Grand Prix zdobył „Minotaur” Andrieja Zwiagincewa. Reżyser w przemówieniu zwrócił się do Władimira Putina, apelując o zakończenie rzezi na Ukrainie.
Podczas sobotniej ceremonii zamknięcia ogłoszono laureatów 79. festiwalu filmowego w Cannes. Najsłynniejszy festiwal filmowy świata po raz kolejny zgromadził na Lazurowym Wybrzeżu uznanych autorów, debiutantów i głównych kandydatów do nagród sezonu.
REKLAMA
REKLAMA
Złotą Palmę 2026 roku otrzymał Fjord w reżyserii Cristiana Mungiu, który przejął to wyróżnienie po filmie A Simple Accident Dżafara Panahiego, nagrodzonym w 2025 roku.
Film, inspirowany kilkoma niedawnymi wydarzeniami z życia, pokazuje narastający konflikt między wartościami progresywnymi a tradycyjnymi. Śledzi losy rodziny Gheorghiu, gorliwych rumuńskich ewangelików, którzy przenoszą się do małego norweskiego miasteczka położonego na skraju fiordu.
Mihai, w którego wciela się Sebastian Stan – świeżo po głośnej roli Donalda Trumpa w filmie Ali Abbasiego The Apprentice (2024) – jest rumuńskim inżynierem lotniczym, mężem Norweżki Lisbet. Kiedy para wraca do jej rodzinnego kraju, Mihai odświeża kontakty z dalszą rodziną żony i znajduje pracę jako programista komputerowy w lokalnej wspólnocie ewangelickiej. Głęboko religijni, wychowują dzieci w ścisłej dyscyplinie i z intensywną pobożnością jako wyraz swojej wiary. Początkowo instytucje i sąsiedzi przyjmują ich bardzo życzliwie. Sytuacja zmienia się, gdy nauczycielka w szkole zauważa na ciele jednej z córek niewyjaśnione siniaki.
Grand Prix 2026 roku zdobył film „Minotaur” rosyjskiego reżysera i scenarzysty Andrieja Zwiagincewa, który zastąpił w tym wyróżnieniu obraz Joachima Triera „Sentimental Value” z 2025 roku.
Zwiagincew wygłosił polityczne przemówienie, zwracając się do prezydenta Rosji Władimira Putina i wzywając go, by zatrzymał „rzeź”, odnosząc się do inwazji Rosji na Ukrainę, trwającej już ponad cztery lata.
„Jest jeszcze ktoś, do kogo chciałbym dziś zwrócić się osobiście, we własnym imieniu. On nie korzysta z VPN-u, by śledzić tę ceremonię na żywo, ale jestem pewien, że ma teraz do podjęcia inne, o wiele ważniejsze decyzje” – powiedział Andriej Zwiagincew po rosyjsku.
„Miliony ludzi po obu stronach linii frontu marzą tylko o jednym: żeby masakry wreszcie ustały. A jedyną osobą, która może zakończyć tę rzeź, jest prezydent Federacji Rosyjskiej, który musi położyć kres temu rozlewowi krwi. Cały świat na to czeka” – dodał Zwiagincew.
Nagrodę za reżyserię przyznano Javierowi Ambrossiemu i Javierowi Calvo za film La Bola Negra oraz Pawłowi Pawlikowskiemu za Fatherland. Zastąpili oni ubiegłorocznego laureata, Klebera Mendonçę Filho, nagrodzonego za film L'Agent secret w 2025 roku.
„Kino musi odzwierciedlać sytuację polityczną, ale nie według narzuconych warunków. W tym świecie potrzeba odwagi, żeby mówić o tym, co ludzie naprawdę widzą. Sztuka musi mieć swoją przestrzeń wolności. Coraz więcej osób jest przekonanych, że stoi po właściwej stronie” – mówił na scenie Paweł Pawlikowski, gdy aferą wokół platformy anty-Bolloré wstrząsnęła festiwalem w Cannes. „Kino musi stawiać opór, dlatego zrobiliśmy ten film” – zakończył.
Hołd dla palestyńskiego pisarza Mahmuda Darwisza
Tuż przed ogłoszeniem nagrody dla najlepszego reżysera reżyser i scenarzysta z Quebecu, Xavier Dolan, oddał hołd palestyńskiemu pisarzowi Mahmudowi Darwiszowi, cytując jego słowa: „Na tej ziemi jest to, co warte jest życia: wahanie kwietnia, zapach chleba o świcie, opinie kobiety o mężczyznach, pisma Ajschylosa. Początek miłości. Trawa na kamieniu. Matki stojące na nitce fletu. I strach, jaki pamięć budzi w zdobywcach”.
Pracami jury konkursu głównego kierował południowokoreański reżyser Park Chan-wook, a w oficjalnej selekcji festiwalu znalazło się 19 filmów pełnometrażowych walczących o nagrody.
Główne trendy 2026
Tegoroczny festiwal w Cannes wyznaczają wyraźne tendencje: silniejsze postawienie na kino autorskie i niezależne, wyraźne przesunięcie w stronę filmów o wojnie, wygnaniu, przymusowych migracjach i konfliktach politycznych oraz mniejsza niż zwykle obecność Hollywood i blockbusterów.
Festiwal mocniej akcentował też historie osadzone w różnych krajach i w przeszłości, w których filmowcy wykorzystują dawne wydarzenia, by opowiedzieć o dzisiejszych napięciach autorytarnych i społecznych.
W dyskusjach dominowało kino art-house i filmy firmowane przez reżyserów, a krytycy określali tegoroczny program jako bardziej intymny i ryzykowny niż produkcje oparte na franczyzach.
Silnie obecne były wątki związane z konfliktami: wojna, migracja, tożsamość, żałoba oraz psychologiczne skutki przemocy.
Rozszerza się też szersza, kulturowa rola festiwalu – obok samych filmów coraz większą uwagę przyciągają moda, luksus, wellness i nowe technologie.
W ubiegłym roku irański reżyser Dżafar Panahi zdobył Złotą Palmę za film It Was Just an Accident, a norweski filmowiec Joachim Trier otrzymał Grand Prix za Sentimental Value. Pracami jury w 2025 roku kierowała Juliette Binoche, która przejęła tę funkcję po Grecie Gerwig, przewodniczącej składu w 2024 roku.
W edycji 2026 film Jane Schoenbrun Teenage Sex and Death at Camp Miasma otworzył sekcję Un Certain Regard, podkreślając stałe połączenie uznanych nazwisk z nowymi głosami w programie festiwalu.