Hiszpańsko-egipska misja archeologiczna odkryła w Sakkarze wyjątkowy grobowiec z końca V dynastii, z dwiema kaplicami i barwnymi reliefami scen rolniczych oraz procesji ofiarnych.
Hiszpańsko-egipska misja archeologiczna, kierowana przez hiszpańskiego egiptologa Josepa Cervelló, odkryła „zadziwiający i piękny” grobowiec z końca V dynastii Starego Państwa Egipskiego (2494–2345 p.n.e.) na nekropolii w Sakkarze, na południowy zachód od Kairu.
Do odkrycia doszło podczas tegorocznych letnich wykopalisk, prowadzonych przez Uniwersytet Autonomiczny w Barcelonie (UAB) i Najwyższą Radę ds. Starożytności Egiptu. Chodzi o wyjątkową mastabę z dwiema kaplicami grobowymi, wzniesioną na zlecenie Yunmina, wysokiego urzędnika faraona Dżedkarego Izieziego, który kazał pochować tam także swojego ojca Itiego, urzędnika niższego szczebla.
Ministerstwo Turystyki i Starożytności Egiptu potwierdziło, że grobowiec pochodzi z końcowego okresu V dynastii, z czasów panowania Dżedkarego Izieziego, i znajduje się na nekropolii Mariette’a, na północ od Sakkary. Według komunikatu mieści „dwie kaplice grobowe należące do dwóch wysokich urzędników, Yunmina i jego ojca Itiego”.
Według UAB grobowiec pozwolił lepiej poznać postacie o dużym znaczeniu historycznym, społecznym i kulturowym. Dla zespołu archeologicznego odkrycie było też zaskoczeniem ze względu na bogactwo i piękno tego monumentu.
Wśród najważniejszych elementów są wysokiej klasy architraw oraz teksty pogrzebowe dostosowane do postaci i funkcji właściciela grobowca. Ministerstwo Egiptu podkreśla również wyjątkowy stan zachowania scen i reliefów, które przedstawiają „działalność rolniczą i procesje z ofiarami”, zaznaczając, że wiele z nich „zachowało swoje pierwotne kolory”.
Dekorację uzupełniają także przedstawienia osłów i innych zwierząt. Według władz egipskich odkrycie „dostarcza nowych, cennych danych na temat architektury, sztuki i życia administracyjnego starożytnego Egiptu u schyłku V dynastii”.
Wykopaliska odsłaniają codzienne życie nekropolii w Sakkarze
Poza wartością historyczną i naukową mastaba wyróżnia się także pięknem. Archeolodzy uważają, że podwójny grobowiec może odzwierciedlać awans społeczny Yunmina, syna prowincjonalnego urzędnika, który doszedł do wysokiego stanowiska w administracji centralnej i chciał dzielić swój pośmiertny los z ojcem.
Obszar był znany od czasów wykopalisk Auguste’a Mariette’a w XIX wieku, lecz nigdy nie został dokładnie zbadany i udokumentowany. Badania miały na celu odtworzenie topografii Sakkary i zrozumienie nekropolii jako żywej przestrzeni, w której starożytni Egipcjanie składali ofiary i nieustannie pracowali przy wznoszeniu pomników grobowych.
Celem jest poznanie, jak była zorganizowana i jak funkcjonowała nekropolia – od jej ulic i placów po ruch ludzi oraz rytuały kultowe. Analiza map i rekonstrukcja układu zabudowy doprowadziły zespół do nieznanej dotąd mastaby oraz śladów dwóch kolejnych w pobliżu, które badacze mają nadzieję odkopać podczas następnych kampanii wykopaliskowych.