Bogate kraje płacą więcej za podstawowe leki

Bogate kraje mogą płacić wysokie ceny za leki, ale po uwzględnieniu ich siły nabywczej, w rzeczywistości korzystają one z jednych z najniższych kosztów na świecie - wynika z nowego badania.

REKLAMA

REKLAMA

Analiza 549 podstawowych leków na 72 rynkach na całym świecie ujawnia znaczne różnice w przystępności cenowej między bogatszymi i biedniejszymi krajami - mimo że bogate kraje często płacą wyższe ceny katalogowe.

Według badania, które zostało opublikowane w czasopiśmie JAMA Health Forum, podczas gdy biedniejsze kraje często mają niższe ceny katalogowe, ludzie w tych krajach mają tendencję do ponoszenia znacznie większego obciążenia finansowego.

W niektórych częściach Afryki i Azji Południowo-Wschodniej krytyczne leki mogą kosztować osoby o najniższych dochodach kilka tygodni pensji, jeśli muszą płacić z własnej kieszeni.

549 leków uwzględnionych w badaniu pochodziło z listy podstawowych leków Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), która zawiera najważniejsze leki dla funkcjonowania systemów opieki zdrowotnej.

Obejmują one wszystko, od dostępnych bez recepty środków przeciwbólowych po antybiotyki, środki znieczulające i leki od psychiatry.

Żaden kraj nie posiadał na stanie wszystkich leków, a ich dostępność wahała się od 438 w Niemczech do 225 w Kuwejcie. W 33 krajach europejskich objętych badaniem średnia wynosiła 367 leków.

Badanie wykazało, że leczenie zaburzeń psychicznych i behawioralnych oraz chorób układu krążenia było najdroższe, podczas gdy leki na wirusowe zapalenie wątroby typu B i C były ogólnie najtańsze.

Kraje europejskie wydały najwięcej na podstawowe leki - 2 miliardy dolarów (1,74 miliarda euro) ogółem i 192 dolary (167 euro) na mieszkańca. Na drugim końcu spektrum znalazły się obie Ameryki, które wydały łącznie 1 miliard dolarów (868 milionów euro), a Azja Południowo-Wschodnia wydała 7 dolarów (6 euro) na mieszkańca w 2022 roku.

Jednak cena katalogowa leku - cena naklejki ustalona przez producenta leku przed uwzględnieniem jakichkolwiek rabatów, dotacji lub ubezpieczenia - może być myląca. Koszty utrzymania i rola rządu w ustalaniu cen leków różnią się na całym świecie.

Aby lepiej odzwierciedlić przystępność cenową, naukowcy wykorzystali Niemcy jako punkt odniesienia i dostosowali ceny do lokalnej siły nabywczej.

Okazało się, że ceny leków w Libanie wynosiły około jednej piątej cen niemieckich, podczas gdy w Argentynie ceny były prawie sześć razy wyższe niż w Niemczech.

Na przykład w Pakistanie ceny leków mogą być niższe na papierze, ale po uwzględnieniu siły nabywczej są mniej więcej takie same jak w Niemczech. W Stanach Zjednoczonych ceny osiągnęły trzykrotnie wyższy poziom niż w Niemczech.

Tymczasem w Indiach osoby zarabiające pensję minimalną potrzebowałyby około 10 dni pracy, aby pozwolić sobie na miesięczną dawkę dizoproksylu tenofowiru, który leczy przewlekłe zapalenie wątroby typu B oraz pomaga zapobiegać i leczyć HIV/AIDS.

W przypadku leku wykorzystywanego w chemioterapii, paklitakselu, pracownicy o minimalnym wynagrodzeniu w krajach o niższych dochodach musieliby pracować przez prawie sześć tygodni, aby zapłacić za miesięczny cykl leczenia.

"Niektóre biedniejsze kraje borykają się z większym obciążeniem kosztami leków, nawet jeśli cena tego samego leku jest niższa w porównaniu z bogatszymi krajami" - stwierdzili naukowcy.