Prognozy MFW pokazują, że do 2030 roku PKB per capita w Europie w euro mocno wzrośnie, lecz pozycje krajów wg siły nabywczej prawie się nie zmienią.
Produkt krajowy brutto (PKB) na mieszkańca to jedno z najczęściej używanych narzędzi do porównywania gospodarek. W większości krajów Europy wskaźnik ten rośnie.
REKLAMA
REKLAMA
Wyższy wynik nie zawsze jednak oznacza, że dane państwo wyprzedza innych. Gdy wszystkie gospodarki idą w górę, zmienia się cały układ tabeli. To, na którym miejscu znajduje się kraj, często mówi więcej niż sama liczba.
Które kraje Europy mają według prognoz prowadzić pod względem PKB na mieszkańca w 2030 roku? I czy po drodze szykują się duże przetasowania?
Redakcja Euronews Business przeanalizowała prognozy Międzynarodowego Funduszu Walutowego z raportu World Economic Outlook na lata 2025 i 2030. Obejmują one zarówno nominalny PKB na mieszkańca, jak i wartości liczone według parytetu siły nabywczej (PPP), który uwzględnia różnice cen między państwami.
Irlandia wyprzedza Luksemburg w parytecie siły nabywczej
Spośród 41 państw europejskich – członków UE, krajów kandydujących, członków EFTA oraz Wielkiej Brytanii – Irlandia ma według prognoz w 2030 rok przewodzić tabeli PKB na mieszkańca liczonego w PPP, odbierając pierwsze miejsce Luksemburgowi, który prowadzi w 2025 roku.
Ten imponujący wynik ma jednak istotne zastrzeżenie. PKB Irlandii jest od lat zniekształcony przez ponadprzeciętnie silną obecność międzynarodowych korporacji, a dyrektor Economic and Social Research Institute, Alan Barrett, przekonuje, że znacznie lepszym miernikiem realnej wielkości gospodarki jest dochód narodowy brutto (GNI).
Gdy spojrzeć na dane Banku Światowego dotyczące GNI za 2024 rok, Irlandii w ogóle nie byłoby w pierwszej czwórce.
Pierwszą piątkę mają uzupełniać Norwegia, Szwajcaria i Dania. Ich pozycje pozostają niezmienne między 2025 a 2030 rokiem.
Wśród pięciu największych gospodarek Europy najwyżej plasują się Niemcy – na 12. miejscu. Za nimi są Francja (15.) i Wielka Brytania (16.). Włochy zajmują 18. pozycję, a Hiszpania jest najsłabsza z tej grupy, na 22. miejscu.
Kraje kandydujące na końcu stawki – z jednym wyjątkiem
Dziewięć ostatnich miejsc zajmują głównie kraje kandydujące do UE; tabelę zamykają Ukraina, Kosowo i Mołdawia. Wyjątkiem jest Turcja, która według prognoz w 2030 roku ma być na 29. miejscu – wyżej niż trzech pełnoprawnych członków UE: Bułgaria, Łotwa i Grecja.
W przypadku 15 państw przewiduje się, że między 2025 a 2030 rokiem utrzymają swoje pozycje. Największy spadek czeka Grecję, która przesunie się z 29. na 32. miejsce, natomiast największy awans zanotuje Cypr, z 16. na 13. pozycję.
Żadne inne państwo nie ma zmienić miejsca o więcej niż trzy pozycje.
Różnice między rankingami nominalnymi a PPP również są wymowne. Malta, Rumunia, Polska i Turcja wypadają znacznie lepiej pod względem PKB liczonego w PPP niż w nominalnych euro – sugeruje to, że ich realna siła nabywcza jest większa, niż wynikałoby to z samych kwot.
Odwrotny obraz widać w Estonii, Wielkiej Brytanii, Islandii i na Łotwie, gdzie ranking PPP wyraźnie odstaje w dół od pozycji w ujęciu nominalnym.
Na szczycie tabeli różnice są szczególnie duże. Irlandia i Luksemburg wyraźnie odstają od reszty, z prognozowanym PKB na mieszkańca na poziomie odpowiednio 182 tys. dol. (ok. 168 tys. euro) i 167 tys. dol. (ok. 154 tys. euro), wyrażonym w dolarach międzynarodowych.
Za nimi plasują się Norwegia i Szwajcaria; każda z tych gospodarek ma do 2030 roku przekroczyć 115 tys. dol. (ok. 106 tys. euro).
Nawet jeśli pominąć Irlandię i Luksemburg, rozpiętość w samej UE pozostaje duża. W takiej grupie prowadzi Dania z wynikiem 100 tys. dol. (ok. 92 tys. euro), niemal dwukrotnie więcej niż Grecja, która z 54 tys. dol. (ok. 50 tys. euro) ma najniższy poziom wśród państw członkowskich.
Spośród dużych gospodarek najwyższy poziom siły nabywczej mają Niemcy – 86 tys. dol. (ok. 79 tys. euro) na mieszkańca. Najsłabsza jest Hiszpania z 66 tys. dol. (ok. 61 tys. euro) – różnica wynosi więc ok. 31 procent.
Poza UE obraz jest jeszcze bardziej wyrazisty. Prawie wszystkie kraje kandydujące mają według prognoz znaleźć się poniżej 50 tys. dol. (ok. 46 tys. euro) na mieszkańca, a kilka z nich wyraźnie poniżej, z poziomem niższym niż 30 tys. dol. (ok. 28 tys. euro) – czyli mniej więcej połowę greckiego. Dystans między Unią a państwami stojącymi w kolejce do członkostwa wciąż pozostaje ogromny.
W euro różnice jeszcze większe
W ujęciu nominalnym, liczonym w euro, rozpiętość jest jeszcze większa. Według prognoz MFW na 2030 rok, PKB na mieszkańca w analizowanych 41 krajach ma wahać się od 7 276 euro na Ukrainie do 152 417 euro w Luksemburgu – różnica znacznie większa niż sugerowałyby porównania w PPP. Na dnie unijnej stawki znajdzie się Bułgaria z wynikiem 28 086 euro.
Nawet jeśli odłożyć na bok Luksemburg i Irlandię (137 819 euro), rozpiętość wewnątrz samej Unii pozostaje znacząca.
Wśród państw UE trzecie miejsce zajmuje Dania z 84 128 euro na mieszkańca, dalej są Niderlandy (79 613 euro), Szwecja (73 104 euro) i Austria (67 406 euro).
Niemcy, z wynikiem 65 924 euro, zajmują 10. miejsce w całym zestawieniu i są jedyną z pięciu największych gospodarek Europy, która mieści się w pierwszej dziesiątce. Tuż za nimi, na 11. pozycji, jest Wielka Brytania z 64 360 euro.
Poza Unią w pierwszej piątce ogólnego rankingu znalazły się też Szwajcaria (127 846 euro), Islandia (108 366 euro) i Norwegia (93 046 euro); wraz z Luksemburgiem i Irlandią tworzą ścisłą czołówkę.
Ogólny obraz się nie zmienia: państwa Europy Północnej i Zachodniej skupiają się na szczycie zestawienia, natomiast Europa Wschodnia – zwłaszcza kraje kandydujące do UE – wyraźnie pozostaje z tyłu.