Od odpadów z oceanu do tkanin: hiszpańska rewolucja mody ekologicznej

Za hiszpańską marką zrównoważonej mody Ecoalf (źródło w Angielski) stoi niemal 5 tys. rybaków i jedna fundacja non profit. Każdego dnia rybacy wyciągają z sieci odpady, a Fundacja Ecoalf opracowała system, który daje im drugie życie, zamieniając je w surowiec. Z niego powstają tkaniny.

REKLAMA

REKLAMA

„Sam plastik to dziś około 80% wszystkiego, co wyławiamy. To nasza codzienność” – mówi rybak Tony Beltrán, pokazując odpady, które utknęły w jego sieciach u wybrzeży Gandii, na południe od Walencji. „Zanim recykling stał się popularny, już je zbieraliśmy, jedyna różnica polegała na tym, że ich nie segregowaliśmy”.

Od 2015 roku projekt Upcycling the Oceans (źródło w Angielski), uruchomiony równolegle z powstaniem Fundacji Ecoalf, pozwolił zebrać ponad 2 tys. ton odpadów morskich, czyli równowartość około 100 ciężarówek śmieci. Dziś w inicjatywie uczestniczy około 80 portów, a projekt rozszerzył się na Francję, Włochy, Grecję, Egipt i Tajlandię. To jednak wciąż kropla w morzu. Fundacja podkreśla, że co minutę do oceanów trafia równowartość jednej ciężarówki plastiku.

„Od początku naszym celem było zaangażowanie 10 tys. rybaków na całym Morzu Śródziemnym, żeby wspólnie pomóc posprzątać jego wody” – wyjaśnia Andrea Ruzo, dyrektor Fundacji Ecoalf.

Z wszystkich materiałów wyciąganych z morza większość, jak szkło czy metale, trafia do tradycyjnych strumieni recyklingu. Około 5% stanowią jednak plastikowe butelki, które zamieniają się w to, co Ecoalf nazywa Ocean Yarn.

„Pierwszy krok, gdy odpady zostaną zebrane, to ich rozdrobnienie i przekształcenie w płatki, a następnie w granulki. To etap poprzedzający przędzenie” – tłumaczy Ángela Pérez, ekspertka Ecoalf ds. innowacji tekstylnych i zrównoważonego rozwoju.

Sercem całego łańcucha dostaw jest siedziba Ecoalf w Madrycie, gdzie oceaniczne włókno i inne materiały z recyklingu zamieniają się w tkaniny.

Od założenia w 2009 roku firma sięga po surowce z wielu rodzajów odpadów, nie tylko plastikowych butelek. Część włókien pochodzi z wybrakowanych sieci rybackich, inne z opon czy z przetworzonych tekstyliów naturalnych, takich jak bawełna i wełna. Celem – jak podkreśla firma – jest ograniczenie wpływu na środowisko zarówno na etapie produkcji, jak i w całym cyklu życia ubrania, przy zachowaniu jego wyglądu i jakości.

Idea obiegu zamkniętego wpływa na decyzje, które projektant mody podejmuje na każdym etapie pracy – mówi Julie Sohn, dyrektorka kreatywna Ecoalf.

„To zmienia wszystko już od samego początku. Ubranie projektuje się tak, by można je było całkowicie rozłożyć, bez dodatkowej obróbki, i ponownie włączyć w gospodarkę obiegu zamkniętego” – dodaje.

Ecoalf, jedna z pionierskich marek zrównoważonej mody, powstał z jasną ambicją: udowodnić, że biznes może odnieść sukces, jednocześnie pomagając zmienić jedną z najbardziej zanieczyszczających branż świata. Po 17 latach firma stała się globalną marką z rocznymi przychodami rzędu 65 mln euro, zespołem liczącym 300 pracowników i dziesiątkami sklepów na całym świecie.

„Problem, z którym mierzymy się w ostatnich latach, to masowa nadkonsumpcja i nadprodukcja. Marki muszą wyjść poza ekologiczne kolekcje kapsułowe czy skupianie się na jednym materiale. Musimy uczyć się projektować od początku zgodnie z zasadami ekoprojektowania” – podkreśla Carolina Álvarez-Ossorio, dyrektorka marketingu Ecoalf.

Czy zrównoważona moda może kiedyś zastąpić fast fashion? Przed nami wciąż długa droga – ocenia Álvarez-Ossorio. Jest jednak przekonana, że projektanci mają do odegrania ważną rolę: powinni szukać nowych, sensownych sposobów pracy i w efekcie pomagać chronić planetę.

Ecoalf jest wyrazistym przykładem gospodarki o obiegu zamkniętym. Jednocześnie rodzi szersze pytanie: czy recykling odpadów, które już wytworzyliśmy, może kiedykolwiek zrównoważyć nowe śmieci, które wciąż produkujemy?