W Unii Europejskiej rośnie liczba osób uzyskujących obywatelstwo. W 2024 roku było ich 1,2 mln. Najczęściej paszporty trafiają do obywateli spoza UE.
Liczba imigrantów, którym przyznano obywatelstwo w Unii Europejskiej, znacząco wzrosła w ciągu ostatniej dekady.
REKLAMA
REKLAMA
W 2014 roku państwa członkowskie wydały 762 tys. paszportów. W 2024 roku było to już 1,2 mln - wynika z danych Eurostatu.
Oznacza to wzrost o 54 procent w ciągu 10 lat oraz blisko 12 procent względem 2023 roku.
Zdecydowaną większość nowych obywateli stanowili cudzoziemcy spoza UE.
Ich udział sięgnął 88 procent.
Około 11 procent przypadło na osoby, które uzyskały obywatelstwo innego państwa członkowskiego po przeprowadzce wewnątrz Unii.
Paszport a wskaźnik naturalizacji: Jakie są liczby?
Pod względem liczby nadanych obywatelstw zdecydowanie wyróżniają się największe państwa UE.
W 2024 roku Niemcy przyznały blisko 300 tys. obywatelstw, co stanowi około jedną czwartą całej unijnej puli.
Na drugim miejscu znalazła się Hiszpania z wynikiem około 250 tys. nadań.
Trzecie były Włochy, gdzie obywatelstwo uzyskało 217 tys. osób.
Inaczej wygląda jednak ranking efektywności naturalizacji, czyli liczby obywatelstw w przeliczeniu na liczbę rezydentów spoza UE.
W tym zestawieniu najwyższy wskaźnik ma Szwecja - 7,5 naturalizacji na 100 osób niebędących obywatelami.
Kolejne miejsca zajmują Włochy z wynikiem 4,1 oraz Hiszpania i Holandia - po 3,9. Najniższe wskaźniki odnotowano na Litwie, w Bułgarii i Estonii.
Które narodowości otrzymują najwięcej paszportów UE?
Największą grupę nowych obywateli UE stanowili w 2024 roku Syryjczycy.
Otrzymali oni ponad 110 tys. obywatelstw.
Na drugim miejscu znaleźli się Marokańczycy z wynikiem 97 tys.
Dalej uplasowali się Albańczycy (48 tys.) oraz obywatele Turcji (nieco ponad 40 tys.).
W pierwszej piątce znalazła się również Rumunia, której obywatele - jako największa grupa wewnątrzunijna - uzyskali około 40 tys. obywatelstw.
Kolejne miejsca zajęli Wenezuelczycy, Ukraińcy, Hindusi, Rosjanie i Brazylijczycy.
Jak uzyskać paszport UE?
W Unii Europejskiej nie obowiązuje jeden wspólny model naturalizacji.
Każde państwo stosuje własne przepisy, choć średni wymagany okres legalnego pobytu wynosi około pięciu lat.
Różnice między krajami są jednak znaczące.
W Hiszpanii standardowo wymagane jest 10 lat nieprzerwanego pobytu przed złożeniem wniosku o obywatelstwo.
Jednocześnie przewidziano wyjątki. Obywatele wielu państw Ameryki Łacińskiej, w tym Argentyny, Meksyku, Brazylii i Kostaryki, mogą ubiegać się o obywatelstwo już po dwóch latach.
Podobne uproszczenia dotyczą m.in. obywateli Portugalii, Andory, Filipin i Gwinei Równikowej.
Szwecja oferuje krótszą ścieżkę dla obywateli państw nordyckich. W ich przypadku wystarczą dwa lata nieprzerwanego pobytu.
Dla pozostałych cudzoziemców standardowy okres wynosi pięć lat.
Który kraj europejski ma najłatwiejszą drogę do obywatelstwa?
Wśród państw UE jedną z najszybszych ścieżek naturalizacji oferuje Polska.
Możliwe jest uzyskanie obywatelstwa po trzech latach nieprzerwanego pobytu, pod warunkiem posiadania stabilnego źródła dochodu.
Na Malcie procedura może być jeszcze krótsza i wynosić około 14 miesięcy.
Dotyczy to jednak wyjątkowych przypadków związanych z inwestycją co najmniej 600 tys. euro w gospodarkę.
W standardowych warunkach proces trwa tam około pięciu lat.
W Niemczech system w ostatnim czasie został zaostrzony. Zlikwidowano szybką ścieżkę naturalizacji dla wysoko wykwalifikowanych specjalistów.
Obecnie wymagany jest co najmniej pięcioletni pobyt. Kandydaci muszą również znać język niemiecki na poziomie B1, zdać test obywatelski i wykazać samodzielność finansową.
Podobne zasady obowiązują w Wielkiej Brytanii. Wymagany okres pobytu wynosi co najmniej pięć lat, choć rozważane jest jego wydłużenie do 10 lat.
Kandydaci muszą zdać test "Life in the UK", potwierdzić znajomość języka angielskiego oraz brak poważnej karalności.
We Włoszech procedura jest bardziej złożona.
Obywatele spoza UE muszą zazwyczaj mieszkać w kraju przez 10 lat przed złożeniem wniosku.
Obywatele UE mogą ubiegać się o obywatelstwo po czterech latach.
Dodatkowo sam proces administracyjny jest długi.
Rozpatrzenie wniosku trwa zwykle do 24 miesięcy, a w niektórych przypadkach nawet do 36 miesięcy.