Ministerstwo Spraw Zagranicznych potwierdziło jak dotąd uwolnienie dwóch dziennikarzy, czołowego działacza na rzecz praw człowieka i dwóch obywateli baskijskich, których transfer do Hiszpanii jest już organizowany.
Brat tymczasowej prezydent Wenezueli i kluczowy członek obecnego kierownictwa chavistów, Jorge Rodríguez, ogłosił w czwartek 8 stycznia wieczorem uwolnienie ważnej grupy więźniów politycznych osadzonych w więzieniach w karaibskim kraju.
Rodríguez ogłosił to w przemówieniu telewizyjnym, nie podając liczby ani szczegółów dotyczących uwolnionych osób, ale Ministerstwo Spraw Zagranicznych było później w stanie potwierdzić, że wśród nich było czterech Hiszpanów i działacz hiszpańsko-wenezuelski, chociaż niektóre źródła twierdzą, że liczba ta może wzrosnąć do sześciu.
Zaledwie trzy dni po zaprzysiężeniu Delcy Rodríguez, przewodnicząca wenezuelskiego Zgromadzenia Narodowego, podziękowała José Luisowi Rodríguezowi Zapatero, byłemu prezydentowi Hiszpanii, Luli da Silvie, obecnemu prezydentowi Brazylii, oraz rządowi Kataru za mediację w sprawie uwolnienia więźniów.
"Wszyscy musimy zrobić, co w naszej mocy, aby zapewnić naszej Republice dalsze spokojne życie i dobrobyt" - oświadczył człowiek, który jest obecnie jedną z pięciu fundamentalnych odnóży reżimu.
W ciągu ostatniego miesiąca z wenezuelski więzień uwolniono około 200 osób. Pierwsza grupa została uwolniona w grudniu ubiegłego roku i obejmowała 120 osób, a druga 1 stycznia i obejmowała 80 osób.
Wśród uwolnionych są obywatele baskijscy Andrés Martínez Adasme i José María Basoa; dziennikarze Miguel Moreno i Ernesto Gorbe oraz Rocío San Miguel, dyrektor organizacji pozarządowej Control Ciudadano, a także prawnik i nauczyciel.
Dyplomatyczne tanie ataki na osoby prywatne, dziennikarzy i poszukiwaczy skarbów
Urodzeni w Bilbao Martínez Adasme i Basoa byli na wakacjach w wenezuelskiej Amazonii - jak twierdzą ich rodziny - kiedy zostali aresztowani, zaledwie miesiąc po tym, jak Hiszpania przyznała status azylanta Edmundo Gonzálezowi Urrutii, kandydatowi na prezydenta wenezuelskiej opozycji w ostatnich wyborach w 2024 roku.
Ich aresztowanie i uwięzienie odbyło się pod pretekstem, że obaj planowali zaatakować reżim. To uzasadnienie rządu Chavisty było wielokrotnie negowane przez hiszpańskie Narodowe Centrum Wywiadu (CNI) i uważa się, że mógł to być po prostu środek odwetowy za Gonzáleza Urrutii.
Dwaj szefowie Baskijskiej Partii Nacjonalistycznej, lehendakari Imanol Pradales i przewodniczący partii, Aitor Esteban, z zadowoleniem przyjęli ogłoszenie ich uwolnienia w mediach społecznościowych. Adasme i Basoa zostali uwięzieni wraz z dwoma Amerykanami, Czechem i Wenezuelczykiem.
34-letni Kanaryjczyk Miguel Moreno Dapena dołączył do załogi holownika N35, którego zadaniem było śledzenie zatopionych statków podczas pierwszej i drugiej wojny światowej. Jego była gazeta, Palmense "La Provincia", donosiła w czerwcu 2025 roku (tydzień przed jego porwaniem), że Moreno spędził połowę roku na tego typu statku.
N35 znajdował się między wodami Gujany i Wenezueli, w obszarze Essequibo, o który oba kraje toczą spór terytorialny, kiedy został przechwycony przez wenezuelską marynarkę wojenną, która uznała jego działania za "podejrzane". Reszta z siedmiu członków załogi również została przechwycona po 12 dniach obserwacji.
Drugi aresztowany dziennikarz, Ernesto Gorbe z Walencji, został aresztowany kilka miesięcy wcześniej, w grudniu 2024 roku. Jego schwytanie miało miejsce w wenezuelskiej Walencji, stolicy stanu Carabobo, kilka kilometrów na zachód od Caracas, pod pretekstem wygaśnięcia jego wizy.
52-letni Gorbe jest byłym kierownikiem firmy telefonicznej w Murcji. W październiku 2025 roku w więzieniu El Rodeo w Caracas odwiedził go hiszpański konsul w stolicy, Ramón Molina, wraz z Gorbe i innymi hiszpańskimi więźniami.
Rocío San Miguel, działaczka prodemokratyczna o dużym znaczeniu politycznym
Ta prawniczka, profesor i prezes Control Ciudadano, organizacji pozarządowej i think tanku specjalizującego się w obronności, została aresztowana 9 lutego 2024 roku, kiedy próbowała opuścić kraj wraz z córką i innymi członkami rodziny, chociaż ci ostatni zostali warunkowo zwolnieni 15 lutego.
Do tego dnia wszystkie te osoby pozostawały bez opieki, co stanowi naruszenie zasad humanitarnych. Według Amnesty International, jej były partner pozostaje wraz z nią w więzieniu El Helicoide w Caracas.
Tego samego dnia, 15 lutego, rząd Wenezueli ogłosił, że zawiesza działalność Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka (OHCHR) w Wenezueli, po tym jak jego przedstawiciele potępili arbitralne zatrzymanie San Miguel, która ma podwójne hiszpańsko-wenezuelskie obywatelstwo.
Hiszpańskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych potwierdziło w swoim komunikacie z 8 marca, że pięć uwolnionych do tej pory osób przygotowuje się do przeniesienia przez hiszpańskie władze na iberyjską ziemię.
Trzy raporty Międzynarodowej Niezależnej Misji Śledczej ds. Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, utworzonej ad hoc przez Organizację Narodów Zjednoczonych, wyczerpująco udokumentowały setki przypadków pozasądowych egzekucji, wymuszonych zaginięć, arbitralnych zatrzymań, tortur i innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania popełnionych w tym kraju od 2014 roku.