Żandarmeria transportu lotniczego prowadzi śledztwo w sprawie katastrofy samolotu, który rozbił się krótko po starcie maszyny czarterowanej do skoków spadochronowych.
Lekki samolot rozbił się w gminie Tomblaine, niedaleko Nancy, w niedzielę 28 czerwca 2026 roku. Zaledwie kilka minut po starcie o godz. 11 samolot Pilatus PC-6 spadł „niemal pionowo”, po czym rozbił się w pobliżu ścieżki rowerowej w dzielnicy mieszkaniowej, niedaleko lotniska.
REKLAMA
REKLAMA
Według stacji France Info to najtragiczniejsza katastrofa lotnicza we Francji, jeśli nie liczyć lotów wojskowych i komercyjnych.
Według prefekta departamentu Meurthe-et-Moselle, Yves’a Séguy, samolot „wykonywał ćwiczenia skoków spadochronowych, gdy doszło do awarii, która najwyraźniej doprowadziła do katastrofy”. Maszyna miała potem „spaść niemal pionowo, tuż obok osiedla mieszkaniowego, na skraju lotniska”. Jak relacjonował również mer Tomblaine, Hervé Féron, samolot miał „spaść niemal pionowo, tuż obok osiedla mieszkaniowego, na skraju lotniska”.
11 ofiar
Na pokładzie samolotu było jedenaście osób; wszystkie zginęły. Prefekt Meurthe-et-Moselle Yves Séguy poinformował, że chodzi o pięciu instruktorów, pięciu uczniów oraz pilota. Źródło zbliżone do śledztwa przekazało AFP, że uczniowie stanowili grupę pielęgniarek pracujących na własny rachunek.
Grupa odbywała lot zapoznawczy. Francuski minister spraw wewnętrznych Laurent Nuñez doprecyzował, że część rodzin ofiar była obecna na lotnisku. „Niektóre widziały upadek maszyny, co dodatkowo potęguje szok” – zaznaczył.
Choć wszystkie osoby na pokładzie zginęły, na ziemi nikt nie ucierpiał, mimo że do katastrofy doszło na terenie zabudowanym i w pobliżu dużego centrum handlowego w Tomblaine.
Świadkom wypadku zapewniono wsparcie psychologiczne. Organizacje Paris Aide aux Victimes i France Victimes 54 zostały również poproszone o to, by towarzyszyć rodzinom ofiar.
Brak czarnych skrzynek
Wydział ds. wypadków zbiorowych paryskiej prokuratury przejął sprawę i powierzył dochodzenie Żandarmerii Transportu Lotniczego. Obecnie pracuje przy nim piętnastu wyspecjalizowanych żandarmów, w tym technicy identyfikacji kryminalistycznej oraz śledczy lotniczy.
Procedura przewiduje, że śledczy muszą zabezpieczyć nagrania rozmów z wieżą kontroli lotów, przeanalizować dane radarowe, zebrać zeznania świadków oraz sprawdzić stan techniczny i historię serwisową maszyny.
Dochództwo będzie jednak trudne – wyjaśnił w rozmowie z France Info ekspert lotniczy Gérard Feldzer, prezes organizacji Aviation Sans Frontières. Żandarmi nie mogą oprzeć się na danych z czarnych skrzynek, ponieważ ten samolot nie był w nie wyposażony.
Z informacji, które uzyskał Feldzer, wynika również, że nie było żadnej łączności między pilotem a wieżą kontroli lotów. Samolot rozbił się zaledwie 300 metrów od pasa startowego. Według relacji mieszkańców okolicy silnik miał zgasnąć bardzo szybko po starcie, na zbyt małej wysokości, by pilot zdążył zareagować.
Do dyspozycji śledczych pozostają więc zdjęcia i nagrania wideo z incydentu. Ewentualne filmy nagrane przez pasażerów lub świadków na ziemi mogą pomóc odtworzyć ostatnie chwile lotu.
Według Biura ds. badania wypadków i analiz bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (BEA) jest to „najpoważniejszy wypadek w lotnictwie ogólnym pod względem liczby ofiar” we Francji – określenie „lotnictwo ogólne” obejmuje wszystkie formy lotnictwa cywilnego poza transportem komercyjnym.