Śledź nas
Reklama

Skamieniałość dinozaura z londyńskiego Muzeum Historii Naturalnej po 100 latach nowym gatunkiem

Ilustracja artystyczna przedstawiająca Invictibellatrix amberina.
Artystyczna ilustracja przedstawiająca Invictibellatrix amberina. -  Prawo autorskie  Credit: Sergey Krasovskiy and Pedro Salas
Prawo autorskie Credit: Sergey Krasovskiy and Pedro Salas
Przez Theo Farrant
Opublikowano dnia
Udostępnij Obserwuj Euronews w Google
Udostępnij Close Button

Fragment czaszki sprzed 120 mln lat należy do pierwszego znanego w Europie megaraptorana, drapieżcy o potężnych łapach i ostrych szponach.

Skamieniałość dinozaura, która spędziła prawie sto lat w zbiorach londyńskiego Muzeum Historii Naturalnej, została zidentyfikowana jako nowy gatunek.

REKLAMA
REKLAMA

Fragment czaszki należał do Invictibellatrix amberina, nieznanego dotąd mięsożernego dinozaura, który żył około 120 mln lat temu. To także pierwsze potwierdzone ślady megaraptorana odkryte w Europie.

Skamieniałość znaleziono pierwotnie u podnóża klifu na południowo‑zachodnim wybrzeżu wyspy Wight. Odkrył ją amatorski poszukiwacz skamieniałości Reginald Walter Tooley. Po jego śmierci w 1924 roku Muzeum Historii Naturalnej przejęło ponad 1000 okazów z jego kolekcji, w tym ten fragment.

Naukowcy wiedzieli, że należy do dinozaura, ale przez dziesięciolecia nie było jasne, do jakiego gatunku.

Teraz badacze ponownie przyjrzeli się skamieniałości, wykorzystując tomografię komputerową. Dzięki temu mogli zbadać jej wewnętrzną strukturę i stworzyć trójwymiarowy model. Pełne wyniki opisano w czasopiśmie Royal Society Open Science.

„Bardziej niebezpieczny niż T. rex”

Profesor Paul Barrett, główny autor badania z Muzeum Historii Naturalnej, podkreśla: „Mimo ponad 200 lat zbierania okazów wyspa Wight wciąż zaskakuje nas nowymi gatunkami dinozaurów, a znaleziska drapieżnych dinozaurów, takich jak Invictibellatrix, były szczególnie rzadkie”.

„Takie prace pokazują wyjątkową wartość historycznych kolekcji muzealnych, w których wciąż kryje się wiele nieodkrytych jeszcze okazów” – dodaje.

Mimo nazwy megaraptorany nie były małymi, ptakopodobnymi dinozaurami, które zwykle kojarzymy ze słowem „raptor”. Były większymi drapieżnikami, blisko spokrewnionymi z tyranozaurami. Miały „smukłe głowy”, „potężne przednie kończyny” i „olbrzymie, zakrzywione pazury” – wyjaśnia Muzeum Historii Naturalnej.

Szacuje się, że Invictibellatrix amberina mierzył od 3 do 4 metrów długości i miał około 1,5 metra wysokości. Żył we wczesnej kredzie, w czasach, gdy dinozaury dominowały w ekosystemach lądowych.

Badacze sugerują też, że mógł być opierzony, choć jego dokładny wygląd wciąż pozostaje niepewny.

Według doktora Cassiusa Morrisona z wydziału nauk o Ziemi University College London (UCL) gatunek ten żywił się małymi dinozaurami, jaszczurkami i ssakami – podobnie jak dziś hieny w swoim ekosystemie.

„Nie był głównym drapieżnikiem swoich czasów, ale dla ludzi ten dinozaur byłby bardziej niebezpieczny niż T. rex. Byliśmy dla niego idealnej wielkości ofiarą, ważącą około jedną trzecią tego, co on. Zdecydowanie by nas ścigał. T. rex nie zainteresowałby się nami, bo bylibyśmy dla niego zbyt mali” – wyjaśnia doktor Cassius Morrison, który kierował badaniami.

Odkrycie jest szczególnie ekscytujące, ponieważ megaraptorany identyfikowano wcześniej w Azji, Australii i Ameryce Południowej, lecz nigdy wcześniej nie potwierdzono ich obecności w Europie.

Przejdź do skrótów dostępności
Udostępnij Obserwuj Euronews w Google

Czytaj Więcej

Koty z Pompei, gwiazdy mediów społecznościowych, bohaterami nowej książki

Omar Sy dołącza do krytyków reakcji władz Francji na protesty uczniów

Nowy dokument o J.K. Rowling, autorce Harry’ego Pottera