Pomieszczenie 10 w Fuente Álamo, rzymskim stanowisku archeologicznym, mogło zostać przebudowane w IV w. n.e. na bibliotekę w miejscu wcześniej uznawanym za mitreum, sanktuarium boga Mitry.
Stanowisko archeologiczne Fuente Álamo, w miejscowości Puente Genil w prowincji Kordoba, może skrywać proto-bibliotekę, która byłaby najstarszą dotąd odkrytą na Półwyspie Iberyjskim. Do takiego wniosku doszli autorzy badania opublikowanego w „Journal of Mediterranean Archaeology”, prowadzonego przez naukowców z uniwersytetów w Kordobie i Grenadzie.
Do tej pory sądzono, że pomieszczenie numer 10 w Fuente Álamo było miejscem kultu Mitry, bóstwa perskiego pochodzenia, które stosunkowo późno weszło do rzymskiego panteonu. Kompleks wywodzi się z łaźni z I wieku p.n.e., później opuszczonej i przekształconej w willę około III wieku. Specjaliści nie podają konkretnej daty, kiedy sala mogła pełnić funkcję biblioteki, ale uznają, że rozkwit domu przypadał na kolejne dwa stulecia, aż do ponownej przebudowy w VI wieku.
Aby rozwikłać tę zagadkę, badacze zastosowali technikę znaną jako gramatyka form, która pozwala analizować sposób łączenia różnych elementów architektonicznych w jednym pomieszczeniu. W przypadku Fuente Álamo sala ma układ, który zgadza się ze strukturą rzymskich bibliotek: apsydę, prostokątne nisze, w których mogły stać regały, półkoliste nisze, podest oraz przyległe pokoje mogące służyć jako miejsca pracy lub magazyny.
Znalezisko jest wyjątkowe, podkreślają eksperci, ponieważ architektura Fuente Álamo zachowuje szczególną kombinację przesłanek, która pozwala wyjść poza samą hipotezę i posunąć badania naprzód. Biblioteka w Fuente Álamo jawi się więc nie tylko jako najstarsza na Półwyspie Iberyjskim, lecz także jako najbardziej na zachód wysunięta w całym Imperium Rzymskim i jedna z najlepiej zachowanych.