Naukowcy opracowali sposób zapisywania najważniejszych danych ludzkości w kawałku szkła, który może przetrwać dłużej niż nasza cywilizacja.
Od dyskietek po pamięci USB, bezpieczne przechowywanie ważnych danych historycznych czy osobistych pozostaje nieustannym wyzwaniem dla technologii.
REKLAMA
REKLAMA
Ale naukowcy znaleźli (źródło w Angielski)nowe rozwiązanie do przechowywania danych, które może przetrwać ponad 10 tys. lat: zapis laserowy w szkle.
Mimo popularności centrów danych i chmury, opierają się one na dyskach twardych i taśmach magnetycznych, które mają ograniczoną żywotność i trzeba je wymieniać. Wymaga to każdorazowo skopiowania danych na nowe dyski.
Badacze od lat sugerowali, że zapis w szkle, obejmujący na przykład artykuły naukowe czy dokumenty historyczne, mógłby pozwolić zachować informacje dla przyszłych cywilizacji. Do tej pory nie udawało się jednak tego osiągnąć.
Zespół Microsoftu z Cambridge w Wielkiej Brytanii twierdzi, że teraz znalazł sposób, jak to zrobić, dzięki specjalnemu laserowi.
System wykorzystuje specjalny laser, który przekształca dane zapisane w bitach w grupy symboli. Te z kolei są kodowane jako mikroskopijne deformacje, tak zwane woksele, wewnątrz szklanego bloku.
Później woksele można odczytać, przesuwając szkło pod zautomatyzowanym mikroskopem z kamerą.
Laser emituje impulsy z częstotliwością 10 MHz – 10 mln razy na sekundę – a każdy impuls zapisuje jeden woksel, więc dane są utrwalane z maksymalną częstotliwością pracy lasera.
Zmieniając głębię ostrości, laser może zapisywać informacje w setkach oddzielnych warstw ułożonych wzdłuż 2-milimetrowej grubości szkła.
W jednym kawałku szkła o grubości 2 mm można zmieścić 4,84 terabajta danych, czyli mniej więcej tyle, ile liczy zawartość dwóch milionów książek.
Projekt nosi nazwę Silica, a wyniki badań opisano w czasopiśmie „Nature”.