Rada Bezpieczeństwa ONZ stara się ocenić sytuację bezpieczeństwa w tym regionie przed planowaną wizytą António Guterresa i zwraca się do społeczności międzynarodowej o dalsze wsparcie finansowe na rzecz rozwiązania kryzysu humanitarnego w Syrii.
W tym tygodniu sekretarz generalny ONZ udaje się do Syrii. W związku z tym Rada Bezpieczeństwa podczas wtorkowego posiedzenia skupiła się przede wszystkim na sytuacji w Syrii, po tym jak z wewnętrznego raportu wynika, że południowa część kraju nadal nie jest bezpieczna. Zgodnie z planami António Guterres uda się również na Wzgórza Golan, aby odwiedzić stacjonujących tam siły pokojowe ONZ.
REKLAMA
REKLAMA
Rada Bezpieczeństwa wysłuchała również specjalnego wysłannika ONZ ds. Syrii, który przemawiał z Damaszku.
Podczas wtorkowego posiedzenia Rady Bezpieczeństwa mówcy zapewnili o swoim poparciu dla syryjskiej transformacji politycznej, która ich zdaniem osiągnęła kamień milowy wraz z utworzeniem Zgromadzenia Ludowego oraz Sądu Najwyższego uprawnionego do opracowania konstytucji.
Jednocześnie ostrzegli, że choć warunki humanitarne uległy poprawie, miliony ludzi nadal próbują przetrwać bez pomocy. Blisko pięć i pół miliona osób żyje w kraju jako uchodźcy wewnętrzni, podczas gdy w ciągu ostatnich około półtora roku ponad milion emigrantów powróciło do ojczyzny i szuka swojego miejsca.
Syria. Poważne napięcia etniczne
Przywódcy Unii Europejskiej przypomnieli niedawno syryjskiemu przywódcy, że prawa i bezpieczeństwo mniejszości nadal nie wydają się zagwarantowane. Obalony Baszar al-Asad i jego klienci mieli poparcie alawitów, więc sunnickie milicje przez wiele miesięcy prowadziły przeciwko nim niszczycielską kampanię. Podobnie zaatakowano druzyjską społeczność zamieszkującą południową część kraju, a starcia te przerodziły się w krwawą rzeź.
I choć Kurdowie dążący do autonomii wykazują pewną gotowość do włączenia się w administrację państwową, to w zeszłorocznych wyborach – uzasadniając to zagrożeniami dla bezpieczeństwa – nie mogli jeszcze w nich uczestniczyć.
Sytuacja Kurdów jest delikatną kwestią w odbudowującej się Syrii również dlatego, że ich milicje były ważnymi sojusznikami sunnickiej organizacji zbrojnej, która doszła do władzy w grudniu 2024 r., podczas 11 lat wojny domowej. Oznacza to, że oczekują oni wzajemności od nowych władz, na które w tej sprawie naciska również rząd turecki, który pod żadnym pozorem nie chce, aby wzmocniła się pozycja syryjskich Kurdów. Ankara od dziesięcioleci toczy bowiem zaciekłą walkę z 15-milionową mniejszością kurdyjską w Turcji i za wszelką cenę jest gotowa zapobiec temu, by ta świadoma, zaprawiona w bojach i zdeterminowana mniejszość połączyła siły z Kurdami syryjskimi i irackimi, a następnie ogłosiła własne państwo na pograniczu tych trzech krajów.
Tę skomplikowaną, pełną napięć etnicznych sytuację pogarsza fakt, że dwie trzecie ludności Syrii, z powodu zniszczeń spowodowanych przedłużającą się wojną domową, na razie potrzebuje pomocy. ONZ jest w stanie zapewnić pomoc co najwyżej połowie osób potrzebujących, a nawet zaopatrzenie ich w żywność stanowi problem. Dlatego agencje oczekują od społeczności międzynarodowej natychmiastowego wsparcia finansowego.
Guterres uda się również na Wzgórza Golan
António Guterres będzie pierwszym sekretarzem generalnym ONZ od prawie 25 lat, który odwiedzi Syrię. Ostatnio był tam w 2009 roku Pan Gimun (południowokoreański polityk, znany wcześniej pod transkrypcją Ban Ki Mun).
Zgodnie z planami Guterresa spotka się on z prezydentem Syrii, Ahmedem as-Saráawem, oraz syryjskim ministrem spraw zagranicznych, Asadem as-Sajbanim, a także z organizacjami pozarządowymi; odwiedzi również siły pokojowe ONZ na Wzgórzach Golan.
Zgodnie z prawem międzynarodowym Płaskowyż Golan jest terytorium okupowanym przez Izrael, które oficjalnie należy do Syrii. Chociaż Izrael w 1981 roku poddał ten obszar swoim przepisom, społeczność międzynarodowa, ONZ i Unia Europejska uznają aneksję tego terytorium za nielegalną.
W 2019 roku Stany Zjednoczone jednostronnie uznały władzę Izraela nad tym terytorium, co stanowiło znaczący krok dyplomatyczny, ale nie zmieniło międzynarodowego konsensusu.