Rząd Hiszpanii zatwierdził nadzwyczajną regulację statusu imigrantów, z której może skorzystać około 500 tys. osób. Wnioski można składać do 30 czerwca, pod warunkiem spełnienia określonych wymagań dotyczących długości pobytu, miejsca zamieszkania oraz powiązań z krajem.
We wtorek rząd Hiszpanii zatwierdził nadzwyczajne uregulowanie statusu osób przebywających w kraju bez dokumentów. Nowe przepisy mogą objąć około 500 tys. osób i stanowią jeden z najważniejszych kroków w polityce migracyjnej tego państwa w ostatnich dekadach.
REKLAMA
REKLAMA
Dekret przyjęty przez Radę Ministrów umożliwi beneficjentom uzyskanie zezwoleń na pobyt i pracę, a także dostęp do systemu ubezpieczeń społecznych i opieki zdrowotnej. Celem reformy jest ułatwienie pełnej integracji migrantów ze społeczeństwem hiszpańskim.
„Będą mogli korzystać z pełni praw i realizować swoje obowiązki w warunkach gwarancji. Opracowaliśmy plan działania, który odpowiada na to wyzwanie” – podkreśliła minister ds. integracji, zabezpieczenia społecznego i migracji Elma Saiz.
Inicjatywa pojawiła się po kilku miesiącach intensywnej debaty politycznej i społecznej, w której znaczącą rolę odegrała również dezinformacja dotycząca rzeczywistego zakresu reformy.
Jednym z najczęściej powtarzanych nieporozumień było przekonanie, że osoby objęte regulacją automatycznie uzyskają prawa polityczne, w tym prawo głosu. W rzeczywistości hiszpańskie przepisy nadal wymagają obywatelstwa, aby móc uczestniczyć w wyborach powszechnych i regionalnych.
Regulacja nie oznacza więc natychmiastowego przyznania praw wykraczających poza sferę administracyjną i pracowniczą. Jej głównym celem jest ograniczenie nielegalnego zatrudnienia, zapewnienie legalnych warunków pracy oraz zwiększenie wpływów do systemu zabezpieczenia społecznego.
Warunki i zasady legalizacji
Według rządu reforma odpowiada zarówno na potrzeby gospodarcze, jak i demograficzne kraju, w tym starzenie się społeczeństwa oraz zapotrzebowanie na pracowników w kluczowych sektorach, takich jak rolnictwo, hotelarstwo, gastronomia i opieka.
Aby skorzystać z procedury, wnioskodawcy będą musieli udowodnić nieprzerwany pobyt w Hiszpanii przez co najmniej pięć miesięcy przed 1 stycznia 2026 r., brak karalności oraz wykazanie powiązań z krajem – zawodowych, rodzinnych lub społecznych.
Rząd przedstawił także harmonogram wdrażania procedury: od czwartku 16 kwietnia wnioski będzie można składać online, natomiast od poniedziałku możliwe będzie umawianie wizyt osobistych. Termin składania dokumentów upływa 30 czerwca.
Silne podziały polityczne
Decyzja wywołała wyraźne podziały polityczne. Opozycja ostrzega przed potencjalnym obciążeniem dla usług publicznych i wyzwaniami w zarządzaniu migracją, natomiast rząd argumentuje, że legalizacja poprawi kontrolę administracyjną i wzmocni spójność społeczną.
W atmosferze ożywionej debaty premier Pedro Sánchez skierował do opinii publicznej list, w którym określił reformę jako „akt normalizacji”. Podkreślił, że jest to uznanie rzeczywistości setek tysięcy osób już mieszkających i pracujących w Hiszpanii. W swoim stanowisku zaznaczył również, że decyzja odpowiada na potrzeby gospodarcze kraju oraz stanowi wyraz odpowiedzialności państwa, które dąży do włączenia tych osób w system praw i obowiązków.
W efekcie Hiszpania przyjmuje bardziej inkluzyjne podejście do polityki migracyjnej na tle wielu państw europejskich, w których dominują obecnie bardziej restrykcyjne rozwiązania.