Pierwsze reżyserskie dzieło francuskiej aktorki nagrodzonej Oscarem zostanie zaprezentowane na Festiwalu Dokumentalnym w Salonikach. W wywiadzie opowiada o miłości jako wspólnym języku i sztuce jako przestrzeni do zadawania pytań.
Juliette Binoche powróciła do Salonik tym razem nie tylko jako aktorka, ale także jako twórczyni za kamerą.
REKLAMA
REKLAMA
Nagrodzona Oscarem francuska gwiazda zaprezentowała na Festiwalu Dokumentalnym w Salonikach swój reżyserski debiut, dokument "In-I In Motion", film dokumentujący jej spotkanie ze słynnym brytyjskim tancerzem i choreografem Akramem Khanem oraz proces artystyczny, który zrodził się z tej współpracy.
Film powraca do spektaklu In-I, stworzonego w 2008 roku, który miał swoją światową premierę w National Theatre w Londynie. Następnie odbyło się 100 przedstawień na całym świecie.
Dokument stara się uchwycić nie tylko ostateczną formę sztuki, ale co ważniejsze, miesięczną podróż jej tworzenia.
Dla Binoche sztuka ta to nie tylko artystyczny eksperyment. To eksploracja tego, jak rodzi się coś nowego, gdy spotykają się dwa różne światy.
W wywiadzie dla Euronews aktorka opowiada o procesie twórczym, współpracy z Akramem Khanem i roli sztuki w świecie, w którym toczą się wojny i kryzysy.
Jak mówi, w takich czasach sztuka nie jest luksusem, ale sposobem na przypomnienie ludziom, co to znaczy być człowiekiem.
"Rolą artystów jest celebrowanie życia, kochanie go i łączenie ludzi" - mówi.
Pomysł narodził się wiele lat później
Chociaż pokaz został zaprezentowany 17 lat temu, pomysł na film dokumentalny pojawił się znacznie później. Binoche wspomina, że jedną z osób, które zachęciły ją do udokumentowania tego doświadczenia, był sam Robert Redford.
"Około 15 lat temu nawet Robert Redford, gdy zobaczył pokaz, powiedział do mnie: "Powinnaś nakręcić o tym film".
Okazja nadarzyła się, gdy stanęła w obliczu potencjalnego finansowania.
"Spotkałam się z dwoma finansistami, którzy zapytali mnie, czy mam jakiś plan. Powiedziałam im, że mam te stare taśmy".
Materiał pochodził z ostatnich przedstawień sztuki, które zostały sfilmowane przez jej siostrę, Marion Stallens.
"Poprosiłam moją siostrę, która jest reżyserem, o sfilmowanie ostatnich siedmiu przedstawień".
Ten archiwalny materiał stał się podstawą filmu.
Dwa różne światy sztuki
Praca z Akramem Khanem połączyła dwa różne języki artystyczne: aktorstwo i taniec współczesny.
"Uczyliśmy się nawzajem naszych własnych form sztuki i przygotowywaliśmy się przez sześć miesięcy do stworzenia spektaklu".
Dla Binoche proces ten oznaczał powrót do początku.
"Zaczynanie od nowa i uczenie się nowej sztuki wymaga dużo pokory".
Przyznaje, że to doświadczenie było trudne, ale głęboko transformujące.
"Rozumiesz, jak trudno jest nauczyć się czegoś nowego".
Wyzwanie ponownego stania się początkującym
Pomimo długiej kariery w kinie, Binoche znalazła się na zupełnie innym polu.
"Były chwile, kiedy czułam się kompletnie zagubiona. Nie mogłam zapamiętać ruchów. Mój umysł się poruszał, ale ciało nie".
Codzienny trening był intensywny.
Dla niej proces ten był lekcją wytrwałości i pewności siebie.
Miłość jako wspólny język
Aby połączyć choreografię z emocjami, dwie artystki wybrały temat, który może przemówić do każdego: miłość.
"Użyliśmy tematu miłości, ponieważ ma on tak wiele warstw i tak wiele emocji".
Wybór ten pozwolił na połączenie ruchu z opowiadaniem historii.
Sztuka w świecie kryzysu
Rozmowa z Juliette Binoche dotyczyła również obecnej rzeczywistości międzynarodowej, w której wojny i konflikty dominują na globalnej scenie.
Binoche uważa, że w takich czasach sztuka staje się jeszcze ważniejsza.
"Rolą artystów jest celebrowanie życia, kochanie życia i jednoczenie ludzi".
Pomimo różnic między ludźmi, wierzy, że istnieje głębsza jedność.
"Wszyscy jesteśmy różni, mamy różne potrzeby i opinie. Ale w głębi duszy jest w nas jedność".
Dla niej sztuka pozostaje miejscem, w którym można zadawać pytania dotyczące ludzkiego doświadczenia.
"Sztuka to przestrzeń, w której można zadawać pytania i zgłębiać je. A ostatecznie, u podstaw sztuki leży piękno".