Watykan opublikował wytyczne dotyczące ksenotransplantacji, czyli przeszczepów narządów i tkanek ze zwierząt na ludzi. Kościół podkreśla konieczność przestrzegania zasad bioetyki.
Kościół katolicki nie sprzeciwia się wykorzystywaniu zwierząt jako źródła narządów, tkanek i komórek do przeszczepów u ludzi.
REKLAMA
REKLAMA
Podkreśla jednak konieczność stosowania tych samych standardów bioetycznych, które obowiązują przy wszystkich interwencjach medycznych.
W obliczu dynamicznego rozwoju medycyny 24 marca Watykan opublikował nowy dokument Papieskiej Akademii Życia, poświęcony medycznym i etycznym aspektom takich procedur.
Jak zaznaczono, "teologia katolicka nie wprowadza zakazów natury religijnej ani rytualnej dotyczących wykorzystywania zwierząt jako źródła narządów, tkanek czy komórek do przeszczepów u ludzi".
Jednocześnie wskazano, że kwestie etyczne związane z ksenotransplantacją wymagają refleksji zarówno nad godnością osoby ludzkiej, jak i nad statusem zwierząt.
Wytyczne opracowano przy udziale ekspertów z Austrii, Włoch, Holandii i Stanów Zjednoczonych.
Stanowią one odpowiedź na szybki rozwój biotechnologii, który w ostatnich dekadach przybliżył wiele innowacyjnych metod do praktyki klinicznej.
W dokumencie przypomniano, że choć transplantologia jest coraz powszechniej stosowaną metodą leczenia, jej rozwój ogranicza niedobór narządów pochodzących od ludzi.
Szacuje się, że obecnie zaspokajane jest jedynie od 5 do 10 procent globalnego zapotrzebowania.
W tym kontekście ksenotransplantacja może stać się przełomem, zapewniając niemal nieograniczoną pulę narządów, tkanek i komórek.
Zdaniem autorów mogłoby to znacząco złagodzić chroniczny brak dawców.
Watykan wskazuje jednak na wyraźne warunki dopuszczalności takich procedur. Powinny być one stosowane wyłącznie w sytuacjach koniecznych i uzasadnionych medycznie.
Należy unikać ingerencji genetycznych, które mogłyby naruszać bioróżnorodność.
Konieczne jest także ograniczanie cierpienia zwierząt do minimum.
Dokument podkreśla również potrzebę maksymalnego ograniczenia ryzyka wpływu na genom biorcy.
Szczególne zastrzeżenia dotyczą przeszczepów komórek mózgowych związanych z procesami poznawczymi.
Autorzy wskazują, że takie procedury powinny być wykluczone, jeśli nie ma pewności co do zachowania tożsamości osobowej pacjenta.
Inaczej oceniono wybrane terapie komórkowe stosowane w leczeniu chorób neurologicznych.
W przypadku schorzeń takich jak choroba Parkinsona, gdzie celem jest korekta zaburzeń funkcjonowania organizmu, zastosowanie komórek zwierzęcych - na przykład komórek nadnerczy świni - najprawdopodobniej nie stwarza zagrożenia dla tożsamości pacjenta.
W takich sytuacjach Kościół dopuszcza możliwość uznania tych metod za etycznie akceptowalne.