Nowe wykopaliska w Marina El Alamein: odkryto 18 grobów z epoki ptolemejskiej i rzymskiej z amuletami i złotymi blaszkami z rytuałów „złotego języka”, co wzbogaca wiedzę o archeologii Morza Śródziemnego.
Kolejne ważne odkrycia wzbogacają historię starożytnego Egiptu. Na północno-zachodnim wybrzeżu, około 300 km od stolicy, Kairu, kampania wykopalisk archeologicznych odsłoniła 18 pochówków z okresu rzymskiego i ptolemejskiego.
REKLAMA
REKLAMA
Odkryć dokonano na stanowisku Marina El Alamein, gdzie niegdyś znajdowało się kwitnące miasto Leukaspis, a informację oficjalnie przekazało egipskie Ministerstwo Turystyki i Starożytności.
Dzięki temu najnowszemu odkryciu łączna liczba grobów zidentyfikowanych w tym rejonie od 1986 roku, kiedy stanowisko zostało odkryte, sięga 44.
Archeolodzy zidentyfikowali 11 podziemnych kompleksów wykutych bezpośrednio w skale oraz kolejne 7 naziemnych struktur z bloków wapiennych. Część z nich odnaleziono w stanie nienaruszonym, wciąż chronionych przez pierwotne nakrycia.
Cenne znaleziska i rytuał „złotego języka”
Oprócz samych konstrukcji kamiennych wykopaliska przyniosły bogatą kolekcję artefaktów: lampki oliwne, amfory, doskonale zachowane naczynia ceramiczne, misy oraz niewielkie kamienne ołtarzyki. Wśród najbardziej imponujących znalezisk wyróżnia się także duży granitowy sarkofag, długi na dwa i pół metra, w którym wciąż znajdują się szczątki ludzkie.
Najbardziej fascynujący element odkrycia dotyczy jednak ówczesnych rytuałów pogrzebowych. Badacze znaleźli bowiem 24 cienkie złote blaszki umieszczone w ustach zmarłych.
To ślad dawnego zwyczaju „złotego języka”, magiczno-religijnej praktyki szeroko rozpowszechnionej w okresie hellenistycznym i rzymskim, która miała umożliwić zmarłym rozmowę z bóstwami zaświatów. O trwałości tradycyjnej egipskiej wiary świadczy również złoty amulet przedstawiający Oko Horusa.
Minister turystyki i starożytności Egiptu, Sherif Fathy, podkreślił, że odkrycie potwierdza historyczne znaczenie Leukaspis (wspominanej także przez geografa Strabona).
Położona około sto kilometrów od Aleksandrii miejscowość była strategicznym węzłem wymiany handlowej i kulturalnej między Egiptem a resztą basenu Morza Śródziemnego, a dziś uchodzi za jedno z najlepiej zachowanych nadmorskich osiedli z epoki klasycznej w kraju.