w ścisłej tajemnicy, filmowano go nocą na dachach Tel Awiwu. „NAZA” zawiera relacje 24 osób z izraelskiego aparatu wojskowego, w tym oficerów wywiadu i żołnierzy, którzy opowiadają o wojnie w Gazie i – jak twierdzą – o systemowym zabijaniu palestyńskich cywilów.
Jury przyznało Srebrnego Lwa za reżyserię Ilji Chrzanowskiemu za jego film „Dau” – projekt o radzieckich fizykach, którzy budowali bombę atomową i nad którym prace trwały ponad 20 lat.
Chrzanowski, który zrzekł się rosyjskiego obywatelstwa w proteście przeciw wojnie w Ukrainie, zadedykował nagrodę Ukraińcom, w tym swojej urodzonej tam matce.
Jury pod przewodnictwem Maggie Gyllenhaal ogłosiło laureatów podczas sobotniej wieczornej ceremonii. Wśród nagród znalazło się wyróżnienie dla najlepszego aktora dla Johna Malkovicha za rolę w mrocznej komedii szpiegowskiej „Wild Horse Nine”.
Malkovich nie był obecny na ceremonii, ale przesłał nagranie wideo, wyjaśniając, że pracuje obecnie na planie w Montrealu.
„Czuję się zaszczycony, że wybrano mnie do tej nagrody, którą otrzymało już tak wielu wspaniałych aktorów” – powiedział.
Film „Wild Horse Nine” Martina McDonagha również został przyjęty owacją na stojąco, która trwała dobrze ponad 10 minut. Ta mroczna komedia opowiada o dwóch agentach CIA podróżujących na Wyspę Wielkanocną tuż przed wojskowym zamachem stanu w Chile w 1973 roku.
Wśród elementów, które zwróciły uwagę podczas premiery, były kreacje aktorskie Johna Malkovicha i Sama Rockwella, odtwórców głównych ról.
McDonagh prezentował już wcześniej na weneckim festiwalu dwa filmy: „Three Billboards Outside Ebbing, Missouri” oraz „The Banshees of Inisherin”.
Za oba te tytuły otrzymał nagrody za scenariusz, a Colin Farrell za „The Banshees of Inisherin” został uhonorowany wyróżnieniem aktorskim.
Odtwórczyni głównej roli w „Woman Unknown”, Mathilde Arcel, była wyraźnie poruszona, odbierając nagrodę dla najlepszej aktorki. Stwierdziła, że statuetka jest bardzo ciężka, i postanowiła odstawić ją na podłogę na czas przemówienia.
„To moja pierwsza główna rola w filmie i pierwszy raz na festiwalu” – mówiła. „Czuję się niezwykle wyróżniona”.
Francuski reżyser Stéphane Brizé zdobył nagrodę za scenariusz za dramat rozgrywający się w świecie korporacji „A Good Little Soldier”.
Malou Khebizi otrzymała nagrodę Marcella Mastroianniego dla wschodzącej aktorki za rolę w filmie Cédrica Kahna „15/18 (A Place to Heal)”, którego akcja toczy się w oddziale psychiatrycznym dla nastolatków w publicznym szpitalu.