Masz ochotę na lepką, orzechową przekąskę? To holenderskie muzeum może cię zaskoczyć: w Museum Boijmans Van Beuningen rozsmarowano 40 pojemników masła orzechowego.
Na podłodze Muzeum Boijmans Van Beuningen w Rotterdamie rozsmarowano 360 kilogramów masła orzechowego, aby uczcić holenderskiego artystę Wima T. Schippersa, który zmarł 10 czerwca 2026 roku.
REKLAMA
REKLAMA
Artysta, znany z absurdalnych prac oraz z udzielania głosu Erniemu i Kermitowi Żabie w niderlandzkiej wersji Ulicy Sezamkowej, po raz pierwszy zaprezentował „Pindakaasvloer”, czyli „Podłogę z masła orzechowego”, w 1969 roku.
Swoimi niekonwencjonalnymi realizacjami podważał potoczne wyobrażenia o tym, czym jest sztuka.
„Czy to nie wspaniałe, że stoimy tu wszyscy i patrzymy na masło orzechowe?” – pytał Schippers dziennikarzy podczas wystawy w Centraal Museum w Utrechcie w 1997 roku.
Niektórzy widzowie, skuszeni wizją przekąski, zdewastowali w 1997 roku ekspozycję, kładąc na dziele 12 kromek chleba i kilka paczek czekoladowej posypki, którą w Niderlandach zwykle je się na chlebie na śniadanie.
„Nie wygląda to źle” – mówił wówczas Schippers w rozmowie z niderlandzką gazetą. „Posypka została nałożona z wyczuciem proporcji i wprawną ręką”.
Artysta wizjoner później rozwinął ten pomysł w cykl „Floor Covering Series”, w ramach którego powstały także podłogi pokryte odłamkami szkła i solą.
Ściśle trzymając się 20-punktowego planu Wima T. Schippersa dotyczącego odtworzenia pracy, dwóch pracowników muzeum przez kilka dni rozsmarowywało 40 wiader masła orzechowego na sześciokącie o powierzchni 25 metrów kwadratowych.
Przy użyciu kielni do gipsu dwóch pracowników rozprowadziło podarowane przez firmę Calvé masło orzechowe na grubość 2 centymetrów, tak aby instalacja była „jak najbardziej gładka i nudna”.
Muzeum ostrzegło odwiedzających z alergią na orzeszki ziemne, że wystawa może być dla nich niebezpieczna.
Pozostałych, niecierpiących takich alergii, zachęcano, by „podążali za zapachem” po całym muzeum, aby w pełni doświadczyć tego dzieła stworzonego w hołdzie artyście.
Wystawa będzie czynna do 6 września 2026 roku. Powyżej można obejrzeć nagranie dokumentujące powstanie pracy.