Codzienne pływanie do pracy odsłania pod Zurychem zaskakująco bogaty, mały miejski ekosystem.
Kiedy usłyszał, że część Szwajcarów dopływa do pracy wpław, informatyk Mischa Gurov pomyślał, że to „uroczo szwajcarskie – i trochę szalone”.
REKLAMA
REKLAMA
Dziś, Rosjanin z pochodzenia, sam do nich należy.
Po przeprowadzce do Zurychu w 2019 roku postanowił zamienić zatłoczone tramwaje i pociągi na orzeźwiającą przeprawę starym miejskim kanałem.
Gdy pogoda sprzyja, jedzie komunikacją miejską do centrum, przebiera się w strój kąpielowy i – z rzeczami w wodoodpornej torbie – wskakuje do Schanzengraben (dawna fosa obronna), by ostatnie 1,35 kilometra drogi do pracy pokonać wpław.
„To najlepszy sposób na rozpoczęcie dnia pracy” – mówi Mischa w rozmowie z Euronews Earth. „Czasem przed pływaniem oglądam nad jeziorem wschód słońca albo obserwuję łabędzie biorące poranną kąpiel. Innym razem przez wiele metrów płynie obok mnie kilka ryb – to naprawdę wyjątkowe poczucie harmonii”.
W tym roku przepłynął już ponad 60 kilometrów. Jednak tego lata wyjątkowo niskie stany wód, spowodowane suszą, dały mu na tę codzienną trasę nowe spojrzenie.
Ryby towarzyszą Mischy w codziennej drodze do pracy, gdy ten wyławia śmieci z Schanzengraben.Mischa Gurov
„Część miasta, której z ulicy prawie nie widać”
Wzdłuż kanału jadą tramwaje, rowery, stoją biura i przechodzą mieszkańcy Zurychu.
Podczas ostatniej przeprawy zabrał jednak ze sobą kamerę podwodną i odkrył „ryby, stare kamienne mury i część miasta, którą z ulicy znacznie trudniej dostrzec”.
„Uświadomiłem sobie, że natura nie musi być gdzieś daleko – w oceanie, lesie deszczowym czy górach. Czasem całe życie tętni niemal niezauważenie tuż pod mostem, po którym ludzie codziennie przechodzą” – opowiada.
Udało mu się nawet sfotografować dużą rybę, którą później – z pomocą miejskiej służby gospodarowania odpadami i ochrony wód Entsorgung + Recycling Zürich (ERZ) – zidentyfikował jako jednego z rzadziej spotykanych w Schanzengraben pstrągów potokowych.
Te ryby potrzebują czystej, chłodnej, dobrze napowietrzonej wody, by przetrwać, więc ich obecność świadczy o jej wysokiej jakości. Brak troski o ten ukryty świat może jednak wszystko zaprzepaścić.
Mischa w mniej niż 30 minut zebrał 500 niedopałków porzuconych wzdłuż brzegu.Mischa Gurov
500 niedopałków na 30 metrach Schanzengraben
Od dawna irytują go śmieci zostawiane w miejscach, które szczególnie lubi.
Gdy mieszkał w Londynie, w 2018 roku zainicjował petycję przeciwko zaśmiecaniu, domagając się posprzątania Richmond Park i rzeki Tamizy.
W Zurychu problem stał się równie widoczny.
Na początku lata postanowił sprawdzić, ile niedopałków papierosów znajdzie na krótkim odcinku przy Schanzengraben. W pół godziny, na długości około 30 metrów, zebrał ich ponad 500.
Niedopałki są w skali kraju najczęściej wyrzucanym odpadem w Szwajcarii – co roku do środowiska trafia ponad sześć miliardów takich wyrzuconych odpadków, a ich sprzątanie kosztuje szacunkowo 53 mln CHF (56 mln euro). W wodzie uwalniają toksyny, które mogą być śmiertelne dla ryb.
Uważa, że surowsze przepisy – w tym wyższe kary za zaśmiecanie – mogłyby zniechęcić do lekkomyślnego zachowania i zrekompensować koszty sprzątania, które dziś ponoszą podatnicy. Obecnie za śmiecenie w Szwajcarii grożą mandaty nakładane na miejscu w wysokości od 80 do 250 CHF (85–266 euro).
Dzięki kamerze podwodnej wyraźnie widzi, o co walczy: „Pod wodą i przy brzegu były nie tylko porzucone przedmioty. Były tam ryby, ptaki i zaskakująco bogaty mały ekosystem w samym środku miasta”.
To tylko wzmocniło jego determinację, by utrzymać w czystości tę ukrytą część Zurychu – i zachęcić ludzi mijających ją z góry, by robili to samo.
Mischa mówi, że budzenie się z myślą o kąpieli o zachodzie słońca to „najlepszy sposób na rozpoczęcie dnia pracy”.Mischa Gurov
„Utrzymanie Szwajcarii w czystości to wspólna odpowiedzialność”
Od zuryskich cieków wodnych zależą nie tylko wodne organizmy i nieliczni nietypowi dojeżdżający do pracy.
Jezioro Zuryskie dostarcza około 70 proc. miejskiej wody pitnej.
Co lato mieszkańcy chłodzą się w 18 oficjalnych Sommerbäder (kąpieliskach letnich) nad krystalicznie czystym jeziorem i rzeką Limmat – a 4 500 osób pędzi nawet, by wziąć udział w dorocznym, dwukilometrowym Limmatschwimmen.
Mischa chciałby jednak, by więcej osób dołączyło do niego w drodze do pracy. Najgorętsze i najsuchsze lato w historii pomiarów w Szwajcarii spowodowało zakwit glonów w zuryskich wodach. Gdy zwrócił się do władz miasta, usłyszał jednak, że zbyt mało osób pływa w Schanzengraben, by opłacało się inwestować w drogie sprzątanie.
Śmieci wyłowione z Schanzengraben przez Mischę.Mischa Gurov
Dla Mischy dbanie o czystość wody nie sprowadza się tylko do ochrony ekosystemu, który tak dobrze poznał. Chodzi o to, by każdy robił swoje, troszcząc się o zasób, z którego korzysta i który ceni całe miasto.
„Utrzymanie Szwajcarii w czystości to wspólna odpowiedzialność” – podkreśla Mischa.
„Problem zaśmiecania nie zniknie, jeśli zajmą się nim wyłącznie służby sprzątające, władze czy pojedynczy wolontariusze. To zadziała tylko wtedy, gdy każdy dołoży swoją cegiełkę – ludzie, społeczności, firmy i instytucje”.
On sam planuje tego dnia o 7 rano przepłynąć cały Schanzengraben w kasku ozdobionym tysiącem porzuconych niedopałków i z przytroczonym szwajcarskim dzwonkiem: „Symbolicznie dzwoniąc na alarm ekologiczny i wyrażając sprzeciw wobec zatruwania moich «przyjaciół»” – ryb, które codziennie towarzyszą mu w drodze do pracy.
REKLAMA
